اسماعیل امینی / شاعر و مدرس دانشگاه

بخشنامه کنید تا قدر علم را بدانیم!

اگر همین فردا اعلام شود که شرط استخدام جویندگان کار این است که یک سطل از آب دریای خزر را ببرند و در دشت کویر بریزند و شرط ارتقای شغلی و افزایش حقوق شاغلان نیز همین باشد، دیری نمی‌گذرد که دشت کویر به دریایی بزرگ بدل می‌شود و دریای خزر تبدیل می‌شود به دشت کویر!
کد خبر: ۵۱۳۸۳۱

چنان که امروز همان گروه پرشمار جویندگان کار و مشتاقان ارتقای شغلی و افزایش حقوق، سطل در دست گرفته‌اند و به مراکز دانشگاهی سرازیر شده اند و می‌خواهند که از این دریای دانش سهم خویش را بردارند و به کویر بازار اشتغال ببرند.

چند سال پیش، کارمندان یکی از ادارات به روزنامه‌ها و نشریات روی آورده بودند و هر یک با اصرار می‌کوشیدند مقاله‌شان را منتشر کنند، چون آن اداره بخشنامه کرده بود که چاپ مقاله در مطبوعات امتیاز اداری دارد.

بر این اساس به تجربه دریافته ام که در هر موضوع یا هر حوزه‌ای، با ازدحام مشتاقان مواجه شدم باید دنبال ردپای امتیازات شغلی و اداری باشم، حتی در مقولات خاصی مانند تالیف و ترجمه کتاب نیز، این نسبت میان ازدحام مشتاقان و امتیازات اداری برقرار است.

با کشف این نسبت جادویی، راز بسیاری از شگفتی‌ها را می‌توان دریافت، مثلا در شناسنامۀ تمام کتاب‌هایی که فلان ناشر چاپ می‌کند نام نورچشمی به عنوان ناظر درج می‌شود و این یعنی تمهید سوابق فرهنگی برای نورچشمی!

مقالات بسیاری در نشریات دانشگاهی منتشر می‌شود که علاوه بر نام دانشجویی که مقاله را نوشته است، نام یکی از استادان نیز در بالای مقاله دیده می‌شود و این یعنی ؛ سهم استاد از امتیازات اداری لحاظ شده است.

گاهی می‌بینید که کارکنان یک اداره که تا همین چند‌روز پیش هیچ علاقه‌ای به مطالعه نداشتند و از کتاب گریزان بودند، هر کدام یک طرح پژوهشی به دست گرفته اند و در به در دنبال منابع و کتاب‌های مرجع می‌گردند و مدیران ارشد ناگهان مشتاق علم و حتی تدریس دوره‌های ضمن خدمت شده‌اند و این یعنی ؛پژوهش و تدریس چیز خیلی خوبی است حیف که تا امروز قدرش را نمی‌دانستیم، یعنی قدرش را بخشنامه نکرده بودند!

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها