محمدرضا سرشار به فارس گفت: تا آنجا که میدانم در این کشور در هشت سال قبل هیچ نویسندهای ممنوعالقلم نبوده است و حتی با تاسف شاهد هستیم نویسندگانی که سالها از این کشور رفتهاند و همچنان با رکیکترین سخنان درباره بزرگترین شخصیتهای مملکتی صحبت میکنند، کتابهایشان براحتی منتشر میشود و واقعا متوجه نویسنده ممنوعالقلم نمیشوم.
وی افزود: باید در این گزارش معلوم شود کدام نویسندگان و طی کدام حکم ممنوع القلم بودهاند و چه کسی این حکم را داده است. وزارت ارشاد ما همواره به اثر نگاه میکرده نه نویسنده. بویژه درباره نویسندگان ایرانی این حکم درست است و نــــویسنده ممنوع القلم معنایی ندارد.
رئیس انجمن قلم درباره فضای امنیتی که در این گزارش به آن اشاره شده، توضیح داد: ما به عنوان کسی که در سالهای گذشته به صورت مستقیم با وزارت ارشاد سروکار داشتیم، هیچ فضای امنیتی ندیدیم. آنچه انجام شد طبق قانون و در چارچوب قانون بوده و آنچه اجرا شده، اگر زیاد با گشادهدستی همراه نبوده، با تنگ نظری هم نبوده یعنی فراتر از قانون نرفتهاند. حالا باید از صادر کنندگان این بیانیه خواست که مستنداتشان را درباره فضای امنیتی عرضه کنند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم