قابلیت بیولوژیک مواد مصنوعی در بدن

جام جم آنلاین: قابلیت بیولوژیکی یک ماده مصنوعی در بدن بسیار پیچیده است و در برگیرنده فرآیندهای رایج مربوط به علم پزشکی ، علم سطح ، علم مواد و بیوتکنولوژی ملکولی است.
کد خبر: ۵۴۲۱۹

هنگامی که ماده ای در بافت قرار داده می شود فورا رقابتی برای سطح آغاز می شود. در عرض چند هزارم ثانیه پس از قرار دادن ایمپلنت در بدن ، یک لایه بیولوژیک شامل آب ، پروتئین ها و دیگر بیوملکول هایی از مایع فیزیولوژیک بر سطح ایمپلنت تشکیل می شود.
متعاقبا سلول ها از بافت اطراف به ناحیه ایمپلنت مهاجرت می کنند که این مربوط به تحریک توسط سایتوکاین ها و فاکتورهای رشد موجود در لایه بیولوژیک (بیولایر) است.
بنابراین تداخل بین یک سطح ایمپلنت و سلول ها از طریق این لایه بیولوژیک صورت می گیرد. خواص شیمیایی و توپوگرافی سطح ایمپلنت بشدت بر خواص لایه تاثیر می گذارد و این اثر باید مشخص شده و کنترل شود تا قابلیت بیولوژیک به حد اپتیمم برسد.
از آنجا که پروتئین ها و سلول ها از لحاظ اندازه بین مقیاس نانو تا میکرومتر متغیرند، این مقیاس های طولی مربوط هستند که مشکل ایجاد می کنند. همچنین خواص سلول ها، برای مثال توانایی آنها برای برقراری ارتباط از طریق ماتریکس خارج سلولی به وسیله ملکول های سیگنال نیز، حایز اهمیت است.
طی بهبود بافت ، ملکول های بیواکتیو متعددی ، تشکیل را کنترل می کنند و برخی پروتئین ها توانایی تقویت بهبودی را در محل نزدیک به ایمپلنت را دارند.
همه این مکانیسم ها در پاسخ بافت به ایمپلنت شرکت می کنند و در پذیرش یا عدم قبول آن توسط بدن تاثیر می گذارد.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها