همچنین روایات متعددی از ائمه معصومین علیهم السلام نیز در توصیف شهدا و جایگاه ارزشمند آنها نقل شده است. برای نمونه، پیامبر گرامی اسلام(ص) درباره ثواب مبارزان راه خدا فرمود: وقتی که مجاهد فیسبیلالله بر اثر تیر دشمن از اسب بر زمین افتد، هنوز پیکر پاکش نقش بر زمین نشده که خداوند متعال، فرشتهای را به استقبال روحش میفرستد و او را به بهشت و نعمتها و کرامتهایی که برایش مهیا شده است، بشارت میدهد. وقتی که پیکر پاکش نقش بر زمین شد، فرشته الهی به او میگوید آفرین بر تو ای روح پاک که از بدن پاک خارج شدی، برای تو مقام و منزلتی است که هرگز چشمی آن را ندیده و گوشی آن را نشنیده و به قلب کسی خطور نکرده است. سخن، درباره شهید و مقام شهدا بسیار است، اما آنچه در این میان قابل توجه بوده و نوشتار حاضر نیز در مورد آن است، فراموشی راه و یاد شهداست. تجلیل از شهدا و مقام آنها صرفاً با برگزاری یک همایش یا تجلیلهای نیم روزه و یک روزه حاصل نمیشود؛ هر چند اینها هم باید باشد و کسی را در آن تردید نیست، اما توجه به اینکه این همایشها و تجلیلها با چه اهدافی برگزار میشوند، از اهمیت خاصی برخوردار است و باید یک بازنگری جدی در آن صورت گیرد. گاه، پرداختن به حاشیهها، اصل و متن را از قلم انداخته و تحتالشعاع قرار میدهد. محصولی که برگزاری چنین مراسمی باید به همراه داشته باشد، تبیین فلسفه شهادت و چرایی پیمودن این راه توسط شهدای عزیزی است که جان خود را فدای دین و آرامش و آسایش ما کردند.
این، تنها گوشهای از ادای دین به خون پاک شهدایی است که از همه چیز خود گذشتند؛ امید که همه ما چه آنها که در پی تجلیل از شهدا هستند، و چه آنها که باید برای خانوادههای شهدا خدمت کنند و همه و همه، بتوانیم راه نورانی و مستقیم آنها را شناخته، به دیگران بشناسیم و در آن راه هدایت، حرکت کنیم.
سید جواد میرخلیلی / جامجم
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم