در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
به گزارش مهر، گناوه بندری است که از دیر باز مردمان آن با صدای موج دریا از خواب بیدار میشوند. زندگی اکثر ساکنان این بندر کهن متکی به دریا و صیادی است و بیشتر اهالی شغل آبا و اجدادی خود را پیشه میکنند. بندر گناوه با داشتن 115 قایق صیادی و 20 لنچ صیادی یکی از قطبهای صید آبزیان در جنوب کشور است.
حوضچه صیادی یا سکوی سوختگیری این قایقها بهدلیل در معرض آب شور دریا بودن در حال تخریب است و هر روز بر سستی آن افزوده میشود، ولی صدای صیادان برای بازسازی به گوش هیچکس نمیرسد.
مدیرعامل تعاونی صیادان گناوه در این زمینه گفت: این حوضچه توسط سازمان بنادر و کشتیرانی با پیمانکاری شرکت مشیران ساخته شدهاست، ولی متاسفانه نظارتی براین کار نبوده و استفاده از مصالح نامرغوب و خیلی بد که به وضوح پیداست، باعث ریزش این حوضچه شدهاست.
عبداله بویراتی افزود: ما به سازمان بنادر و کشتیرانی، فرمانداری، شیلات استان، شیلات ایران و تمامی مسئولان اطلاع دادهایم و حتی رئیس شیلات ایران را نیز به اینجا آوردهایم و از نزدیک این حوضچه را مشاهده کرده است و در مورد تخریب این حوضچه چند نامه نوشته و مکاتبه کردهایم، ولی متاسفانه تا کنون هیچ شخص و نهادی زیر بار مسئولیت این کار نرفته است.
وی گفت: شیلات میگوید متولی این کار خود سازمان بنادر و کشتیرانی است، سازمان بنادر نیز میگوید ما این کار را تمام کردهایم و تحویل شیلات دادهایم و اکنون بازسازی آن با بهرهبردار است. در مقابل شیلات مدعی است که سازمان بنادر و کشتیرانی کار را تحویل ما نداده است و باید خود سازمان بنادر این حوضچه را ترمیم کند.
خطرات جانی و مالی در انتظار صیادان
مدیرعامل تعاونی صیادان گناوه یادآور شد: با توجه به اینکه جایگاه بنزین قایقهای صیادی روی سکوی تخریب شده نصب است، هر لحظه ممکن است این سکوی ریزش کرده و خطری از قبیل آتشسوزی و همچنین خطرات جانی و مالی به وجود آورد.
بویراتی گفت: از این حوضچه روزانه نزدیک به صد فروند قایق صیادی سوختگیری میکند و ما هم به تمام مسئولان گفتهایم و امیدواریم که تا قبل از اینکه ریزش بیشتری کند و تخریب شود و از بین برود مسئولان بتوانند بودجهای برای آن در نظر بگیرند؛ هر چند که بودجه خیلی ناچیزی احتیاج است، حتی اگر بودجه آن را در اختیار تعاونی صیادان قرار دهند خود ما میتوانیم آن را بازسازی کرده و از آن نگهداری کنیم.
ناخدا محمد، صیاد و قایقدار نیز گفت: من یکی از صیادان گناوهای هستم که سالیان سال در این بندر صیادی میکنم و تمام زندگی من یک قایق است. من از نظر علمی سواد ندارم ولی با توجه به تجربهام میدانم تخریب این سکوی بنزین که محل سوختگیری قایقهای صیادی است و دیواره آن به دلیل برخورد شبانهروزی آب شور دریا به این سکو ریزش بیشتری میکند و ریزش این سکو روزی فاجعه بزرگی میسازد و ممکن است قایقی که تمامی دارایی ماست را نابود کند؛ چرا که وقتی زیر پمپ بنزین خالی شد سنگینی باعث فرو ریختن میشود و باعث آتشسوزی و وقتی بنزین روی آب شناور شد نه تنها قایق ما، بلکه تمامی قایقها و لنچهایی که در اینجا لنگر انداختهاند را خواهد سوزاند.
وی در ادامه اضافه کرد: چرا مسئولان کاری نمیکنند. مسئول تعاونی صیادان میگوید ما به تمامی مسئولان نامه نوشتهایم و آنها را در جریان کار قرار دادهایم، پس چرا این مشکل حل نمیشود؟ بازسازی و تعمیر این حوضچه و سکوی سوختگیری بر عهده کیست؟ حتما باید تلفات جانی داشته باشیم یا چند قایق نابود شود تا مسئولان دست به کار شوند؟
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: