به منظور آزمایش این چسب در گوسفند دچار پارگی غضرف زانو ، مایک تایلر به همراه جراح ارتوپد ، جرج مورل از دانشگاه نیو ساوت ولز گروهی را تشکیل دادند.
این غضروف در اتصالات بدن انسان نیز موجود است و بعنوان یک جاذب ضربه بکار می رود.
غضروف زانو معمولا در حرکات ورزشی صدمه می بیند و ترمیم آن از طریق جراحی می تواند دشوار باشد.
مواد چسبنده موجود محکم هستند اما تاحدی سمی بوده و از لایه های سخت و بدون منفذ که مانع بهبود جراحت می شود تشکیل می شوند.
چسب های بیولوژیک برای تثبیت بخش هائی از بدن که باید نیروهای شدید را تحمل کنند خیلی ضعیفند و فرسوده و پاره می شوند اما چسب قورباغه غضروف صدمه دیده در گوسفند را بخوبی محکم نمود.
یک سخنگوی مرکز مراقبت آرتریت این یک پیشرفت را جالب توجه و دلگرم کننده تلقی می نماید بطوری که بنظر می رسد ارزش توجه بیشتر را دارد.
بسیاری افراد مبتلا به آرتریت استفاده از مواد طبیعی را بعنوان داربست مفاصل ترجیح می دهند.
بهرحال ما تنها در صورتی که اینگونه مواد در تعداد قابل ملاحظه ای از افراد تست شوند ، آنها را آنگونه که ظاهرا بنظر می رسند ، عاری از مشکل تلقی می کنیم.
با همکاری سازمان تحقیقات علمی و صنعتی رفاه عمومی در ملبورن ، دانشمندان جزء مهم این چسب را جدا کرده و اکنون در حال ایجاد یک نمونه مهندسی ژنتیکی شده این پروتئین هستند.