علی دایی: جشن فیفا با احترام از ایران نام برد

وقتی با او تماس گرفتیم هنوز در سوئیس بود. بهترین گلزن بازیهای ملی در جهان ، علی دایی ستاره 35 ساله کشورمان هنوز در فکر جشن دوشنبه شب بود: جشن فوق العاده باشکوهی بود.

کد خبر: ۵۴۹۰۱

همین که یکی از مدعوین این جشن بودم خودش افتخار بزرگی بود. حضور در این جشن خاطره بزرگی برای من خواهد بود. وقتی این را گفت یک سوال ویژه در ذهنمان نقش بست : آیا فکر می کردی روزی در کانون فوتبال دنیا مورد تقدیر قرار بگیری؛ اصلا. من به هیچ یک از افتخارات و موفقیت هایی که تا حالا به آن رسیده ام فکر نکرده بودم . همه اینها خواست و لطف خدا بود. غیر از خدا هیچ پناهی ندارم. تمام سعی و تلاش من این است که کارم را خوب انجام دهم. خدا هم کمک می کند و به جاهایی می رسم که اصلا فکرش را هم نمی کنم . تن صدای او نشان می داد که چقدر از بابت اتفاقی که در خانه اپرای شهر زوریخ افتاد خوشحال است . خوشحالی من بیشتر به خاطر این است که به عنوان یک ایرانی در این جشن بودم. همین که نام ایران در چنین مراسمی برده می شود ، فوق العاده مهم است و برای من ایجاد غرور می کند. نام ایران در جلسه دوشنبه شب با احترام برده شد. خبرها حکایت از آن داشت که او به عنوان فردی که برای اولین بار از رکورد 100 گل ملی فراتر رفته لوحی را از فیفا دریافت کرده است . از دایی پرسیدیم متن لوح چیست که اصل خبر را رد کرد: اصلاح لوحی به من داده نشد ، فقط از طرف فیفا از من تقدیر شد. در متنی که خوانده شد از من به عنوان بهترین گلزن فیفا در رده ملی نام برده بودند. این که فدراسیون بین المللی فوتبال (فیفا) دایی را برای اهدای جایزه فالکائو (شعبده باز برزیلی فوتسال دنیا) انتخاب کرد ، اتفاق معمولی و ساده ای نبود. این را هم دایی می داند: «فیفا برای اهدای جوایز خود به افراد منتخب ، شخصیت های ویژه ای را به روی سن دعوت می کند. این که برای اهدای جایزه بهترین بازیکن فوتسال دنیا مرا دعوت کردند ، هم باعث تعجبم شد و هم باعث خوشحالی بی اندازه ام . در شبی که خیلی از بزرگان فوتبال دنیا در سالن بودند ، جایزه فالکائو را یک ایرانی به او داد. فکر می کنم خدا خیلی دوستم داشت که این اتفاق افتاد.» برخورد فیفا و سپ بلاتر با نماینده فوتبال ایران در جشن انتخاب بهترین های فوتبال دنیا سوال خیلی مهمی است . دایی هم جواب خوبی برای آن دارد: نه تنها بلاتر که خیلی از شخصیت های بزرگ فوتبال دنیا هم برخورد صمیمی و فوق العاده خوبی با من داشتند. آنجا علاوه بر بلاتر ، شخصیت هایی مثل بابی چارلتون ، بکن باوئر ، میشل پلاتینی ، لوتار ماتیوس و بوریس بکر را دیدم. همه آنها دوست داشتند تیم ما به جام جهانی 2006 برود. حتی بوریس بکر که یک تنیسور بازنشسته است و به دلیل علاقه زیاد به فوتبال در چنین مراسمی دیده می شود. حالا دایی پرچمدار فوتبال ایران شده است ؛ چه بخواهد و چه نخواهد. آنهایی که فوتبال ایران را نمی شناختند در خانه اپرای زوریخ در کانون فوتبال دنیا در جشن 100سالگی فیفا و معرفی ستاره های سال 2004 جهان ، به وسیله علی دایی با فوتبال ما آشنا شدند. آینده این بازیکن به چه سمتی است؛ این آخرین سوال ما از او بود: نمی دانم چه وقت از فوتبال حرفه ای کنار می روم. شاید 6 ماه شاید هم چند سال دیگر. تا زمانی که احساس کنم می توانم برای تیم ملی بدوم و مفید باشم در خدمت تیم هستم .