درنگ

روادید‌ برای‌ گردشگری‌ سلامت

براساس توافق کمیته گردشگری سلامت، انجمن صنفی دفاتر سفر و گردشگری استان تهران و وزارت امور خارجه، از این پس به گردشگران سلامت، روادید درمان (Treatment) یا نوع «T» داده می‌شود. این یک گام جدید برای جذب گردشگران سلامت است. براساس تعریف‌های سازمان جهانی جهانگردی یکی از اهدافی که می‌تواند گردشگر را برانگیزد تا عزم سفر کند، مسافرت برای کسب سلامت است. چیزی که از آن به گردشگری سلامت تعبیر می‌کنند.
کد خبر: ۴۷۴۳۶۴

اعتبار روادید گردشگری ایران معمولا 15 روزه است، در حالی که برای روادید درمان، 3 ‌ماه اعتبار در نظر گرفته شده که قابل تمدید است. براساس این توافق‌نامه، آژانس‌هایی که قصد دارند در زمینه گردشگری سلامت کار کنند باید از وزارت بهداشت مجوز و استانداردهای لازم را بگیرند. در حال حاضر تعداد این آژانس‌ها مشخص نشده، ولی شرط لازم برای ورود به این حوزه، گرفتن مجوز است که وزارت بهداشت و درمان در این زمینه توجیه شده است.‌با اجرای این توافق‌نامه، دیگر بیمارستان‌ها و مراکز درمانی بدون استاندارد و مجوز، حق ندارند در حوزه گردشگری سلامت وارد شوند.

سازمان میراث فرهنگی و گردشگری تا یکی 2 هفته دیگر باید دستورالعمل موجود را به دفاتر خدمات مسافرتی ابلاغ کند تا آژانس‌ها برای گرفتن مجوز از وزارت بهداشت و درمان اقدام کنند. گردشگری سلامت، نوعی از گردشگری است که به منظور حفظ، بهبود و حصول مجدد سلامت جسمی و ذهنی فرد به مدتی بیشتر از 24 ساعت و کمتر از یک سال صورت می‌گیرد. به این ترتیب یک گردشگر سلامت با مسافرت از محل دائم زندگی خود می‌تواند از خدمات درمانی مقصد استفاده کند تا سلامت جسمی و روحی‌اش را به دست بیاورد. گردشگری سلامت در ایران تاریخچه بسیار کوتاهی دارد. در حقیقت در سال 82 برای اولین بار گردشگری درمانی در گردشگری ایران از سوی وزارت بهداشت مورد توجه قرار گرفت؛ البته وزارت بهداشت بیشتر با هدف اشتغالزایی برای دانش‌آموختگان پزشکی به این مبحث پرداخت و نه رونق درمانی، اما کم‌کم از سال 83 و درست پس از ادغام سازمان میراث فرهنگی و سازمان‌ ایرانگردی و جهانگردی، گردشگری درمانی به صورت مستقل در ایران ایجاد شد و مورد توجه بیشتری قرار گرفت.

اما در میان تعریف‌های سازمان جهانی گردشگری، اصطلاحات دیگری هم وجود دارند که دامنه گردشگری سلامت را گسترده‌تر می‌کنند. گردشگری تندرستی یکی از همین واژه‌هاست که به مسافرت گردشگر به دهکده‌های سلامت و مناطق دارای چشمه‌های آب معدنی و آب گرم (اسپاها) اشاره می‌کند. در این نوع سفر گردشگر برای رهایی از تنش‌های زندگی روزمره و تجدید قوا بدون مداخله و نظارت پزشکی راهی سفر می‌شود. معمولا این گردشگران بیماری جسمی مشخصی ندارند و بیشتر در پی بهره‌مندی از طبیعت شفابخش مناطق دیگر هستند. گردشگری درمانی هم به معنای مسافرت گردشگر به منظور استفاده از منابع درمانی طبیعی (آب‌های معدنی، نمک، لجن و...) است. این نوع از گردشگری هم این روزها مورد توجه مسوولان گردشگری کشور قرار گرفته است. بویژه لجن درمانی که طبیعت ایران را در میان کشورهای همسایه بشدت محبوب کرده است.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها