کارتینگ، پایه اتومبیلرانی است

فرهاد موسوی، قهرمان بیست و شش ساله کارتینگ ایران با تکیه بر همین تمکن مالی نشان داده که در این رشته استعداد هم دارد. او از ده سال پیش و زمانی که کارتینگ با استاندارد «روتکس» وارد ایران شد، قهرمانی کارتینگ را در قبضه خودش نگه داشته است. گفت‌وگوی جام‌جم را با با فرهاد موسوی، قهرمان ده دوره متوالی مسابقات کارتینگ ایران می‌خوانید.

کارتینگ را از چه زمانی شروع کردید و علت این که سراغ این رشته از اتومبیلرانی رفتید، چه بود؟

من کارتینگ را از پانزده سالگی شروع کردم و با تجربیاتی که در این 11 سال کسب کردم، توانستم تا مقام پنجم خاورمیانه و دهم جهان پیش بروم. اگر امسال هم بتوانم به مقام قهرمانی ایران برسم، 10 قهرمانی متوالی کشور به عناوین من اضافه می‌شود.

با این اوضاع شما تنها قهرمان کارتینگ کشور هستید؟

از زمانی که استاندارد «روتکس» به ایران آمده، فقط من قهرمان شده‌ام ولی پیش از من هم ورزشکارانی بودند که به مقام قهرمانی کشور رسیدند. من در آن سال‌ها دوم و سوم شدم.

کارتینگ چه جذابیتی برای شما داشت؟

کارتینگ پایه و اساس تمام مسابقات اتومبیلرانی است و در ضمن در خیابان‌ها و اتوبان‌ها فرصتی نیست تا سرعت‌های بالا را تجربه کنیم، اما قانون کارتینگ این است که سریع رانندگی کنیم. یعنی تمام سعی و تلاش رانندگان در کارتینگ این است که از بقیه تندتر برانند.

کارتینگ از چه سالی وارد ایران شد؟

از سال 1380 و من جزو اولین گروهی بودم که سراغ این ورزش رفتیم. برادر من در مسابقات سرعت کشور شرکت می‌کرد ولی از اجرای نادرست این مسابقات ناراضی بود. به همین دلیل به دنبال پایه و اساس رشته اتومبیلرانی گشت و متوجه شد کارتینگ است. من علاقه زیادی به موتور داشتم ولی خانواده من با این ورزش مخالف بودند. تنها شانسی که آوردم این بود که خودشان حامی و پایه‌گذار کارتینگ در ایران بودند و من توانستم سراغ این رشته بروم.

کجا آموزش‌های لازم را دیدید؟

در ایران. من از همان ابتدا از طریق اینترنت با رانندگان کشورهای خارجی ارتباط برقرار کردم. فیلم‌ها و کتاب‌های زیادی هم دیدم و مطالعه کردم تا از کارتینگ اطلاعات لازم را به دست آورم. مربیانی از استرالیا و فرانسه هم که به ایران آمدند، کمک زیادی به من کردند. حضور در مسابقات جهانی هم تجربه بسیار خوبی برای من بود.

اولین مسابقه خارجی شما در چه کشوری بود؟

مسابقات سال 2006 کشور پرتغال که تجربه جالبی برای ما بود. ما برای اولین بار مسابقه در هوای بارانی را تجربه کردیم و البته نتیجه خوبی نگرفتیم. مشکل دیگر ما که در تمام مسابقات همراه ما بوده این است که ما فرصتی برای تمرین در پیست‌های مختلف نداریم.

چه کسانی معمولا به کارتینگ روی می‌آورند؟ کارتینگ ورزش پرهزینه‌ای است و گفته می‌شود مخصوص ثروتمندان است.

گران‌ترین ورزش دنیا، اتومبیلرانی است. کسانی که وارد ورزش کارتینگ می‌شوند باید بتوانند از پس هزینه‌های این ورزش بربیایند. در ایران دو گروه سراغ کارتینگ می‌آیند؛ یا استعداد دارند ولی بنیه مالی خوبی ندارند یا پولدار هستند و استعداد کمی دارند. خیلی کم پیش می‌آید، کسی هر دو را داشته باشد. کسی که هم استعداد داشته باشد و هم توان مالی بالا، در خارج از کشور فعالیتش را در این رشته پی می‌گیرد.

اسپانسرها به سراغ کارتینگ نمی‌آیند؟

تا حالا که نیامده‌اند و در معدود دفعاتی هم که این اتفاق افتاده، مشکلی به وجود آمده و از سرمایه‌گذاری آنها جلوگیری شده است.

اهمیت کارتینگ در مسابقات اتومبیلرانی چقدر است؟

کارتینگ، پایه اتومبیلرانی است؛ مثل راه رفتن برای کسی که می‌خواهد دویدن یاد بگیرد. تمام رانندگان حرفه‌ای دنیا تا زمانی که بخواهند در سطح اول جهان بمانند، باید کارتینگ را در کنار ورزش اصلی خود انجام دهند. هر وقت کسی این ورزش را کنار بگذارد، باید از دنیای اتومبیلرانی خداحافظی کند.

از نظر دسترسی به تکنولوژی روز دنیا مشکلی ندارید؟

خیلی سخت و خیلی دیر به آن می‌رسیم. ماشینی که قرار بود ما برای شرکت در مسابقات سال 2011 در آن شرکت کنیم، شش ماه بعد از مسابقات جهانی به دست ما رسید، آن هم با تعرفه گمرکی زیاد و شرایط سخت. تحریم‌ها و شرایط گمرک، مانع اصلی برای دسترسی ما به تکنولوژی روز دنیاست.

کامران یعقوبی / جام​جم