در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
فیلمهای داستانی با مدت زمان 90 دقیقه که به شیوه تلویزیونی ساخته شدهاند و البته هزینه تولید فیلمهای سینمایی را هم ندارند، در برنامهریزی سیما قرار گرفت.
این شیوه خیلی خوب جواب داد و در مدت زمان کمی، تلویزیون توانست روی پای خود بایستد و محصولاتی را روانه آنتن کند که هم نیاز مخاطب را رفع و هم تولیدکنندگان داخلی را مشغول کار کند تا بتوانند آثاری با محتوای منطبق بر الگوی ایرانی ـ اسلامی تولید کنند.
اتفاقا این شیوه خیلی زود جای خود را میان مخاطبان باز کرد و آثاری خوب و به یادماندنی هم در این زمان تولید شدند. اما در این میان، افزایش تولیدات به این منجر شد تا درون این چرخه، آثاری که از کیفیت خیلی بالایی نیز برخوردار نیستند، تولید شود و این شائبه را ایجاد کند که تولید انبوه فیلمهای تلویزیونی به مرحلهای رسیده که مدیران از محتوای آنها بیخبرند و هرکس کاری را پیشنهاد کند، تلویزیون بلافاصله با تولید آن موافقت میکند، تا این که مهندس ضرغامی، رئیس رسانه ملی در پاسخ به پرسشی با این مضمون که به نظر میرسد تولید انبوه تلهفیلمها در سیمافیلم و سایر شبکهها به مرحلهای رسیده که نظارت بر محتوا را تحت تاثیر قرار داده است، چنین پاسخ داد: «در طول آغاز پروسه تولید فیلمهای تلویزیونی تا به حال حدود900 تلهفیلم توسط صداوسیما تولید و پخش شده که هیچکدام مشکل نظارتی نداشتهاند.
شما اگر این مقدار را با تولیدات سینمایی که شاید حدود 10 درصد از آنها را پخش میکنیم، مقایسه کنید و بدانید بیشترین اشکالاتی که دستگاههای نظارتی از ما میگیرند متعلق به همین 10 درصد سینمای ایران است، متوجه موضوع خواهید شد. بنابراین ضوابط پخش صداوسیما بسیار دقیق است و اگر هم یک کار تولیدی در روند تولیدش مشکلی داشته باشد، حتما باید اصلاح و سپس پخش شود.»
این موضع مشخص میکند که تلویزیون همچـــنان بر ادامه رویه تولید فیلم تلویزیونی اصرار دارد و برای آن برنامههایی تدارک دیده است؛ضمن آن که در کنار آن، دقت بر محتوا و کیفیت را هم سرلوحه کار خود قرار داده است.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: