این بار در اوپک چه کسی لبخند می زند؛

اجلاس دهم دسامبر اوپک در شرایطی تشکیل می شود که قیمت نفت خام سراسیمه پله های دلاری را به شکل معکوس طی نموده و باردیگر اوپکی ها را در آزمایشی بس دشوار قرار می دهد.

کد خبر: ۵۴۰۲۸

به طوری که هیچ کس در اثر بخشیدن تصمیمات اجلاس اوپک در قاهره به افزایش و کاهش مجدد قیمت نفت ، شک و تردیدی به خود راه نمی دهد.
به قول یکی از اعضای دبیرخانه اوپک ، این بار نیز سازمان اوپک باید با فداکاری و کاهش تولید خود از سقوط قیمت نفت جلوگیری نماید.
کاهش قیمت از زمانی سرعت بیشتری به خود گرفت که علاوه بر ورود محموله های سرگردان یورال روسیه و محموله های سنگین عربستان به بازار وضعیت فروش محموله های شمال و غرب آفریقا نیز بنابر تفاوت فاحش قیمتهای اعلام شده توسط این کشورها و مخصوصا نیجریه با قیمت یورال روسیه ، رو به وخامت گذاشت و این نابسامانی را آخرین اطلاعیه سازمان انرژی امریکا "EIA" مبنی بر افزایش چشمگیر ذخایر نفت خام ، بنزین و حتی سوخت حرارتی به ترتیب به میزان 900 هزار بشکه ، 300 هزار بشکه و 100 هزار بشکه ، تکمیل نمود.
از سوی دیگر کشورهای تولیدکننده غیراوپک (NON OOPEC) بدون سر و صدا و دور از چشم دیگران و در پناه حمایت اروپا و امریکا با آخرین ظرفیت خود یعنی 49.7 میلیون بشکه در روز ، نفت تولید می کنند و گویی آنچه که این کشورها عرضه می کنند به سیاره دیگری صادر می شود و هیچ کس پیرامون آن اعتراض نمی نماید.
قیمت نفت خام ¹ WTI امریکا که در اواخر ماه اکتبر حتی به 57 دلار در هر بشکه نیز رسید به حدود 41 دلار در هر بشکه کاهش داشته است و به نظر می رسد خواست دولت امریکا که اعلام داشته بود ، قیمت مطلوب امریکا، 40 دلار در هر بشکه است ، محقق می گردد.
بورس بازان نیز که در ماههای گذشته سود سرشاری را در کنار قیمتهای رو به افزایش نفت به جیب زده بودند ، اخیرا رغبت چندانی به این نوع معاملات نشان نمی دهند و لذا نقش 20 درصدی آنها نیز در بازار نفت بسیار تقلیل یافته است.
تحولات سیاسی روز نیز همچون گذشته نیست ، عراق که در آستانه انتخابات است و کشت و کشتار روزانه نیز در این کشور تبدیل به یک داستان تکراری غم انگیز شده است دیگر همچون گذشته روی افزایش قیمتها اثرگذار نیست بنابراین آنچه باقی می ماند و اثرات روانی آن در این مقطع فوق العاده ثمربخش خواهد بود تصمیمی است که اوپک در قاهره اتخاذ خواهد کرد.
با مروری بر آخرین مواضع اعضای اوپک و شرایط حاکم بر آنان ، شاید بتوان نتیجه اجلاس آتی این سازمان را به طور نسبی حدس زد.
عربستان سعودی که با تولید 9.6 میلیون در روز و البته سهمیه مجاز تولید به میزان 8.78 میلیون رهبری سازمان را به عهده دارد.
از یک سو از مشکلات مربوط به تنظیم بودجه خود که در آن مکلف به پرداختن هزینه های امنیتی منطقه است و از طرفی دیگر زیر فشار بی امان امریکا و اروپاییان جهت افزایش تولید به منظور کاهش بیشتر و بیشتر قیمتهاست.
علی النعیمی وزیر این کشور در مصاحبه های چند روز اخیر ضمن اعتراف به فزونی عرضه نفت خام نسبت به میزان تقاضا برای آن در بازار ، اشاره داشته است که ذخیره نفت به شکل آرامی در جریان است و با این دو پهلوگویی ها به نوعی موضع خود را که عموما دو هفته قبل از اجلاسهای گذشته اعلام می داشت و با ورودش به محل تشکیل اجلاس اوپک ، درصد بالایی از تصمیمات نهایی را پیش گویی می کرد ، مخفی داشته و می خواهد در روز آخر و بعد از مشورت با دیگر اعضا اعلام موضع کند.
کشورهای همگروه عربستان از جمله کویت ، امارات متحده عربی ، قطر و لیبی که عموما دنباله روی عربستان هستند نیز از شرایط موجود و این که قیمتها به این سرعت در حال سقوط است ، راضی نیستند ، لیکن بنا بر هویت سیاسی خود ، نهایتا به همان راهی خواهند رفت که عربستان می رود.
ایران به عنوان دومین تولیدکننده اوپک با سهمیه 3.96 میلیون بشکه در روز و تولید فعلی 3.95 میلیون بشکه همیشه در اوپک طرفدار قیمت بالا و تولید کمتر بوده است و با تعویض وزرای مختلف هیچگاه این موضع را تغییر نداده است.
ونزوئلا نیز با وجود این که از سهمیه 3.11 میلیون بشکه در روز خود بنابر اعتصابات سالهای 2001 و 2002 و اخراج بسیاری از متخصصان فنی خود، فعلا 2.6 میلیون بشکه در روز تولید می کند ، طرفدار افزایش قیمتهاست و به نوعی نمی خواهد با سیاست های امریکا همسو شود.
نیجریه نیز با سهمیه 2.22 میلیون بشکه در روز و تولید 2.37 میلیون بشکه در روز بنابر مشارکت با شرکتهای خارجی همچون شل ، ضمن علاقه فراوان نسبت به افزایش تولید، هرگز حاضر نیست طعم خوب قیمت بالای 35 دلار در هر بشکه نفت را نداشته باشد.
به همین ترتیب الجزایر که سهمیه ای 860 هزار بشکه ای از اوپک گرفته لیکن 1.27 میلیون بشکه در روز تولید می کند ، ضمن این که از قیمت بالای نفت دفاع می کند ، اما از دیگر اعضای اوپک می خواهد که تولید خود را کاهش دهند و خود حاضر به کاهش تولید نیست.
اندونزی عضو خاور دور اوپک نیز سهمیه ای در حد 1.4 میلیون در روز را دارد لیکن با 980 هزار بشکه تولید روزانه خود یک واردکننده تمام عیار است و لذا دنباله روی عربستان است.
بنابراین اوپک که امروز در بوته یک آزمایش سخت دیگر قرار گرفته است یا باید یک دل و هم زبان برای نجات بازار و استحکام بخشیدن به قیمتها اعلام دارد که به سهمیه خود بازخواهد گشت و لذا تولید این سازمان در همان حد 27 میلیون بشکه در روز باقی ماند و حدود 2.8 میلیون بشکه در روز اضافی را تقسیم به نسبت نموده و اعضا آن را خواهند پذیرفت و یا تحت تاثیر فشارهای امریکا و دیگر مصرف کنندگان جلسه را بدون تصمیم و یا اعلام عدم تغییرات در تولید فعلی ، ترک خواهند کرد.
آنچه تاریخچه اوپک به یاد دارد اکثرا تصمیمات چه خوب و چه بد لبخند رضایتبخش بعضی از اعضا را به دنبال داشته است.
باید دید این بار چه کسی لبخند می زند؛.

1- تگزاس غربی