در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
کاپیتان لیورپول از تیم باشگاهیاش قطع امید کرده، اما او هم به رکورد بکام چشم دارد و هم به فتح جامجهانی
اهداف دوگانه استیون جرارد
استیون جرارد مرد اول تیم فوتبال لیورپول از بس با این تیم از افتخارات عمده سالهای اخیر دور مانده که ترجیح میدهد به کسب دستاوردهایی جالب و تازه همراه با تیم ملی انگلیس در عرصههای ملی بیندیشد.
فتح جام اتحادیه سال 2012 انگلیس تنها دستاورد سرخهای آنفیلد در پنج سال اخیر بوده و کاپیتان آنان در سی و سه سالگی میداند که فرصت چندانی برای ترمیم و درخشانسازی این رکورد متوسط ندارد و نه توان کلی تیمی که اینک هدایت آن با «برندان راجرز» ایرلندی است، چنین مجال و اجازهای را میدهد. با این اوصاف جرارد از حالا به جام جهانی 2014 که تیم ملی انگلیس در راه کسب مجوز حضور در آن قرار دارد، چشم دوخته است و میخواهد چه در دور مقدماتی و چه در مرحله نهایی آن در ترکیب ثابت حاضر باشد که رکورد بازیهای ملی دیوید بکام در انگلیس را بشکند. او تا امروز 102 بازی ملی انجام داده و رکورد بکام سی و هشت ساله که به سبب پشت کردن فابیو کاپهلو و سپس روی هاجسون سرمربیان سابق و کنونی انگلیس به وی از سه سال پیش به این سو ثابت مانده، 115 بازی ملی است. با این اوصاف اگر جرارد آسیب نبیند، در دیدارهای باقیمانده از مرحله مقدماتی مسابقات جام جهانی 2014 و سپس مرحله پایانی آن به این حدنصاب خواهد رسید و از آنجا که هاجسون بعد از مسائل مختلف انضباطی و اخلاقی جان تری، عنوان کاپیتانی تیم ملی انگلیس را از این مدافع باشگاه چلسی گرفته و به جرارد سپرده، بعید است که او بجز در موارد آسیبدیدگی و محروم بودن روی نیمکت بنشیند و این موضوع او را در راه رسیدن به هدفش و رکورددار شدن در فوتبال ملی انگلیس ـ البته در پستی بجز دروازهبانی ـ یاری خواهد رساند. جرارد اوایل بهار 2013 میگوید: «هدف من این است که تا سر حد امکان بر بازیهای ملیام بیفزایم و البته یک نکته مهم در این ارتباط فراتر رفتن از دیوید بکام است، زیرا وی بازیکن بسیار مهم و تاثیرگذاری در فوتبال انگلیس بوده و دستاوردهایش قابل وصف نیستند. او فوتبالیست فوقالعاده و بسیار پردوامی است و این که از وی گذر کنید، معانی خاصی را میرساند.»
بهرغم قحطی عنوان
اهداف جرارد و امیدهای او به همین جا ختم نمیشود و وی در واقع تصور میکند که حتی فتح جام جهانی 2014 هم برای انگلیس متصور است. در حالی که این کشور در سطح ملی فقط یک فتح بزرگ دارد (قهرمانی در جام جهانی 1966 در لندن) و در این زمینه قحطی طولانیمدت را تجربه کرده و در تمام رقابتهای بزرگ ملی دهه 2000 و دهه جاری شامل جامهای جهانی و جام ملتهای اروپا امیدهای فراوان پیروزی و قهرمانیاش را یکی پس از دیگری بر باد داده است. جرارد میگوید: «نمیخواهم توقعات را بالا ببرم، ولی از یک سو مطمئنم که ما از مرحله مقدماتی جام جهانی 2014 بالا خواهیم رفت و از طرف دیگر ابزار درخشش در مرحله نهایی این مسابقات را هم داریم. در رقابتهای بزرگ و مرحله نهایی آن برای کسب نتایج لازم همیشه به مقداری اقبال خوش هم نیاز دارید و بدون این فاکتور نمیتوانید به بالاترین درجات برسید. این موضوع در قهرمانی سال 2005 لیورپول در جام باشگاههای اروپا و پیروزی سال گذشته چلسی در همین رقابتها نمودی آشکار داشت و اصولا این یک قانون گریزناپذیر نیست که همیشه بهترین تیمها فاتح جامهای بزرگ شوند و بارها روی داده است که تیمهایی دیگر که از شرایط و فضای موجود بهتر استفاده کردهاند، در صدر نشستهاند و شاید در جامجهانی 2014 نیز برای ما چنین شود. در این راه لازم است با امید و تلاش و تدارک لازم در آن میدانها گام بگذاریم و خودباوری داشته باشیم و بدانیم که در یک میدان ورزشی هر چیزی متصور و مقدور است.»
بازگشت آسیبدیدگان
جرارد جوانب دیگر را هم سنجیده است. وی که تمام عمر فوتبال حرفهای خود را در آنفیلدسپری کرده و با وجود بارها مطرح شدن احتمال عضویتش در سایر تیمها دست به کوچ و سفر نزده است، میگوید: «تعدادی از آسیبدیدگان تیم ملی انگلیس در هفتههای اخیر بازگشتهاند و جک ویلشر آرسنالی از آن دست است. او نماد تمام بازیگران جوان و مستعد و تازهای است که طی سالهای اخیر در فوتبال بریتانیا ظهور کردهاند و برپایه حضور آنها، آینده فوتبال ما تابناکتر شده است. ما امثال ولبک، جونز، جانسون، کله ورلی و البته هارت را هم در اردوی ملی داریم و تیم ملی انگلیس به لحاظ فنی میتواند به سطحی که برای درخشش در جامجهانی به آن نیاز است، برسد. این چیزی است که من بسیار امیدوارم در جامجهانی 2014 روی بدهد.»
منبع: تایمز
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
