اگر همه جشنهای بزرگ و بویژه دهه فجر که از اعیاد ملی ماست نیکو نگهداشته شوند میل هویت یابی جوانان که هیچ خاطره عینی ای از وقایع بزرگ مانند انقلاب اسلامی 57 ندارند تحریک و تقویت خواهد شد
کد خبر: ۵۵۱۲
انقلاب اسلامی ایران بی شک بزرگترین رویداد تاریخی ملت بزرگ ایران است و ما این روزها در حال برگزاری جشن بیست و چهارمین سالگرد پیروزی انقلاب و برگزاری راهپیمایی22 بهمن هستیم.مهمترین مقوله مورد بحث در بزرگداشت انقلاب اسلامی ، هر چه مردمی تر شدن برگزاری این جشن است.جوانان به عنوان قشری که کمترین خاطرات عینی را از انقلاب و روزهای پیروزی آن دارند، اصلی ترین مخاطبان این بحث هستند صفحه جوان بی مناسبت ندیده است در این دهه مبارک برخلاف روال خود مقاله ای تحلیلی از مقوله شادی انقلابی و جوانان عرضه کند ما مطمئن هستیم که تا آخر این مقاله را می خوانید: نقطه آغاز یک انقلاب نگرانی ملت نسبت به سیستم حکومتی خواهد بود.با وقوع انقلاب اسلامی ملت به حکومت دلخواه و مورد پذیرش خویش دست یافت خاطره انقلاب اگر چه همیشه به همراه خود، خون و فشنگ داشته فی نفسه شیرین است ؛ ولی اگر دو عنصر و نهاد موضوعی نیرومند در جهان امروز، اطلاعات و تبلیغات ، ناشایست و ناسزا عمل کنند ؛ قضیه معکوس خواهد شد. عکس قضیه ، ناراحتی ، ندامت و عقبگرد از کنش جمعی خویش یا پدران خویش است.نسل جدیدتر اگر از کردار پدران و مادران خویش به وجود آورندگان انقلاب آگاه نباشد و نداند ریشه حرکت و دگرگونی چه بوده و دو نهاد تبلیغات و اطلاعات هم دچار ویروس و قارچهای سمی شده باشند؛ جبهه گیری اش دو چندان خواهد شد. این جبهه گیری از حد ناسازگاری فردی به ناسازگاری اجتماعی و گروهی یقینا خواهد رسید؛ اگر تدبیری نیکو و سزاوار اندیشیده نشود.فرش کردن خیابان ها باگل ، بر سر راه عبور بنیانگذار انقلاب ، آیا نتیجه حسی جز شادی ، شیرینی و لذت می تواند باشد؛ ملت ، به نظام و رژیم خواسته خویش رسیده و حالا در جشن پیروزی ، شعار پیروزی سر می دهد، همه جا را گلباران می کند، هلهله سر می دهد، سرود حماسی می خواند، شادی می کند خاطره شیرین ، نیاز به تداوم دارد. پیروزی یک ملت و رسیدن به یک ثبات حکومتی ، یعنی آغاز جشنی همگانی ، یک شادی عمومی که هر ساله ، یا به هر مناسبتی مربوط به انقلاب صورت می گیرد و در ضمن آن ، خاطره جانبازی مردم ، سند افتخار است . این افتخار کردن ، با بستگی به اصرار بر جنبه شیرین واقعه انقلاب است که پشتوانه و هویت می یابد.اطلاعات نادرست و ناقص دادن ، هر چند با نیت خیر و تبلیغات و بزرگنمایی وجه خون و فشنگ،بی نگرش به نشاط آوری واقعه و فلسفه انقلاب ، حادثه عظیم هر انقلابی را در ذهنهای جوان و دارای نیازهای جدید ابتر باقی می گذارد.پافشاری تبلیغات و اطلاعاتبر وجه شیرین قضیه ، جذابیت آن را برای آنان که چیزی در باره انقلاب نمی دانند؛ بیشتر می کند و همین جذابیت ، میل به آگاهی را ایجاد خواهد کرد بی این پافشاری ، آن وجه تاریخی انقلاب خون و فشنگ هم کسل کننده و انزجار آور خواهد شد.صدا و سیما، به عنوان نیرومندترین و نافذترین رسانه جمعی ، جایگاه بسیار مستحکمی در ارائه اطلاعات و ایجاد تبلیغات صحیح دارد. اگر در گردونه انفجار آگهی ها، صدا و سیما هم ، دقیقا، دچار همان سهل انگاری شود چه خواهد شد؛صدا و سیما، با توجه به وسعت تاثیرگذاری اش ، باید بنابر میل باطنی آدمی به شادی و همراهی ذاتی انقلاب با روح شیرینی ، وجه فرحبخش این واقعه شگفت را در تاریخ معاصر ایران بزرگتر کند و تمام هم خویش را بر این بگذارد که جذابیت محو شده از برنامه سازی های ستادهای بزرگداشت را به این جریان تبلیغاتی و اطلاع رسانی برگرداند.این گونه نباشد که مخاطب جوان و حتی پیر از دهه فجر، خاطره ای غم آلود و ناخوشایند در ذهنش نگهدارد این دهه باید معاد هر ساله ایرانیان برای شادی همگانی شود اگر همه جشنهای بزرگ و بویژه دهه فجر که از اعیاد ملی ماست نیکو نگهداشته شوند: میل هویت یابی جوانان که هیچ خاطره عینی ای از وقایع بزرگ مانند انقلاب اسلامی 57 ندارند یقینا، تحریک و تقویت خواهد شد.