جیوه؛ تهدیدی برای روباه‌های قطبی

دانشمندان، سه جمعیت از روباه‌ها را در محیط‌های مختلف مقایسه کردند:

1ـ روباه‌های یک جزیره کوچک در روسیه به نام مدنی (Mednyi) که اغلب از پرندگان دریایی و لاشه فک‌ها تغذیه می‌کنند.

2 ـ روباه‌هایی که در ساحل ایسلند زندگی می‌کنند و از پرندگان دریایی تغذیه می‌کنند.

3ـ آنهایی که دور از ساحل از پرندگان خشکی‌زی و جوندگان تغذیه می‌کنند.

در هر سه محیط، سطوح متفاوتی از جیوه در موی روباه‌ها اندازه‌گیری و مشخص شد که روباه‌های روسی و سواحل ایسلند سطح بالایی از جیوه را در بدن خود ذخیره کرده‌اند.

نتایج پژوهش اخیر نشان می‌دهد روباه‌هایی جیوه بیشتری دارند که از زمان نوزادی از طریق تغذیه پرندگان دریایی یا لاشه پستانداران دریایی جیوه به بدن آنها منتقل شده است.

روباه‌هایی که در مرکز ایسلند زندگی می‌کنند و دور از ساحل هستند، جیوه کمتری داشتند. بنابراین تغذیه از غذای دریایی به معنای جیوه بیشتر و تغذیه از پرندگان خشکی‌زی و جوندگان به معنای خطر جیوه کمتر است. روباه‌های جزیره مدنی، میزان بالا و روباه‌های مرکز ایسلند میزان پایین جیوه را نشان دادند که نقطه مقابل یکدیگرند.

روباه‌های جزیره مدنی در یک محیط محصور، هیچ غذایی ‌جز پرندگان دریایی و فک‌ها ندارند.

در جزیره مدنی میزان مرگ و میر روباه‌های جوان بالا است و در همه رده‌های سنی، وزنی کمتر از شرایط طبیعی و پوشش بدنی یا خز کم‌پشت‌تری در آنها دیده می‌شود. الکس گرین‌وود، سرپرست این مطالعه می‌گوید: وقتی شرایط روباه‌‌ها را مشاهده کردیم به یک عامل بیماریزا فکر کردیم، اما خبری از عامل بیماریزا نبود. سپس جیوه توجه ما را جلب کرد زیرا جیوه علائم مشابهی در سایر پستانداران قطبی به وجود آورده است و باعث مرگ و میر آنها می‌شود. ما می‌دانستیم روباه‌های جزیره مدنی فقط از منابع آلوده دریایی تغذیه می‌کنند. دانشمندان موسسه لیب‌نیز (Leibniz Institute)، استادان دانشگاه مسکو و دانشگاه ایسلند در این پژوهش شرکت داشتند که نتایج آن را در مجله پلاس وان (PLOS ONE) منتشر کردند.

علی ترک‌قشقایی