در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
رابطه ورزشی ایران و آمریکا
بامداد اول تیر ۱۳۷۷ تهران غرق شور و شعف بود. هیچ اتفاق مهمی نیفتاده بود مگر پیروزی تیم ملی فوتبال ایران در مرحله گروهی جام جهانی. با این حال، اهمیت حریف به حدی بود که بتواند مردم را در آن موقع شب به خیابانها بکشاند. مردم خوشحال بودند که با گلهای حمید استیلی و مهدی مهدویکیا حریفی را از پیش رو برداشتند که دشمن بیست ساله آنان بوده است. موضوعی که در پیام رهبری بعد از آن برد تاریخی هم جلوه کرد: «امشب نیز یک بار دیگر حریف قوی پنجه و مستکبر طعم تلخ شکست را از دست شما چشید. خرسند باشید که ملت ایران را خرسند کردید.»
جدالهای همیشگی در کشتی
این البته تنها رویارویی ایران و آمریکا در عرصه ورزش نبود. ایران و آمریکا یکی از رقبای جدی در ورزش کشتی هم هستند. هنوز هم خاطره حضور آمریکا در جام تختی تهران بخصوص در سال ۱۳۷۶ و نیز آخرین جام جهانی کشتی در سال گذشته و حضور رئیسجمهوری اسلامی ایران برای نشان دادن حسن رابطه با ملت آمریکا، در خاطر ورزشیها باقیمانده است، اما این مسابقات کشتی بیحاشیه هم نبوده است کما این که مسابقه دو تیم در میدان تایمز نیویورک ناتمام باقی ماند و حسرت دیدن یک جدال ورزشی ـ سیاسی بر دل علاقهمندان ماند.
بیسبال، سوغات آمریکایی
اما همیشه هم رقابت نیست. آمریکا و آمریکاییها تأثیر مستقیمی در ورود برخی رشتههای ورزشی به ایران داشتند که نمونه بارز این تأثیرات در ورزش بیسبال دیده شد. آن گاه که یک آمریکایی به نام گیپسون در اوایل سده ۱۳۰۰ آن را به ایران آورد؛ هرچند بعدها استقبال چندانی از آن نشد. درباره سافتبال، ورزشی نزدیک بیسبال هم ردپایی از تأثیر آمریکاییها دیده میشود. درباره بسکتبال هم از تعاملات تیمهای ورزشی ایران و آمریکا سخن گفته میشود کما این که مدتی پیش تیم ملی کشورمان اردویی را در این کشور گذراند.
ورزشکاران ایرانی حاضر در آمریکا
تعاملات ورزشی ایران و آمریکا البته نه فقط در حوزه تیمی که در بخش افراد هم وجود داشته است. از همین بسکتبال که آغاز کنیم حامد حدادی بازیکن ایرانی بود که توانست به لیگ معتبر بسکتبال آمریکا NBA راه پیدا کند. او در تیم فینیکس سانز بازی میکرد و البته در حال حاضر به تیمی چینی پیوسته است. دو نفر از بازیکنان تیم فوتبال همان جام جهانی ۱۹۹۸ هم بعدها به سمت آمریکا رفتند. محمد خاکپور ابتدا به تیمی از شهر نیویورک آمریکا پیوست و پس از مدتی هم با تاسیس یک باشگاه فوتبال مربیگری فوتبال خود را در این کشور پی گرفت. احمدرضا عابدزاده دروازهبان آن تیم ملی هم بعد از مدتی به آمریکا رفت و در این کشور به مربیگری پرداخت. او البته میخواست پسر خود را هم در رشته فوتبال تربیت کند و این موضوع یکی از علل رفتنش به سوی آمریکا شد.
با این اوصاف، میز مذاکره ایران و آمریکا اگر در سی و چند سال اخیر خالی بوده؛ زمین ورزش پر بوده از رقابتها و همکاریها میان ایران و آمریکا. همه هم میدانند که در ورزش آنچه باقی میماند نه رقابت که رفاقت است و همین دلیل کسانی است که برای رابطه ایران و آمریکا به دیپلماسی ورزش چشم دوختند.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
