من و برف و بارون با هم
تا قبل از تو، برف عاشقم بود. باران را هم دوست داشتم. عجیب آمدی، عجیبتر رفتی. همینها بود که سوالهایم را غلیظتر کرد.
همینها دلم را زد... ولی از بیقوارهترین راههای جدایی که پنهان نیست، از تو چه پنهان. عادتم شده هی در میان صد من افکار نشُسته بگویم: اگر برگردی میبینی که برف و باران هنوز هم دوستداشتنیاند و من نیز!
بدون نام
حالا که ابر و باد و مه و خورشید و فلک درکارند، تا تو خودتم به برف و بارونه بچسبونی، خب اسمت رو آخر نوشتههات بنویس که بدون نام نشی دیگه!
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
طنین «زندهباد ایران» در تیخوانا
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
اگر VAR بود دو بار اخراج میشدم!
گفت و گو
