دراماتیک‌ترین پایان برای مسابقات فرمول یک

وقتی سال 2010 آلونسو در شش تورنمنت پایانی فصل کولاک کرد و بیش از 40 امتیاز عقب‌ماندگی‌اش نسبت به فتل را جبران نمود و 15 امتیاز از فتل هم پیش افتاد، نظر به تجربه بیشترش نسبت به رقیب بسیار جوان‌تر آلمانی‌اش و این که حتی کسب رتبه پنجمی در واپسین مسابقه فصل برای قهرمانی‌اش در جدول مجموع کفایت می‌کرد همه به این باور رسیدند که آلونسو بعد از آن ماجراهای انتحاری پایان فصل کیلومترهای آخر را هم به سلامت سپری خواهد کرد، اما... .

... اما چنین نشد و آلونسو در روزی بد و پرحادثه فقط به رتبه هفتم رسید و این امر به فتل یاری رساند تا با جبران عقب‌افتادگی‌اش و کسب امتیازات لازم به عنوان قهرمانی جهان برسد.

دل آلونسو بدجوری شکست و از آنجا که فرصت و امکانی برای تلافی آن رویداد در سال پیش نصیبش نشد و فتل از آغاز تا پایان فصل پیشتاز بود و چهار تورنمنت مانده به پایان فصل قهرمانی‌اش را حتمی کرد و برتری‌اش بر نفر دوم در جدول پایانی فصل به رقم خیره‌کننده 122 امتیاز بالغ می‌شد، آلونسو برای انتقام به فصل 2012 چشم دوخت.

فصلی که در آخرین ساعات یکشنبه شب این هفته (5 آذر)‌ باز هم به شکلی دراماتیک به پایان رسید و یک بار دیگر فرجام رقابت او با فتل را به شکستی تلخ و با فاصله‌ای بسیار کم کشاند و به واقع اتفاق دو سال پیش را برای او تکرار کرد.

این بار بر خلاف فصل 2010 آلونسو در شرایطی تورنمنت آخر فصل را در پیست اینتر لاگوس در شهر سائوپولوی برزیل شروع کرد که نه فقط از فتل جلو نبود بلکه 13 امتیاز هم عقب بود و تنها راه قهرمانی‌اش این بود که یا فتل به کلی اوت کند و او پنجم شود یا اول و دوم شود تا در صورت هفتم شدن فتل از او جلو بزند ولی تحت هر شرایطی حتی چهارم شدن فتل برای قهرمان شدن وی کفایت می‌کرد و در آن صورت قهرمانی احتمالی آلونسو هم در گراندپری برزیل او را بر سکوی نخست نمی‌نشاند و فقط دل شکستگی تازه‌ای را برای او به ارمغان می‌آورد.

البته آلونسو این بخت را داشت که با شرایط بسیار بهتر و با برتری بر فتل گام به تورنمنت پایانی فصل بگذارد و تا سه تورنمنت به پایان فصل نیز در مجموع امتیازات از فتل پیش بود اما راننده جوان و بسیار مجرب آلمانی در شش تورنمنت قبل از مسابقه پایانی فصل عالی عمل کرد و در هر رقابت بر سکوی افتخار ایستاد و در چهار مورد اول شد تا آلونسو را پشت سر بگذارد و در شرایط برتر و ویژه‌ای پا بر اینتر لاگوس بگذارد که شرحش را آوردیم. پیروزی و تجدید قهرمانی فتل محتمل‌ترین واقعه‌ای که می‌شد برای این رقابت پیش‌بینی کرد اما آلونسو امیدهایش را حفظ کرده بود.

از یکسو طالع مساعد وی به او گوشزد و یادآوری می‌کرد که در هر دو مرتبه قهرمانی قبلی‌اش، او کار را در همین پیست تمام کرده بود و دوم این که هوای به شدت متغیر برزیل و شهر سائوپولو در این موقع از سال (آخرین ماه بهار در نیمکره مقابل و قطع و وصل مکرر باران و توانایی ویژه ماشین فراری آلونسو در تطابق با این شرایط و ضعف اتومبیل رد بول فتل در کنار آمدن با این شرایط به آلونسو این نوید را می‌داد که اگر دست از تلاش برندارد، هر واقعه‌ای در سائوپولو متصور است.

فتل در 17 تورنمنت قبلی فصل، توانسته بود 13 بار حداقل چهارم شود و تکرار همین رتبه نیز برای سرفرازی او در برزیل همان طور که قبلا گفتیم کفایت می‌کرد اما امید آلونسو به تکرار تورنمنت‌هایی مثل گراندپری مونزا، هاکن هایم، والنسیا و مالزی بود.

آنجا که فتل یا هیچ امتیازی کسب نکرد یا به جمع شش نفر اول راه نیافت و اصولا در دو مسابقه از سه مسابقه‌ای که امسال با قهرمانی آلونسو پایان یافته بود، فتل اوت کرده و به جایی نرسیده بود.