نخود نخود، هرکه رود اتاق خود

روان‌شناسان تربیتی کودک اعتقاد دارند، نپذیرفتن این امر در کودکان به خاطر احساس ناامنی است که از روابط و رفتار والدین سرچشمه می‌گیرد.

والدین باید توجه داشته باشند که رفع این آسیب زمان می‌برد و نباید با فشار و زورگویی، کودک را به این امر وادار کنند. لذا با آرامش و حوصله با کودک خود رفتار کنید.

وقتی تصمیم گرفتید کودک را جدا از خود بخوابانید، اگر دیدید​ کودکتان از جدا خوابیدن می‌ترسد، با او به اتاقش بروید، کنارش بنشینید و با او حرف بزنید یا قصه بگویید تا خوابش ببرد و هر چقدر لازم باشد با حوصله این کار را انجام دهید.

اگر می‌خواهید کودک در اتاقش احساس امنیت کند هرگز او را در اتاقش تنبیه و دعوا نکنید. باید اتاق او را طوری تزئین کنید که او در اتاقش احساس آرامش کند.

آرامش و امنیت کودک به آرامش خانواده بستگی دارد. اگر کودک شاهد مشاجرات شما و همسرتان است، توقع نداشته باشید در اتاقش به تنهایی احساس امنیت کند.

آرامش کودک به بازی‌هایی که می‌کند و چیزهایی که می‌بیند نیز بستگی دارد. اگر کودک شاهد فیلم‌های خشن و بازی‌های خشن کامپیوتری است باز هم ممکن است آرام نخوابد.

آرامش کودک به تخیلات مثبت او وابسته است. اگر او را از تنهایی و تاریکی می‌ترسانید و با چیزهای موهوم او را تهدید می‌کنید، توقع نداشته باشید کودک دل شیر داشته باشد.

اگر اهل قهر کردن هستید یا به خاطر کار، کودک را ترک می‌کنید، ممکن است جدا خوابیدن او سخت‌تر از کودکان مادران خانه‌دار باشد. او نمی‌خواهد به هیچ قیمتی شما را از دست بدهد. پس با او اوقات مفیدی را بگذرانید.