زیزیگولو شخصیت محوری سریال، عروسکی بود که از سیاره ناشناختهای به زمین آمد و مهمترین توانایی او این بود که با خواندن ورد عجیب و غریب «زیزیگولو آسی پاسی دِرا کوتا تا به تا»، کارهای خارقالعادهای انجام دهد.
او خیلی مودب بود و با نشاط، مثل خیلی از موجودات فضایی کارتونها. این سریال در سال 75 توسط مرضیه برومند و در 30 قسمت برای شبکه 2 تهیه و تولید شد.
آزاده پورمختار، گوینده این عروسک دوست داشتنی است. به گفته پورمختار او صدای زیزیگولو را از صدای کودکی دخترش الهام گرفته است.
قصه به وجود آمدن اسم عجیب و غریب این موجود هم به چند ماه بحث و گفتوگو در این باره برمیگردد. تا عروسک زیزیگولوی واقعی هم شکل بگیرد، زمان زیادی صرف میشود.
عادل بزدوده بیشتر از چهار ماه روی عروسکی که به گفته برومند باید شبیه هیچکس و همهکس میبود، کار کرد. او هی میساخت، هی برومند نمیپسندید تا اینکه یک روز برای ساختن این موجود که ما به ازای ظاهری در طبیعت نداشت با خمیر مجسمه چیز جدیدی ساخت.
همین زمان بود که خانم برومند خمیر را گرد کرد و بالای سر خمیر را کشید و چیزی را به شکل یک سر گرد با گوش بلند مستطیلی به وجود آورد.
گویا بزدوده با دیدن این طرح ذهنیت مرضیه برومند از زیزیگولو را درک کرده و همان موقع به دفتر کارش رفته و از خودش پرسیده زیزیگولو مهربان است، پس چرا سری شبیه به قلب نداشته باشد؟ او یکی از گوشهایش را بلندتر از دیگری کرد و رنگ صورتی را هم به این خاطر انتخاب کرد که حس صمیمیت و دوستی، رویا و تخیلی بودن را به او بدهد. این طور بود که عروسک زیزیگولو ساخته شد.
این عروسک با اسفنج ساخته شد و سه تا اندازه داشت، اندازه بزرگش حدود 60 سانتی متر بود، یک زیزیگولوی 30 سانتی هم بود که توی اتاقش میرفت، یک 8 سانتی هم بود که از توی قندان میآمد.
قصههای «تا به تا» هم در یک آپارتمان در مبارکآباد تهران ضبط شد. طبقه پایین مهندس و مادر خانومی بودند و طبقه بالا خانواده جمالی.
تابستان کار شروع شد و آخر پاییز آخرین قسمت سریال را گرفتند و عروسک را یا مریم سعادت میگرداند یا عادل بزدوده. آزاده پورمختار هم جایی مینشست که عروسک را ببیند و رویش حرف میزد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم