همراهی به رسم کوهنوردان

رویاهایی که برای من و توست، رویاهایی که می‌توانیم چشمانمان را ببندیم و از هم‌اکنون در آنها زندگی کنیم. واقعا مهم نیست اگر دنیا نگذارد برخی از آرزوهایمان عملی شود، برای من این زیباست که در کنار تو بیندیشم و تصور کنم.

دوست دارم اولین شنونده آرزوهایت باشم، اولین کسی که به دنیای محالت پا می‌گذارد و آن را باور می‌کند. دوست دارم همان‌طور که اولین فاتح قلبم بودی، تنها ساکن همیشگی آن باقی بماندی.

من و تو و آینده‌ای که پیش روی ماست، نیاز داریم تا در کنار دستانی که به هم می‌سپاریم، دل هایمان را نیز به هم بدهیم تا یکرنگ و یکدل، هم مسیر همیشگی هم باشیم.

آنها که به قصد فتح قله‌های بلند،پای در کوه‌های سرسخت می‌گذارند، خوب می‌دانند ​ برای بقا باید کنار هم بمانند و به یکدیگر کمک کنند. دیگر «من» را فراموش کنند و دل به دل گروه، سختی‌ها را طی کنند. گاهی برای عبور از راه‌های باریک خودشان را به یکدیگر می‌بندند، آن وقت است که براستی هم مسیر می‌شوند. دیگر رقابت و منافع شخصی معنا ندارد. اگر کسی بیفتد، ممکن است دیگران را هم بیندازد.

بیا در مسیر زندگی پاهایمان را به هم ببندیم. بیا باور کنیم که یکی هستیم و سقوط هر کدام به معنای شکست دیگری هم خواهد بود.

بیا همدل شویم و محکم قدم برداریم. بیا آرزوهایمان را فراموش نکنیم و برای به دست آوردنشان به پرواز درآییم.

شرط با هم قدم برداشتن، با هم ماندن و تحمل مشکلات در مسیر زندگی ،همدلی است. همدلی چون آنهایی که بدون هم سقوطشان حتمی خواهد بود.

همدلی یک مهارت است که باید بیاموزیم. باید یاد بگیریم تا خود را بشناسیم و همدیگر را همان‌گونه که هستیم با تمام ضعف‌ها و توانمندی‌ها بپذیریم. «همدلی»، یعنی این که مابتوانیم زندگی دیگری را حتی زمانی که در آن شرایط قرار نداریم، درک کنیم تا بتوانیم همسرمان را حتی وقتی با ما متفاوت است، بپذیریم و به او احترام بگذاریم.

برای همدل بودن باید​ چارچوب ذهنی یکدیگر را درک کنیم، احساسات خودمان را کنترل کرده و با هم هماهنگ عمل کنیم.وارد جهان هم شویم و احساس یگانگی را به هم هدیه دهیم.

برای همدلی باید بیاموزیم چگونه حرف بزنیم و چگونه به یکدیگر گوش دهیم. من و تو خیلی اوقات حرف‌های یکدیگر را می‌شنویم اما گوش نمی‌دهیم.

هم مسیر من، راه طولانی است و به رسم زندگی، پر از پستی و بلندی خواهد بود. دوست دارم دل به دل یکدیگر دهیم و تا فتح قله خوشبختی کنار هم گام برداریم.

ندا داوودی