تجربه، دست استقلال را گرفت

استقلال را در نیم‌فصلی که به پایانش رسیدیم می‌توان از چند منظر مورد نقد و بررسی قرارداد. اول این‌که این تیم در شرایطی وارد لیگ شد که بیشترین بازیکن را در مسابقه‌های مقدماتی جام جهانی داشت و تقریبا نصف تیم اصلی‌اش شامل نکونام، تیموریان، منتظری، حیدری، بیک‌زاده و صادقی را در فصل بدنسازی و کارهای گروهی کنار خود نمی‌دید. به همین دلیل هم طی ماه‌های برگزاری بازی‌های لیگ بکرات از این بابت دچار مشکل شد. قلعه‌نویی در این باره می‌گوید: «تیم‌های من همیشه یک تا دو هفته پیش از همه تیم‌های لیگ، کار بدنسازی را شروع می‌کردند، اما این فصل چون بازیکنانم را در اختیار نداشتم نتوانستم قبل از شروع بازی‌ها حتی یک جلسه با ده بازیکن اصلی کار کنم.»

یکی دیگر از معضلات بزرگ استقلال در شروع این فصل درگیری‌ها بین مجتبی جباری و علی فتح‌الله‌زاده بود که سبب جدایی بهترین پاسور و بازیساز این تیم شد. جباری می‌گفت: «تحمل باشگاه استقلال را با وجود فتح‌الله‌زاده ندارم و هر زمان او از این مجموعه رفت، من برمی‌گردم.» و در نقطه مقابل مدیرعامل باشگاه از جباری بابت اتهاماتی که به او زده بود، شکایت کرد: «جواب جباری را در دادگاه می‌دهم. او باید ثابت کند من از حساب باشگاه برای خودم پول برداشته‌ام.»

این جدایی غیر قابل باور البته بیش از همه برای امیر قلعه‌نویی که همواره در دوران مربیگری‌اش در استقلال، حسابی ویژه روی این بازیکن باز کرده بود، تمام شد. احمد جمشیدیان برای جانشینی جباری جذب شد، اما او هم در همان ابتدای راه آسیب دید و تا همین اواخر نیم‌فصل نتوانست تیم را همراهی کند. با این همه امیر قلعه‌نویی و استقلال در این فصل بهترین شروع را در تاریخ لیگ داشتند و در شش هفته ابتدایی با کسب پنج پیروزی و یک شکست آماری مطلوب برجای گذاشتند تا با پشتوانه این نتایج و 18 امتیازی که جمع‌آوری کرده بودند در هفته‌هایی که نتیجه نمی‌گرفتند از کورس بالای جدولی‌ها عقب نمانند. ضمن آن‌که همین حالا هم با یک برد پر گل بر ملوان قهرمان نیم‌فصل لیگ سیزدهم خواهند شد. نتایجی که امیر در موردشان می‌گفت: «آقایان اجنبی‌پرست تحمل دیدن موفقیت استقلال را با من ندارند و...» جملاتی که باعث دلخوری عادل فردوسی‌پور شد تا یکی دو هفته‌ای اختلافات امیر و عادل به سوژه رسانه‌های ورزشی تبدیل شود که هنوز هم این اختلاف‌ها ادامه دارد.

از دیگر مشکلات استقلال در این نیم‌فصل می‌توان به ضعف خط دفاع آبی‌ها اشاره کرد. تیمی که در کل فصل دوازدهم 18 گل دریافت کرده بود در همان هفته‌های ابتدایی با دریافت گل‌های متعدد، شوک بزرگی به هوادارانش وارد کرد. گرچه مجید صالح اوضاع را تا این حد بد نمی‌داند و می‌گوید: «قبول دارم در ابتدای فصل انسجام دفاعی فصل گذشته را نداشتیم، اما در طول نیم‌فصل و با مشاهده این نقیصه درصدد رفع آن برآمدیم و در هفته‌های پایانی نیم‌فصل آمار گل خورده‌مان را با بهبود وضع سازمان دفاعی استقلال پایین آوردیم. طوری که در هفت هفته ابتدایی 9 گل خوردیم، اما در هفت هفته پایانی با پنج گل خورده تقریبا این تعداد را به نصف تقلیل دادیم.»

در نقطه مقابل خط حمله این تیم عملکردی ضعیف داشت. محمد مهدی نظری که خیلی‌ها او را گلزنی قهار تلقی می‌کردند پس از حدود 800 دقیقه بازی برای استقلال بدون گل زده بدترین مهاجم تیم در نیم‌فصل اول شد و پس از او قاضی و برهانی هر یک با سه گل زده نتوانستند انتظارها را برآورده کنند. البته این دو بیشتر اوقات مصدوم یا نیمکت‌نشین بودند و در این بین مجیدی با زدن چهار گل نسبت به سایرین بهتر کار کرد، اما خداحافظی نابهنگام کاپیتان فرهاد نیز معضلی دیگر برای استقلال بود تا بهترین مهاجمش را هم در کنار خود نداشته باشد. نکونام سه پنالتی برای استقلال گل کرد و باقی گل‌های زده استقلال را هم دیگر بازیکنان تیم به ثمر رساندند تا مجموع آن به 19 گل رسیده و میانگین 1.35 گل زده در هر بازی را برجای بگذارند. این تیم با 14 گل خورده هم میانگین یک گل خورده در هر بازی را برجای گذاشت که این دو میانگین برای تیمی با داعیه تکرار قهرمانی اصلا مطلوب نیست. در واقع با 0.35 گل زده نمی‌توان گفت استقلال مدعی اول قهرمانی در لیگ این فصل است. البته همان‌طور که اشاره شد این تیم در نیم‌فصل اول با مشکلات عمده‌ای از جمله مصدومیت‌ها دست به گریبان بود که حتی گاهی باعث می‌شد این تیم در یک بازی به اندازه کافی بازیکن روی نیمکت نداشته باشد.

ناگفته نماند استقلال فصل را با این انگیزه شروع کرد که با رسیدن به فینال آسیا گامی بلند برای رسیدن به سومین ستاره آسیایی‌اش بردارد. شکست در سئول برابر کره‌ای‌ها، برنامه‌ریزی آبی‌ها را تا حد زیادی برهم ریخت. البته فشار حضور در لیگ قهرمانان آسیا هم مزید برعلت شده بود تا استقلال نتواند مانند دیگر تیم‌ها استراحت داشته باشد و در نتیجه هر هفته یک یا دو آسیب‌دیده روی دست کادر فنی و پزشکی این تیم باقی می‌ماندند. با این همه به نظر می‌رسید که استقلال با در اختیار داشتن کادری مجرب از بازیکنان و مربیان کارکشته توانسته بر این مشکلات فایق آید، اما به درازا کشیدن انتخاب وزیر ورزش و نرسیدن بودجه‌ای که علی فتح‌الله‌زاده انتظارش را داشت از سوی دیگر به مشکل مضاعف مدیریت باشگاه و کادر فنی استقلال تبدیل شده بود تا یکسری از بازیکنان مانند آندرانیک تیموریان و محمد قاضی که روی حرف باشگاهشان حساب باز کرده بودند با تقاضای گاه و بیگاه پول عرصه را بر مربیان و مدیران باشگاه تنگ کنند.

با تمام این اوصاف و توجه به این نکته که استقلال دربی را نباخت و هنوز هم شانس قهرمانی نیم‌فصل را دارد، می‌توان به این تیم و کادر مدیریت، فنی و بازیکنانش نمره قبولی داد. به یاد داریم فتح‌الله‌زاده گفته بود: «ما در هدفگذاری ابتدای فصل گفتیم باید در جمع سه تیم بالای جدول نیم‌فصل باشیم و همین حالا از برنامه‌هایمان جلوتر هستیم.» البته استقلال اکنون ششم جدول است و با برد احتمالی برابر ملوان (با شرایطی که برای این تیم در طول این چند ماه برشمردیم) صدرنشینی‌اش یک شاهکار محسوب خواهد شد.

محمدرضا مدنی ‌/‌ جام‌جم