«تلویزیون» بنگلادش در راه اسکار

این فیلم همان طور که از نام آن پیداست، درباره تلویزیون است و به طرح یک موضوع مهم اجتماعی در جامعه روبه رشد قاره آسیا می‌پردازد. قصه فیلم در یک دهکده بنگلادشی اتفاق می‌افتد، جایی که مسئولان، تماشای تلویزیون را برای اهالی آن ممنوع اعلام کرده‌اند. اما بزودی معلوم می‌شود بسیاری از اهالی دهکده به صورت مخفیانه در حال تماشای تلویزیون در منازل خود هستند. مسئولان رسمی از این نکته شگفت‌زده شده‌اند که اهالی دهکده چگونه تلویزیون‌ها را به داخل خانه‌های خود برده‌اند. تماشای تلویزیون تاثیر خود را روی اهالی دهکده می‌گذارد و بتدریج زندگی و فعالیت‌های مردم تغییر می‌کند.

تلویزیون، پس از اولین نمایش بین‌المللی خود در جشنواره فیلم پوسان، با تحسین منتقدان بین‌المللی روبه‌رو شد و جایزه ویژه‌ای هم از هیات داوران جشنواره بین‌المللی فیلم دبی گرفت. مصطفی اس‌فاروکی، کارگردان فیلم می‌گوید صنعت سینمای بنگلادش ضعیف است و رسانه تلویزیون رقیب سرسختی برای محصولات سینمایی به حساب می‌آید. وی هدف خود از ساخت تلویزیون را بیان دیدگاهش در ارتباط با این رسانه کوچک اعلام کرده و می‌گوید: چه بخواهیم و چه نخواهیم، تلویزیون تاثیری بزرگ و انکارنشدنی روی مردم عادی و مخاطبان خود دارد. فیلم من تلاش دارد درباره این تاثیرات صحبت کند و از فعالان اجتماعی می‌خواهد به نقد برنامه‌های این رسانه بپردازند. رسانه‌های گروهی بنگلادش می‌نویسند به دلیل علاقه زیاد اهالی کشور به تلویزیون، مضمون فیلم فاروکی از سوژه‌ای بهره گرفته که بحث اصلی و روزمره مردم است. آنها استقبال بالای تماشاگران داخلی را از تلویزیون در همین راستا ارزیابی می‌کنند و می‌نویسند رسانه تلویزیون برای صنعت سینمای کشور پول‌ساز شد!