بازنشستگان و بیمه‌های ناکار!

بحث شیرین بیمه، یکی از آن مسائل مرتبط با دوران بازنشستگی است که این روزها اکثر بازنشستگان از آن می‌نالند. بگذار تا بنالم چون ابر در بهاران‌/‌کز بیمه ناله خیزد هنگام درد و درمان! عموماً می‌نالند از این که این بیمه‌ها ناکارآمد است و نیازهای درمانی آنها را پاسخگو نیست. حتی بیمه تکمیلی هم نتوانسته دردی از بازنشستگان ارجمند دوا کند.

بازنشستگان، نماد احترام و تکریم نیروهای کارآمد جامعه در مقطع پیش از مقطع کنونی است. آن وقت حیف است که بیمه‌هایشان ناکارآمد باشد. الان شما از هر بازنشسته‌ای بپرسید، می‌گوید هرماه مبلغ چند ده هزار تومان بابت حق بیمه خود و افراد تحت تکفلش پرداخت می‌کند، اما در عمل، بیمه‌ها حتی ضروری‌ترین خدمات مورد نیازسالمندان بازنشسته را هم پوشش نمی‌دهند.

سؤال از بیمه‌گر: شما چرا کیفیت بیمه‌هایتان را بالا نمی‌برید که خدمات بیشتری را تحت پوشش قرار دهد؟

پاسخ مختصر: یه چی میگی‌ها!... خب حق بیمه‌ای که از بازنشستگان می‌گیریم، پایین است.

نظر قاطع ما: شما درست می‌فرمایید.

سؤال از بازنشستگان: خب شما چرا حق بیمه پرداختی خود را افزایش نمی‌دهید؟

پاسخ مفید: از دل خوشت خبر داری‌ها!... چون برای پرداخت همین حق بیمه فعلی هم داریم از بسیاری هزینه‌های ضروری زندگی می‌زنیم.

نظر محکم ما: بله، شما هم درست می‌فرمایید.

سؤال از محضر ما: این چه وضع اظهارنظر و قضاوت است که اظهار می‌فرمایید؟

نظر نهایی ما: بله، شما نیز درست می‌فرمایید!

بسته پیشنهادی: گرچه نظرات ما در بالا به اندازه کافی روشن، راهگشا و ارشادی بود، اما به حسب احساس وظیفه، در پایین نیز به چند نقطه نظر دیگر توجه می‌کنیم. جنبه پیشنهادی دارد و خیلی ضرر ندارد:

1ـ دفترچه و کوزه: بیان این راهکار، اغراق است و بی‌انصافی در حق بیمه، اما چون از سر عصبانیت یک بیمار مستأصل است، کوتاه به آن اشاره می‌کنیم: گذاشتن دفترچه بیمه بر لب کوزه و نوشیدن آب آن. یک لیوان آب تکمیلی هم بابت بیمه‌تکمیلی، روش! (همین‌جا ابراز امیدواری می‌کنیم که هرچه زودتر حال این عزیز بیمار بهتر شود تا بتواند راهکار بهتری ارائه دهد)

2ـ تجمیع دفاترچه!: هر عضوی از خانواده بازنشستگان که مریض می‌شود، هنگام استفاده از خدمات درمانی، تمام دفترچه‌های اعضای خانواده را با خود همراه ببرد. از هر دفترچه که بتواند مثلاً 20 درصد از پوشش بیمه استفاده کند؛ در نهایت به طور سرجمع، ناخودآگاه بیش از گذشته تحت پوشش بیمه قرار می‌گیرد. البته جلب توافق شرکت‌های بیمه‌گر و اطبای محترم نیز الزامی است. آدم مریض حوصله جنگ و دعوا ندارد، حتی اگر آمپولش را بد بزنند.

3ـ تفکیک بیمه‌ها: سازمان‌ها و شرکت‌های بیمه‌گر ـ و در رأس همه‌شان خود دولت ـ خیلی شفاف، بیمه‌ها را به دو نوع کارآمد و ناکارآمد تقسیم و اعلام کنند. روی دفترچه‌ها هم بنویسند. این طوری مثل اینترنت که هر سرعت آن یک قیمتی دارد؛ هرکس که خواست بیمه‌اش کارآمد باشد، پول بیشتر می‌پردازد و هر که نخواست بیمه‌اش کارآمد باشد، پول کمتر. پول بیشتر، آش بیشتر. الآن بحمدالله روابط بین ملت و دولت (و بالعکس) به حدی از تنگاتنگی و صمیمیت رسیده که دیگر این حرف‌ها و تعارفات نباید در میان باشد. فقط باید شفاف بیان کرد. اصلاً هم خجالت ندارد.