آمائوری؛ برزیلی ایتالیایی شده!

شاید آمائوری ـ که نام کاملش آمائوری کاروالیو دو اولویرا است و 33 سال سن و 87/1 متر قد دارد و پست تخصصی‌اش مهاجم ‌نوک است ـ برای چنین تغییر راهی دلایل لازم را داشت. او به این نتیجه رسیده بود که به دلیل تعدد مهاجمان خوب و فنی در تیم ملی برزیل به این تیم دعوت نخواهد شد، اما قلت محسوس مهاجمان کلاس بالا در نسل‌های اخیر و فعلی تیم ملی ایتالیا بخت او را در این تیم باز نگه می‌داشت. به این ترتیب، او از پاسپورت ایتالیایی‌ که در عین داشتن ملیت برزیلی و به سبب سال‌ها زندگی در اروپا اختیار کرده و براساس آن دوملیتی شده بود، سود جست و بعد از جلب نظر روبرتو دونادونی، سرمربی سال‌های 2006 تا 2008 تیم ملی ایتالیا برای این تیم به میدان آمد و مارچلو لیپی نیز در دومین مقطع مربیگری‌اش در تیم ملی ایتالیا (2008 تا 2010)‌ در برخی دیدارها به او میدان داد، اما وقتی کاسانو از نو اوج گرفت و پاتزینی و اوسوالدو از راه رسیدند و دی ناتاله مسن از نو جوان و موفق شد و بالوتلی جوان، چزاره پراندلی سرمربی ایتالیا را قانع کرد، آمائوری به آرامی از برنامه‌های لاجوردی‌پوشان خارج شد، این در حالی بود که این فوتبالیست متولد شهر کاراپیکوییبای برزیل و تربیت‌شده در پالمیراس، از سال‌2000 به ایتالیا کوچ کرده و در این مدت در تیم‌های ناپولی، پیاچنزا، امپولی، مسینا، کیه‌وو، یوونتوس و پارما (دو مقطع)‌ توپ زد. او برخلاف سنن فوتبال برزیل و به سبک و سیاق هالک ـ مهاجم درشت‌اندام زنیت روسیه‌ـ نه یک مظهر فن و تکنیک ناب و ظریف بلکه مهاجمی قدرتی و مجهز به توان خیره‌کننده سرزنی و دارای هوشی سرشار برای زدن‌ ضربات نهایی با هر دو پاست. امسال ‌‌ شاید تغییر مجدد در شرایط وی را شاهد باشیم و این التافینی عصر مدرن از سکوهای تازه و باارزش بالا برود و از نو در کشور چکمه‌ای مانند جنوب اروپا ملی‌پوش شود.