تخفیف ویژه برای مجرمان معتاد

طبق این برنامه پیشنهادی، ابتدا متهمان باید مسئولیت جرم و جنایتی را که انجام داده‌اند بپذیرند. سپس قبول کنند تحت درمان اعتیاد قرار گیرند و برنامه‌هایی را که به آنان داده می‌شود و سایر خدمات اجتماعی را دنبال کنند. آنها همچنین باید قول بدهند با قضات پرونده‌هایشان جلسه‌های منظم داشته باشند تا روند درمان کنترل شود. متهمان معتاد چنانچه برنامه را رعایت و در درمان پیشرفت کنند، در مجازات آنها تخفیف قائل خواهند شد یا به طور کلی آنان را عفو خواهند کرد، اما اگر شکست بخورند به زندان فرستاده می‌شوند.

طبق قوانین آمریکا جرایم مربوط به مواد مخدر، مجازات‌های سختی را در پی خواهد داشت و این‌گونه مجازات‌ها معمولا غیرقابل انعطاف و سختگیرانه هستند، اما اکنون دادگستری رویکرد جدیدی را آغاز کرده که مطابق آن به وکلای آمریکایی اجازه داده می‌شود برای مجازات مربوط به جرایم مواد مخدر تحفیف بگیرند. گفته می‌شود پیشنهادهای ارائه شده بر اساس تجربه‌هایی است که در دادگاه‌های فدرال به دست آمده است. تجربه نشان داده است متهمانی که به مجازات‌سبک‌تری محکوم شده، راحت‌تر توانسته‌اند زندگی جدیدی را شروع کنند و بیشتر از جرایم فاصله گرفته‌اند، اما تاکید شده این اتفاقات بیشتر در دادگاه‌های فدرال می‌افتد که قضات اختیار بیشتری دارند و مجبور نیستند مطابق قوانین سفت و سخت حکم بدهند. تاکنون قضات جلسه‌هایی را در کالیفرنیا، ایلینویز، نیوهمشایر، نیویورک، کارولینای جنوبی، ویرجینیا و واشنگتن برگزار کرده و 400 متهم در سراسر آمریکا تحت پوشش این برنامه کمکی قرار گرفته‌اند. بتازگی در دادگاهی در بروکلین نیز یک قاضی از این طرح استفاده کرد و گفت رویکرد جدید راهی برای کم‌کردن هزینه‌های زندان و مجازات غیرعادلانه برای قاچاق مواد مخدر خواهد بود.

یکی از قضات طرفدار این طرح نیز در این باره نوشت: «برنامه‌هایی نظیر برنامه ما نشان‌دهنده افزایش شمار دادگاه‌هایی است که ترجیح می‌دهند افرادی که در واقع به زندان تعلق ندارند آنجا فرستاده نشوند و تحت تاثیر قوانین سختگیرانه نباشند.» ایده اولیه این طرح یک سال پیش شکل گرفت. در آن زمان «گلیسون»، قاضی دادگاه فدرال تصمیم گرفت برنامه‌ای تشویقی برای یک معتاد به مواد مخدر در نظر بگیرد و او را به زندان نیندازد. اولین فردی که این برنامه درباره‌اش اجرا شد «امیلی لیچ» نام دارد و زنی اهل بروکلین با سابقه طولانی سوء‌مصرف مواد مخدر بود. او در حالی که 13 کیلوگرم کوکائین با خود حمل می‌کرد در فرودگاه دستگیر شد. این زن می‌گوید: «می‌خواهم صمیمانه از دادگاه که به من این فرصت دوباره را داد تشکر کنم. من همیشه می‌خواستم دوباره روی پای خودم بایستم و با کمک قاضی پرونده‌ام توانستم.»

بخشی از طرح ارائه شده به این صورت است؛ به زندانیانی که معتاد به مواد مخدر هستند ابتدا اجازه می‌دهد در داخل زندان از مواد مخدر استفاده کنند و بعد به آنها این امکان را می‌دهد که از یک برنامه روان‌درمانی بهره ببرند و آن را جایگزین مخدر کنند.

یک مقام سازمان وکلای آمریکا می‌گوید: «ما به این نتیجه رسیدیم که مجازات زندان به تنهایی کافی نیست. ما به چند راه‌حل همزمان نیاز داریم. به همین دلیل دستور‌العمل‌های جدیدی را تدوین کردیم.»

این طرح مخالفانی نیز دارد، اما قضات زیادی از آن استقبال کرده‌اند. قاضی آندرهیل‌ ـ‌ یکی از موافقان‌ـ‌ می‌گوید: «خیلی سخت است متهم را محکوم به مجازاتی کنی که خودت معتقدی عادلانه نیست. من وقتی برای یک معتاد حکم صادر می‌کنم چنین احساسی را دارم.»

رویکرد جدید به قضات اجازه می‌دهد مطابق نظر خود به کسانی که فکر می‌کنند استحقاق دارند شانس دوباره بدهند، اما به نظر می‌رسد برخی اعضای کنگره آمریکا در نهایت با این طرح مخالفت خواهند کرد. آنها معتقدند تعیین مجازات نباید به سلیقه و نظر قاضی بستگی داشته باشد و باید قانونی محکم پشت آن باشد. در طرح پیشنهادی قید شده است این برنامه شامل افرادی با جرایم سنگین‌تر نمی‌شود. مثلا کسانی که متهمان ردیف بالای قاچاق مواد مخدر با مقادیر زیاد هستند یا جرمی خشن از آنها سر زده است، نمی‌توانند از این تخفیف‌ها استفاده کنند البته این‌که چه کسی شامل این رویکرد شود، بستگی به تصمیم قاضی و دادگاه رسیدگی کننده به پرونده دارد.

منبع: دیلی میرور