مستند «2016: آمریکای اوباما» ، در اکران پایان هفته همچنان توانست مخاطبانی را جذب خود کند که برای تماشای این فیلم بلیتهای آن را پیشخرید کرده بودند.
این فیلم حدود 7/18 میلیون دلار فروش داشته است. بعضیها حتی به دینِش دسوزا، کارگردان هندیتبار 51 ساله این فیلم، لقب مایکل مورِ جناح راستی دادهاند.
این فیلم میخواهد بگوید چگونه گذشته و دوران کودکی باراک اوباما رئیسجمهور فعلی آمریکا و همچنین نبود پدرش بر نحوه زمامداری او تاثیر گذاشته است. دسوزا میگوید: اوباما تحت تاثیر یک ایدئولوژی جهان سومی قرار دارد و در این مورد هم از روابط پیشین او با بیل آیِرز و کشیش جِرِمیا رایت یاد میکند.
آیا موفقیت این فیلم شما را شگفتزده کرده است؟
شگفتزدهام و هیجانزده! اینجور فیلمها معمولا حتی به سالنهای سینما راه پیدا نمیکنند، چه برسد به این که بخواهند در اکران اینقدر خوب عمل کنند. این فیلم خیلی سریع به عنوان برترین فیلم محافظهکارانه کل تاریخ دست پیدا کرد و این هفته هم باید از فیلم «الگور» جلو بزنیم تا در ردهبندی موفقترین مستند سیاسی تاریخ سینما در رتبه دوم قرار بگیریم؛ یعنی درست بعد از فیلم «فارنهایت 11 سپتامبر» مایکل مور.
چه چیزی باعث شد تصمیم بگیرید این فیلم را بسازید؟
ایده و فکر اولیهام خیلی ساده و پیشپا افتاده بود. دو سال پیش کتابی منتشر کرده بودم به نام «ریشههای خشم اوباما». این کتاب موضوع نسبتا بحثبرانگیزی مطرح کرد که ریشه عملکرد اوباما، رویای پدرش است. این ایدهای بود که من آن را مستقیم از خود اوباما و در واقع از کتابش به نام «رویاهایی از پدرم» گرفته بودم. ولی خیلیها میگفتند چطور ممکن است کسی که حتی درست و حسابی پدر خود را نمیشناسد، تحت تاثیر او قرار داشته باشد. اما اگر مردم در نسخه شنیداری کتاب صدای صحبت کردن اوباما را با گوش خودشان بشنوند، دیگر جای بحثی باقی نخواهد ماند. آن وقت خودشان میدیدند اوباما دارد درباره این موضوع صحبت میکند که چگونه پدر غایبش ستاره راهنمای زندگیاش بوده است. همین موضوع فکر ساختن این فیلم را در ذهنم ایجاد کرد.
به نظر شما چرا این فیلم مورد استقبال قرار گرفته است؟
فیلم داستان جالبی دارد و اتفاقا اوباما هم داستان زندگیاش واقعا جالب است. یکجور عنصر نمایشهای یونانی در سرگذشت او وجود دارد. در سرگذشت او کودکی را میبینیم که پدرش در بدو تولد او را ترک کرده و در 10 سالگی هم مادرش او را ترک میکند و به یک سفر دور و دراز میرود تا هم پدر اوباما را پیدا کند و هم خویشتن خویش را. دیگر برای مضمون یک فیلم چه چیزی میتواند از این اساسیتر و مهمتر باشد؟ بنابراین من همیشه خیالم از بابت موفقیتآمیز بودن داستان فیلم راحت بود. فیلم مایکل مور درباره جورج بوش، داستانش به اندازه داستان فیلم من جالب نیست. مایکل مور در فیلمش مجبور بود از بدلکاران استفاده کند و فیلمی پر از تئوری توطئه بسازد، ولی من در این فیلم احساس کردم به این کارها نیازی نیست.
وقتی شما را با مایکل مور مقایسه میکنند، چه حسی پیدا میکنید؟
این کار به معنی دقیق کلمه به نظر من چیزی در مایههای توهین است. مایکل مور یک شخصیت خلاق، سرگرمکننده و البته مضحک است. من اهل ریسک بودن او را تحسین میکنم. این واقعیت که میداند چگونه یک مشت محکم را حواله کسی کند، برایم تحسینبرانگیز است. ولی وقتی تردستی، دستکاری و نادیده گرفتن واقعیات را باهم ترکیب میکنید، به لحاظ روشنفکری مرتکب آبروریزی شدهاید. من رئیس دانشکده هستم. اگر به لحاظ روشنفکری همسطح مایکل مور بودم، این فیلم با شکست مواجه میشد.
یعنی میخواهید بگویید از مایکل مور باهوشتر هستید؟
مثل این است که بگویم از مایک تایسون باهوشترم. بله، من نهتنها میخواهم این را بگویم، بلکه میخواهم چیزی فراتر از این را هم بگویم. میخواهم بگویم من فیلمی تیزهوشانه ساختهام، ولی او فیلم تیزهوشانه نساخته است.
بعضیها به شما و فیلمتان برچسب نژادپرستانه زدهاند.
دوسوزا: بینهایت شوکه میشوم اگر افراد نزدیک به اوباما در کاخ سفید و در گروه استراتژی کمیته ملی آزادیخواهان، این فیلم را ندیده باشند. اینها اگر این فیلم را ندیده باشند، مثل این است که دست به خودکشی زده باشند
این فیلم در استخوانبندی حتی یک عنصر نژادپرستانه هم ندارد. منظورم این است که در این فیلم موضوع نژادپرستی فقط به قصد فرونشاندن آن مطرح میشود. فیلم، موضوع نژاد را مطرح میکند تا بگوید ببینید! من همرنگ اوباما هستم. من و اوباما هر دو دارای پسزمینه چندنژادی هستیم. من اساسا دنبال موضوع نژادپرستی نیستم و او هم نیست. حالا عامل نژادی وارد بحث میشود. به این مفهوم که آمریکای سفیدپوست تمایل دارد گذشته نژادپرستانهاش را التیام ببخشد. این بخشی از رمز موفقیت و جذابیت اوباماست. نکته دلچسب در مورد اوباما این است که او ظاهرا از بحث نژاد فراتر رفته است. در مجله اینترتینمنت ویکلی، مقالهای چاپ و در آن گفته شده این فیلم نژادپرستانه است، چون در آن مصاحبه با جورج اوباما نشان داده و معلوم میشود او از باراک اوباما هم سیاهبینتر است. این موضوع خیلی کشدار و مضحک شده و به نظر من نیازی نیست آدم بخواهد نادرست بودن آن را اثبات کند.
به نظر من این فیلم یک اثر بحثبرانگیز است؛ ولی تئوری توطئه و پارانویا هم جزو عناصر اساسی آن است. نمیدانم آیا تمام بحثهایتان در این فیلم باهم مرتبط است و این که آیا در مورد گذشته و روانشناسی اوباما خیلی از چیزهایی که گفتهاید صرفا جزو فرضیات شما بوده است.
بخشهای پایانی فیلم طبق ماهیتش کمی براساس فرضیات شکل گرفته و دلیلش هم این است که این فیلم معطوف به آینده است. به نظرم خیلی منصفانه است که بگویم با بعضی نتیجهگیریهایم موافق نیستم. من معتقدم اوباما میخواهد به دلایل ایدئولوژیک جای پای آمریکا را در جهان بظاهر کمتر کند. او نهتنها در قیاس با بیشتر آمریکاییها بلکه در قیاس با آزادیخواهان، دیدگاه متفاوتی درباره آمریکا دارد.
فکر میکنید اوباما این فیلم را دیده باشد؟
بینهایت شوکه میشوم اگر افراد نزدیک به اوباما در کاخ سفید و در گروه استراتژی کمیته ملی آزادیخواهــان، این فیلم را ندیده باشند. اینها اگر این فیلم را ندیده باشند، مثل این است که دست به خودکشی زده باشند. مطمئنم آنها فیلم را دیدهاند؛ ولی این که آیا خود اوباما فیلم را دیده یا نه، نمیدانم. البته این را میدانم که وقتی دو سال پیش کتابم منتشر شد، نزدیکان اوباما بدجور به خشم آمده بودند. رابرت گیبز، منشی مطبوعاتی کاخ سفید، انتشار این کتاب را محکوم کرده بود. به بایدن و کالین پاول ماموریت داده بودند حرفهای مرا در آن کتاب تکذیب کنند.
چرا خشمگین شده بودند؟
آنها متوجه شده بودند بحثی که در فیلم مطرح شده، بینهایت مخرب است. در فیلم این نظر مطرح شده که اوباما یک تعدیلکننده ثروت فقط در آمریکا نیست، بلکه در کل جهان است. اوباما آمریکا را یک درصد میداند. آنها دروغ محض بود.
شما خودتان را زادگاه باور نمیدانید؟
من نهتنها خودم را یک فرد زادگاه باور نمیدانم، بلکه به طور مشخص این تئوری زادگاه باوری را با دو کتاب و این فیلم رد میکنم. چیزی که باعث پررنگتر شدن جنبش زادگاه باوری در مورد اوباما میشود این گمان است که او پسزمینه خارجی دارد. اشتباه طرفداران جنبش زادگاه باوری این است که هیچ چیز خارجی در مورد زادگاه اوباما وجود ندارد. او زاده هاوایی است.
به نظر شما این فیلم میتواند نظر رایدهندگان را تغییر دهد؟
نمیدانم این فیلم چنین تاثیری خواهد داشت یا نه. ولی قطعا هدف از ساختش این بود که در زمینه بحث درباره آینده آمریکا نقش مثبتی داشته باشد. از این جهت دوست دارم این فیلم بزرگتر از شخص خود اوباما باشد.
اگر اوباما در انتخابات پیروز شود، آمریکا در سال 2016 چه وضعی خواهد داشت؟
نگرانی من بهعنوان یک مهاجر این است که شاید در سال 2016 شاهد پایان عصر آمریکا باشیم. افول آمریکا شاید ناگزیر باشد، ولی ما هرگز رئیسجمهوری نداشتیم که قهرمان افول آمریکا باشد.
نیوزویک / مترجم: فرشید عطایی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم