تناقضات این سینما را نمی‌فهمم

فقط می‌توانم بگویم این قفس طلایی که روی پرده سینماها رفته است، با فیلمی که من در آن بازی کردم، تفاوت‌‌های عمده و اساسی دارد. فیلمی که من جلوی دوربینش رفتم، فیلمی بود که بر اساس قصه‌ای واقعی از زندگی پسر تهیه‌کننده ساخته شد. فیلمی که به زبان انگلیسی کار شد، نه‌تنها در زمان اکران دوبله شد، بلکه صاحب یک قصه جدید نیز شده است که در کل ارتباط لازم را با مخاطب برقرار نمی‌کند.

آن طور که سال 88 فیلمنامه را خواندم، به گفته تهیه‌کننده قصه فیلم برگرفته از زندگی پسرکوچک‌شان است که جان خود را از دست داده بود. آن طور که گفتند فیلمنامه 14 سال قبل نوشته شده و بارها هم توسط فیلمنامه‌نویسان مختلف بازنویسی شده بود. نقشی هم که من بازی کردم در واقع نقش پسر مرحوم تهیه‌کننده بود.

روزی که وارد این حرفه شدم هدفم به اوج شهرت رسیدن نبود، بلکه به تاثیر و ماندگاری کاری که انجام می‌دادم، می‌اندیشیدم. در زندگی چیزهایی برایم در اولویت بوده که مهم‌تر از شهرت هستند و آن اعتقاداتم است. در آن مقطع احساس کردم باید بروم و حالا که به درونم نگاه می‌کنم، می‌بینم این سرنوشت من بوده که این‌طور مقدر شده است.

تعریف من از موفقیت در انتخاب نقش، تعدد نیست؛ بلکه کیفیت و متفاوت بودن آن است. چه بسا بازیگران با استعدادی بودند که به خاطر تکرار خودشان، جایگاهشان را از دست دادند. وقتی شما کارتان را با یک فیلم سینمایی پرمخاطب و در نقش محوری شروع می‌کنید و دو سال بعد افتخار بازی در دو سریال تاثیرگذار صدا و سیما را داشته باشید، دیگر خواه‌ناخواه صاحب مسئولیت سنگینی می‌شوید و آن مراقبت از تصویر به وجود آمده از خودتان است که به این راحتی‌ها به دست نیاورده‌اید و من همواره تلاش کرده‌ام به اصول اعتقادی‌ام وفادار باشم.

اصول اعتقادی من چیزهای ساده‌ای هستند. مهم‌ترین‌ آن تلاش برای حفظ ارزش‌های انسانی و احترام به اصول اخلاقی است. ارزش‌های انسانی را در عشق واقعی، اعتقاد، باور، اراده و مقاومت می‌دانم و اصول اخلاقی را صداقت و احترام متقابل.

آن زمان که تصمیم گرفتم از ایران بروم، شروع جریاناتی بود که این روزها همه از آن سخن می‌گویند. رفتن را به هر قیمتی بر ماندن ترجیح دادم، قیمتش هم فراموش شدن بود.

به هر حال فیلم ساختن در آمریکا و بازی در کنار بازیگران آمریکایی کاری ساده و معمولی نیست. هنوز هم معتقدم‌قفس طلایی به زبان انگلیسی فیلم آبرومند و کاملا متفاوت با نسخه اکران شده است. نقش خودم را هم هنوز دوست دارم، چون تنها نقشی در میان نقش‌هایم بود که با تمام وجود آن را حس کرده بودم و به خاطرش بهای سنگینی پرداخته بودم. دوست داشتم در این فیلم ادای دینی به تمام کسانی که با این انواع و اقسام مشکلات مهاجرت دست و پنجه نرم کرده‌اند، داشته باشم. ولی متاسفانه مافیای موجود در فیلم این بار هم بیکار ننشست و با دوبله فیلم به سبک و سیاق فیلم‌های هندی دهه 60 کمر فیلم را شکست.

آن چیزی که به من گفتند این بود که فیلم را به زبان انگلیسی و با زیرنویس فارسی نمایش می‌دهند. در نسخه‌ای که نمایش داده شده، قسمت اعظم بازی من حذف شده است و صدای دوبله هم اصلا هماهنگ نیست. دقیقا پلان‌هایی که دوست داشتم و حتی گروه را تحت تاثیر قرار داده بود، حذف شده است و آن چیزی که روی پرده می‌بینید، زمین تا آسمان با کاری که ما ارائه دادیم، فرق می‌کند. من فیلمنامه را به زبان فارسی و انگلیسی دارم، پس بعد از دوبله، یک فیلم دیگر ساخته‌اند. به نظرم با این دوبله اعتبار و آبروی فیلم رفت و آنقدر که باید فروش نکرد. در این فیلم اورستز ماتاسینا، بازیگر فیلم «ماسک» (1990) بازی کرده، احساس و تمام هنرش را خرج کرده ولی نتیجه‌ای نگرفته است. امین حیایی وقتی صحبت دوبله فیلم شد، قاطعانه به من گفت همان صدای سرصحنه بهتر است و دوبله‌ای در کار نیست، اما اولین نفری بود که صدای خودش را دوبله کرد. من این تناقضات را نمی‌فهمم.