این طور که به نظر میرسد رونالدو به خاطر تعلق نداشتن کشورش به جمع پنج تیم نخست جهان عملا هیچ جامی را در سطح ملی کسب نخواهد کرد.
نمونه آن را قبلا هم در پرتغال داشتهایم. منظورم اوزه بیو افسانهای است که هیچگاه با پرتغال، جام جهانی یا جام ملتهای اروپا را نبرد. حال آن که او به جمع یکی از بهترینهای تاریخ این ورزش تعلق دارد. رونالدو هم حالا بسیار توانا است و میتواند جریانساز باشد و سرنوشت تیمهای خود را تعیین کند. با این اوصاف و باکلاس و فنی که او دارد، فکر نمیکنم حتما لازم باشد جامی را ببرد.
آیا فکر نمیکنید اهدای عنوان کاپیتانی تیم ملی پرتغال به وی مسئولیتها و دشواریهای کار رونالدو را بیشتر کرده است؟
فکر نمیکنم این طور باشد. این پروسهای بود که باید طی میشد و بدیهی است بهترین بازیکن تیمتان کاپیتان هم بشود. او تجربه لازم برای این کار را نیز طی سالهای اخیر کسب کرده و اینک به وضوح پختهتر و معقولتر از گذشته است.
چرا امکان صعود مستقیم به دور پایانی جامجهانی 2014 را از دست دادید؟
ما چند بازی بد را پشتسر گذاشتیم و یکی از آنها مسابقهای بود که به تساوی خانگی یک بر یک با ایرلند شمالی منجر شد. از طرف دیگر، فراموش نکنید روسیه با سرمربی بزرگش فابیو کاپهلو در گروه ما جای داشت و سبقتگرفتن از این تیم با برخی امتیازهای مفتی که خودمان در دیگر دیدارها از دست دادیم، عملا غیرممکن بود.
چرا پرتغال در سالهای اخیر بارها برابر تیمهایی که ضعیفتر و در کلاسی پایینتر از خودش قرار داشتهاند، کم آورده است؟
این طور هم نیست که این اتفاق همیشه روی داده باشد، ضمن آن که این یک قضیه تازه هم نیست و به گذشته دورتر هم برمیگردد. در همین مسابقات (انتخابی جامجهانی 2014) ما در گروهمان فقط یک شکست داشتیم که برابر روسیه قدرتمند بود که در نهایت بالاتر از ما به طور مستقیم صعود کرد. در واقع، لغزش ما برابر تیمهای کوچکتر از روسیه بود که کار ما را به اینجا کشاند و این تائیدی بر فرضیهای است که گفتید، اما این گونه مسائل، روحی ـ روانی است و شامل تیمهای نامدار دیگر هم شده است.
برگزاری مرحله نهایی جامجهانی در برزیل را چگونه میبینید؟
شاید این مساله، مسئولیتهای ما را در آنجا در صورت صعودمان بیشتر کند و این به سبب ریشههای فرهنگی و مشترک دو کشور است. البته اگر این رقابتها در کشور دیگری هم برگزار میشد، ما همین مسئولیتها و وظایف را داشتیم. آنجا حتی برزیلیها هم از ما پیروزی میخواهند، زیرا زبان آنها هم مثل ما پرتغالی (همراه با گونهای از گویش پرتغالی) است.
در دوران بازیگریتان همیشه تیم را بر خودتان ارجح میدانستید و جمع بر فرد در ذهن شما چربش داشت. این با شرایط کنونی تیمتان سنخیت دارد یا تفاوت؟
قبول دارم که کریس رونالدو بسیاری از پیروزیها را تکنفره برای تیم به ارمغان میآورد، اما در جامهای بزرگ اگر نمونه مارادونا و جام جهانی 1986 را از محاسباتمان خارج کنیم، هیچگاه فرد حرف اول و آخر را نزده و گمان نمیکنم جام 2014 این تئوری را نقض کند. البته من بازیگران بزرگ انفرادی و افراد صاحب خلاقیتهای فردی را همیشه تحسین کردهام، اما وقتی وارد جام جهانی میشوید، به نفع خودتان است تیمی داشته باشید که برای جنگ آماده باشد و نه یک تکستاره و کلی دنبالهرو را که اگر ستاره نباشد، فلج شوند. من هم تلاش کردهام تیم ملی پرتغال به یک فرد و حتی رونالدو منحصر و ختم نشود و فکر میکنم در این قضیه موفق هم بودهام.
شانسهای قهرمانی کدام تیم را در جام جهانی بیستم بیشتر میدانید؟
نظر من، ایدهای است که اکثر مردم و کارشناسان دارند و بعید است قهرمان تیمی بجز برزیل، اسپانیا، آلمان و آرژانتین و تیمی خارج از این جمع باشد. البته ایتالیا و هلند و انگلیس هم کمی تا قسمتی شانس دارند. اسپانیا به نظر خیلیها در دو سال اخیر نزول کرده، اما همچنان تیم بزرگی است و از قهرمانی مجدد احتمالیاش تعجب نکنید.
یعنی اگر پرتغال بالا برود، جایی در این جمع نخواهد داشت؟
خب، ما تیم چهارم جام جهانی 2006 شدیم و دو سال پیش از آن بهعنوان دومی اروپا هم رسیدیم و میتوانیم با همین دلگرمیها برای رتبهای بالاتر هم تلاش کنیم، اما بازی با تیمهایی که نامشان را آوردم، با احتساب عمق استعدادهای بیشترشان برای ما که سرمایههای انسانی کمتری داریم، کمرشکن است.
با زلاتان ابراهیموویچ بزرگ در مرحله پلیآف چه خواهید کرد؟
نهتنها برابر زلاتان، بلکه در کل مقابل تیم ملی سوئد کار بسیار سختی داریم، چون تیم منسجم و برنامهداری است. برای دو بازیمان با این حریف قدرتمند فکرهای زیادی کردهایم که نمیتوانم آنها را افشا کرده و فقط تاکید میکنم حریف توانایی داریم که به آن احترام میگذاریم. باید باور داشت که میتوان کارهای بزرگ انجام داد و حذف سوئد از آن کارهاست و من این را به تیم خود القا کردهام.
فیفا / مترجم: وصال روحانی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم