بعد از شکستن رکورد فرامرز آصف برای دلم پریدم

علیرضا حبیبی ، 4 ماه پیش وقتی در مرحله پنجم لیگ دو و میدانی نتوانسته بود رکورد پرش سه گام را بزند کاملا ناامید شد تا حدی که حتی به فکر خداحافظی از ورزش افتاد ، اما از آنجا که هیچ ورزشکاری نمی تواند مثل آب خوردن از ورزش کنار برود

کد خبر: ۵۹۹۸۴

، توبه اش را شکست و برگشت. برای این که خودش را به دردسر نیندازد به خودش گفت برای دلت ورزش کن علیرضا نه برای قهرمانی و دوباره شروع کرد. مثل سال 79 که پس از 5سال تمرین و شرکت در مسابقه های آموزشگاه ها تمرین حرفه ای را در پرش سه گام با مربی اش ، سعادتمند شروع کرد. داوری ، مسوول هیات دو و میدانی خراسان به او قول داده بود اگر در سه گام 11.50 بپرد به او کفش میخی می دهد. علیرضا پرید ، اما 11.40.
با این حال جایزه اش را هم گرفت تا سال 80 در مسابقه قهرمانی نوجوانان ایران در شهر سنندج با پرش 11.50رکورد نوجوانان ایران به اسم خودش ثبت کند. نفر اول پرش سه گام جوانان ایران ، پس از 4 ماه تمرین با مربی جدید و تکنیکی جدید، دوباره رکورد زد. او این بار با پرش 16.23 ، 15 سانتی متر بیشتر از فرامرز آصف پرید، آن هم بعد از 31 سال.
بدون این که تمرین پرش کرده باشد. خودش می گوید: بعد از لیگ با آقای رامین حیدرپور شروع به تمرین کردم. فقط هوازی و سرعت. حتی به گفته مربی ام به پرش در چاله هم فکر نمی کردم. این بار تکنیکم را عوض کردم. به جای پرش قدرتی ، پرش سرعتی را امتحان کردم. جواب هم گرفتم. فقط 3 هفته قبل از مسابقه ها پریدم ؛ یک بار در مشهد و یک بار در تهران. من باید این نتیجه را زودتر می گرفتم.
حالا هم خیالم راحت شد. من این رکورد را به خاطر دل خودم زدم. وقتی هیچ کس منتظر آن نبود ، هیچ کس فقط مادرم.
او تنها کسی بود که انتظار داشت من رکورد بزنم. بار اول 15.53 پریدم. دیدم می توانم رکورد بزنم. حتی با این که پرش دوم و سوم را خطا کردم بالاخره 16.23 پریدم. تقاضای 16.50 را هم دادم اما درد پایم منصرفم کرد. با این که او رکورد زده اما از نظر فدراسیون رکورد داخل سالن رکورد ملی محسوب نمی شود.
علیرضا باید این پرش را در فضای باز انجام دهد تا بتواند اسم فرامرز آصف را پاک و نام خودش را به عنوان رکورددار پرش سه گام ایران بنویسد. برای او مهم نیست.
علیرضا ایمان دارد که می تواند دوباره این پرش را تکرار کند. این بار در فضای باز: برای من فرقی نمی کند. من یک بار رکورد زده ام. در فضای باز هم می پرم و رکورد می زنم. پرنده 19 ساله تا حالا همه فکرش شده بود زدن رکورد آصف ، اما او از حالا به فکر گرفتن سهمیه المپیک ، مدال قهرمانی آسیا و پریدن در مسابقه های جهانی و 17 متر پریدن است: حالا که 16 متر و 23 سانتی متر پریدم ، کارم راحت شد. الان فقط فکر و ذکرم بیشتر از 17 متر است.
خود به خود رکورد که بالا می رود ، توقع هم بیشتر می شود. اگر 17 متر بپرم آن وقت ، فدراسیون جهانی رسما برای مسابقه های معتبر دعوتم می کند. در بازیهای دوحه قطر و قهرمانی آسیای کره و کشورهای اسلامی هم با رکورد 16.55 هم می توانم مدال بگیرم. حتی سهمیه المپیک پکن را. با این که فدراسیون پس از رکوردزنی علیرضا، رکورد او را رکورد ملی ندانست اما رئیس فدراسیون به او تبریک گفت و این رکورد را نتیجه زحماتشان خواند: فدراسیون نباید این رکورد را مال خودش بداند. آقای جلالی بعد از رکورد گفت: آنقدر زحمت کشیدیم بالاخره رکورد زدی.
نیمه اول اسفند ماه ، انتخابی تیم ملی دو و میدانی برای کشورهای اسلامی در اهواز برگزار می شود ، اما علیرضا نمی خواهد خیلی به خودش فشار بیاورد. او انتظار دارد به خاطر کار بزرگی که کرده ، فدراسیون او را بدون انتخابی به عربستان بفرستد: به اهواز نمی روم. می ترسم اگر مسابقه دهم پایم بپیچد. اگر فدراسیون خواست انتخابم می کند وگرنه من نمی روم. من فقط 20 سانتی متر با ورودی المپیک فاصله دارم. من و احسان تنها کسانی هستیم که با ورودی المپیک فاصله داریم. فکر می کنم حق من است که جزو 10 نفر به بازیهای کشورهای اسلامی بروم. می خواهم تمرکزم را برای اولین مسابقه بگذارم که خوب بپرم. اگر به اهواز بروم و بعد عربستان فکر نمی کنم به خاطر پایم بتوانم نتیجه بگیرم. دوست دارم به عربستان بروم. از وقتی شنیده ام مسابقه ها در مکه است حال خاصی دارم.

حبیبی در یک نگاه

نام ونام خانوادگی: علیرضا حبیبی

سال تولد: 1364.7.18

محل تولد: مشهد

سابقه ملی: 3 سال

ماده: پرش سه گام پرش طول

آخرین رکورد: 7.26 16.23