جالب آنکه سیر نیمکتنشینیهای مهدویکیا هم از همان روزی آغاز شد که یحیی روی نیمکت این تیم نشست. 20 دقیقه بازی در هفته هجدم، 13دقیقه بازی در هفته نوزدهم و بعد هم 59 دقیقه بازی در شهرآورد.
اینها همه دقایقی هستند که این مربی جوان طی گذشت 13 هفته از دور برگشت به کاپیتان تیمش بازی داد.
البته خیلیها معتقدند چنین رفتاری شایسته بازیکنی باسابقه چون مهدویکیا نیست، آن هم در شرایطی که او هرگاه در این فصل در ترکیب قرمزها به میدان رفته از بازیکنان تاثیرگذار این تیم بوده است. به همین خاطر هم خداحافظی این بازیکن محبوب با واکنشهای متعددی همراه شد. دیروز فوتبالیهای زیادی در مصاحبه خود گفتند رفتار پرسپولیس با مهدویکیا رفتار خوبی نبوده است.
آسان نیست. بعد از بیست و چند سال حضور در فوتبال به تو بگویند کارایی لازم را نداری و تو که میدانی هنوز تمام نشدهای، بدون کوچکترین اعتراضی از این تصمیم تمکین کنی.
همین رفتارهاست که مهدی مهدویکیا را از خیلیهای دیگر متمایز میکند. مرد اخلاق فوتبال ایران که همین چند روز پیش جایزه اخلاق ورزش کشور را هم گرفت، وقتی احساس کرد، ادامه نیمکت نشینیهایش میتواند تیم را به حاشیه ببرد، بدون آنکه اعتراضی داشته باشد، به تصمیم سرمربی احترام گذاشت و خود را تسلیم سرنوشت کرد. این رفتار حرفهای، یکی از همان مشخصههایی است که در بازیکنان بزرگ فوتبال وجود دارد.
مهدی مهدویکیا آخرین نفر از نسل طلایی فوتبال ایران است؛ نسلی با ستارههایی چون احمدرضا عابدزاده، علی دایی، خداداد عزیزی و کریم باقری که فوتبال را پس از وقفهای چند ساله دوباره به خانههای مردم بازگرداند. نسلی که بیشتر آنان با ناراحتی و بدون انجام بازی خداحافظی از فوتبال رفتند.
رضا پورعالی / گروه ورزش
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم