نگاه عناصر دخیل در حساسیت مذاکرات ژنو
سومین دور مذاکرات هسته ای بین جمهوری اسلامی ایران و طرفهای اروپایی در ژنو در مقایسه با 2 دور مذاکرات پیشین طرفین که به فاصله کمی پس از توافقنامه پاریس و قطعنامه نوامبر شورای حکام آژانس بین المللی
مولفه هایی که سبب افزایش این دور از مذاکرات هسته ای شده است ، در سطوح مختلف قابل تحلیل است.
در سطح جمهوری اسلامی ایران موضعگیری دکتر روحانی دبیر شورای عالی امنیت ملی مبنی بر این که چنان که در مذاکرات پیشرفت قابل ملاحظه ای مشاهده کنیم ، صبر و شکیبایی خواهیم کرد و در غیر این صورت مدت تعلیق غنی سازی اورانیوم به چند ماه محدود خواهد بود نه بیشتر، شاخص مهمی از نارضایتی کامل ایران نسبت به روند مذاکرات است.
در واقع با توجه به مذاکرات اخیر رئیس سازمان انرژی اتمی جمهوری اسلامی ایران با مقامات اروپایی و همچنین موضعگیری مسوول پرونده هسته ای ایران می توان چنین برداشت کرد که طرف اروپایی یا از مواضع قبلی خود مطابق توافقنامه پاریس و 2دوره مذاکرات پیشین عقب نشینی کرده ، یا به دنبال سخت تر کردن مذاکرات متاثر از دیپلماسی خشن امریکاست.
بدین ترتیب از یک زاویه به نظر می رسد اظهاراتی از این دست با هدف افزایش قدرت چانه زنی مذاکره کنندگان ایرانی در ژنو صورت پذیرفته است و از زاویه دیگر توجه دادن طرف اروپایی به پرهیز از وقت کشی و پذیرش اصل غیرقابل بازگشت بودن روند توافقات است.
اما در سطح فراتر از طرفین مذاکره به نظر می رسد، آنچه که بر اهمیت و حساسیت دور سوم مذاکرات هسته ای افزوده ، سیاست های امریکا برای تحت فشار قراردادن اروپا با هدف ترغیب ایران به دست کشیدن از چرخه سوخت هسته ای است.
امریکا با توجه به روند مذاکرات ایران و طرفهای اروپایی و همچنین ابراز رضایت آژانس بین المللی انرژی اتمی از همکاری شفاف ایران با آژانس می کوشد یا مذاکرات ایران و اتحادیه اروپایی را با بن بست و در نهایت با شکست مواجه سازد و یا آن را در مسیری که خود می خواهد، هدایت کند.
با توجه به این ملاحظات است که بوش و رایس از یک سو با به کارگیری ادبیات خشن می کوشند بحث کشاندن پرونده ایران به شورای امنیت را بار دیگر برجسته سازند و از سوی دیگر به حمایت از حل وفصل قضیه از طرف دیپلماتیک سخن به میان می آورند.
تردیدی نیست اروپا مرکز نقش آفرینی متغیر امریکا در روند مذاکرات هسته ای بین ایران و طرفهای اروپایی نباید غافل باشد؛ چرا که این متغیر با تاثیرگذاری بر رفتار طرف اروپایی بخوبی قادر به کندترکردن مذاکرات است و این بخش از ماموریت رایس در سفر دوره ای به اروپا و خاورمیانه است از این رو اتحادیه اروپایی که به دنبال ایفای نقشی مستقل در قبال مسائل منطقه ای و بین المللی است باید به این مهم توجه داشته باشد که هر گونه تاثیرپذیری از امریکا و دخالت دادن آن در مذاکرات هسته ای بویژه مذاکرات دور اخیر سبب تنزل یافتن اروپا به ایفای نقش ثانوی و متغیر وابسته در معادلات بین المللی خواهد شد و همین مساله علامتی است که نشان می دهد مذاکرات ژنو برای طرف اروپایی نیز از اهمیت و حساسیت فراوانی برخوردار است.
مراد عنادی 
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
