گفت‌وگو با دکتر مهرداد فتحیان، متخصص ارتودنسی

ارتودنسی، درمانی بدون محدودیت سنی

موقعیت هریک از دندان‌ها در فک بالا و پایین نقش مهمی در جویدن و خرد کردن غذایی که می‌خوریم، دارد و طبیعی است ایجاد هر گونه ناهنجاری یا انحراف دندان‌ها نسبت به وضع طبیعی با مشکلاتی برای فرد همراه است که برگرداندن موقعیت مناسب دندان‌ها یا به اصطلاح ردیف کردن آنها را ضروری می‌سازد. این کار از طریق ارتودنسی میسر می‌شود و ضرورت آن به اندازه‌ای است که یک رشته تخصصی جداگانه در حوزه دندانپزشکی تحت عنوان ارتودنسی ایجاد شده که شاید با توجه به ضرورت این روش درمانی برای افراد مبتلا به ناهنجاری‌های دندانی بتوان این رشته را یکی از مهم‌ترین رشته‌های دندانپزشکی تخصصی به شمار آورد. درباره ارتودنسی و علل ناهنجاری‌های دندانی با دکتر مهرداد فتحیان، متخصص ارتودنسی و ناهنجاری‌های ارتوپدیک فک و صورت گفت‌وگو کرده‌ایم.
کد خبر: ۵۰۰۸۱۲

اساسا ارتودنسی چیست و در چه زمینه درمانی کاربرد دارد؟

ارتودنسی در واقع علمی گسترده است که علاوه بر مرتب کردن دندان‌ها، ناهنجاری‌های ارتوپدیک فک را هم دربر می‌گیرد. چنانچه فک‌ها نسبت به سر و جمجمه در جای مناسبی قرار نگرفته باشد نیز به این روش قابل درمان است. یعنی اساسا با این روش، شکل ظاهری فرد از نظر ارتفاع صورت، پهنای صورت، شکل بینی و همچنین لب‌ها اصلاح می‌شود. در گذشته این روش درمانی تنها به جابه‌جایی دندان‌ها محدود می‌شد، اما امروزه درمان ارتودنسی شامل رفع ناهنجاری‌های موقعیتی فک و دندان‌ها و درمان مفصل گیجگاهی ـ فکی می‌شود و در واقع نسبت به گذشته گسترده‌تر شده است. علاوه بر این، ارتودنسی می‌تواند بعنوان یک روش تشخیصی برای بسیاری از بیماری‌ها مانند لوزه سوم نیز مورد استفاده قرار گیرد.

آیا برای درمان ارتودنسی محدودیت سنی وجود دارد؟ مثلا بعضی از افراد در 35 سالگی دندان‌هایشان را ارتودنسی می‌کنند. آیا درمان در این گروه از افراد هم می‌تواند موفقیت‌آمیز باشد؟

در گذشته برای این روش درمانی محدودیت سنی در نظر گرفته می‌شد، اما در حال حاضر با توجه به پیشرفت‌های به دست آمده در این حوزه هیچ محدودیت سنی برای درمان وجود ندارد. البته به شرط این‌که وضع لثه فرد برای درمان مناسب باشد و در این زمینه، محدودیتی وجود نداشته باشد.

بهترین سن برای موفقیت در درمان ارتودنسی چه سنی است؟

نمی‌توان به طور قطع سن مشخصی را تعیین کرد. بهتر است بعضی ناهنجاری‌ها در سنین خیلی پایین درمان شود. بعضی دیگر از ناهنجاری‌ها در چهار تا پنج سالگی و بعضی دیگر نیز در هفت سالگی درمان می‌شود. بهترین زمان برای درمان برخی ناهنجاری‌های دندانی نیز از ده سالگی به بعد است؛ اما به طور کلی از نظر آماری در 80ـ70 درصد بیماران بهتر است ارتودنسی برای پسرها از 5/12 سالگی و برای دخترها از 5/10 تا 11 سالگی انجام شود، اما به طور کلی هر درمانی سن خاص خودش را دارد. حتی نوزاد ده روزه مبتلا به کام شکری نیز می‌تواند به روش ارتودنسی و به همکاری متخصص ارتودنسی و جراح تحت درمان قرار گیرد. از هر 600 نفر یک نفر مبتلا به کام شکری است که خوشبختانه ارتودنسی، امکان درمان این افراد را فراهم کرده است.

نامرتب‌بودن دندان‌ها فقط جنبه ظاهری ندارد، بلکه می‌تواند پیامد‌های مختلفی به همراه داشته باشد. حتی می‌تواند شیوه صحبت‌کردن فرد را تحت تاثیر قرار
دهد

معمولا طول درمان چقدر است و به چه عواملی بستگی دارد؟ خیلی از پدر و مادر‌ها دوست دارند درمان ارتودنسی سریع باشد. آیا این امکان وجود دارد که بتوان طول درمان را کاهش داد؟

طول درمان به نوع ناهنجاری بستگی دارد و بنابراین برای همه ناهنجاری‌ها الزاما طول درمان یکسانی وجود ندارد. چنانچه دندان‌های دائمی درآمده باشد و ناهنجاری خیلی پیچیده نباشد، در اکثر موارد طول دوره درمان یک سال است. در گذشته معمولا درمان‌های ساده نیز دو سه سال به طول می‌انجامید. البته هنوز بعضی پزشکان دوره‌های درمان طولانی برای بیماران در نظر می‌گیرند، اما به‌ طور کلی این روزها در زمینه روش‌های درمانی و طول دوره درمان شاهد پیشرفت‌های قابل توجهی هستیم.

چرا امروزه ناهنجاری‌های دندانی در مقایسه با گذشته شیوع بیشتری دارد؟

در 300 سال اخیر صورت‌ها در مقایسه کشیده‌تر شده که این تغییر در شکل ظاهری صورت می‌تواند در افزایش ناهنجاری‌ها تاثیرگذار باشد، اما حقیقت این است که در سال‌های اخیر توجه به مباحث زیباشناسی هم بیشتر شده و زیبایی ظاهری بعنوان مقوله مهمی مورد توجه قرار گرفته است. جایگزینی دندان از دست رفته در گذشته چندان مهم و مورد توجه نبود، اما در سال‌های اخیر از نظر فرهنگی بستر مناسبی برای توجه به ناهنجاری‌های دندانی و به طور کلی تغییراتی که می‌تواند در شکل ظاهری افراد تاثیرگذار باشد، ایجاد شده و از این رو مراجعه مردم برای درمان بیشتر شده است. به همین علت تصور می‌شود از نظر آماری افراد بیشتری به ناهنجاری‌های دندانی و ارتوپدیک فک مبتلا هستند، اما حقیقت این است که توجه به مقوله زیبایی موجب افزایش آماری مراجعه افراد به ارتودنتیست‌ها شده است.

ناهنجاری‌های دندانی و نامرتب بودن دندان‌ها صرف‌نظر از جنبه زیبایی چه عوارض دیگری را می‌تواند به همراه داشته باشد؟

نامرتب بودن دندان‌ها فقط جنبه ظاهری ندارد، بلکه می‌تواند پیامد‌های مختلفی به همراه داشته باشد. حتی می‌تواند شیوه صحبت کردن فرد را تحت تاثیر قرار دهد. اگر فک‌ها در وضع نامناسبی قرار گرفته باشد، تلفظ بعضی کلمات برای فرد مشکل می‌شود. در ضمن نامرتب بودن دندان‌ها احتمال ابتلا به بیماری‌های لثه را افزایش می‌دهد. اگر فک‌ها در جای مناسبی قرار نداشته باشد، وضع تنفسی، شکل ظاهری چهره و حتی سلامت فرد در معرض خطر قرار می‌گیرد.

مهم‌ترین عامل بروز ناهنجاری‌های دندانی چیست؟

در 90ـ80 درصد موارد عوامل ژنتیک و در 20ـ10 درصد موارد عوامل محیطی در بروز ناهنجاری‌های دندانی نقش دارد. شما می‌توانید فک را از پدر به ارث برده باشید و دندان‌هایتان را از مادر یا اجدادتان. اینها مانند کفش‌ها و پاهایی است که به صورت تصادفی انتخاب شده و با هم منطبق نیست. البته ممکن است این کفش به صورت تصادفی اندازه پایتان باشد، اما در بیشتر مواقع چنین نیست. وقتی ژن‌ها را از افراد مختلف به ارث می‌برید نیز اتفاق مشابهی را تجربه می‌کنید و نتیجه ناسازگاری بین دندان‌ها و فک‌ها از نظر اندازه و وضع به ناهنجاری‌های دندانی منجر می‌شود.

آیا دندان‌هایی که به روش ارتودنسی مرتب می‌شود، پس از درمان به همین شکل باقی می‌ماند و هیچ تغییری در آنها ایجاد نمی‌شود؟

این موضوع تا حد زیادی به روش ارتودنسی بستگی دارد. اگر روش انتخاب شده برای درمان بیمار از ابتدا بر مبنای ثبات باشد، نتیجه ثابت‌تری به همراه خواهد داشت. البته بیمار نیز باید برای افزایش موفقیت درمان مواردی را مورد توجه قرار دهد. در اینجا سهم پزشک 80 درصد و سهم بیمار 20 درصد است و همکاری آنها با هم احتمال موفقیت در درمان را افزایش می‌دهد. اما امروزه بندرت پس از درمان بازگشت مجدد ناهنجاری را در بیمار مشاهده می‌کنیم.

معمولا از دو روش ثابت و متحرک برای درمان استفاده می‌شود. پروسه درمانی هر بیمار بر چه اساسی تعریف می‌شود؟

در گذشته در بسیاری از موارد از پلاک‌های متحرک استفاده می‌شد، اما در حال حاضر این روش بندرت مورد استفاده قرار می‌گیرد و تقریبا کنار گذاشته شده است. پلاک‌های متحرک نمی‌تواند دندان‌ها را در یک فضای سه‌بعدی جابه‌جا کند؛ اما در درمان ثابت، امکان جابه‌جایی دندان‌ها در یک فضای سه بعدی وجود دارد. در روش درمانی متحرک موفقیت تا حد زیادی به همکاری بیمار بستگی دارد. البته به این معنی نیست که پلاک‌های متحرک در آینده کنار گذاشته می‌شود، بلکه بمرور استفاده از آنها کمتر خواهد شد.

آیا استفاده از پلاک‌های ثابت می‌تواند تهدیدی برای سلامت دندان‌ها باشد؟

برخلاف آنچه تصور می‌شود، روش درمانی ثابت کمتر به دندان‌ها صدمه می‌زند، چراکه دندان‌ها در جهت کنترل شده حرکت می‌کنند. اگر از پلاک متحرک استفاده شود، ریشه دندان در جهت نامناسبی حرکت می‌کند که ممکن است به تحلیل ریشه منتهی شود، اما به طور کلی عوارض جانبی ناشی از درمان تا حد زیادی به بهداشت فردی بیمار بستگی دارد.

اگر فردی توانایی پرداخت هزینه بالای ارتودنسی را نداشته باشد، روش دیگری برای درمان وجود دارد؟

از طریق ارتودنسی پیشگیری می‌توان تا حد زیادی از ناهنجاری‌های دندانی پیشگیری کرد و در واقع اگر بیمار تحت معاینات دائم دندانپزشکی قرار گیرد و هر شش ماه یکبار به دندانپزشک مراجعه کند، در صورتی که در سنین پایین با مشکلی مواجه شود، می‌توان پیش از این‌که بیمار به شرایطی برسد که غیرقابل پیشگیری باشد، آن را درمان کرد. مثلا اگر دندان‌های شیری زودهنگام کشیده شود، دندان‌ها حرکت می‌کنند و دندان دائمی برای خروج از لثه با مشکل مواجه می‌شود، در نتیجه در آینده نیاز به درمان ارتودنسی پیدا می‌کند، اما اگر به جای دندان شیری از یک فضای نگهدارنده استفاده شود، هریک از دندان‌ها در جای مناسبی رشد می‌کند و برای فرد مشکلی به وجود نمی‌آورد. این روش یک روش درمانی کم‌هزینه است که البته مستلزم مراجعه مرتب و زمان‌بندی شده به متخصص ارتودنسی یا دندانپزشک است. به این ترتیب می‌توان از بروز بسیاری از ناهنجاری‌های دندانی و ارتوپدیک جلوگیری کرد.

فرانک فراهانی‌جم

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها