در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
عصبانیت میتواند دلایل بسیاری داشته باشد؛ دلایل درونی و بیرونی. مثلا از دست کسی عصبانی میشویم. او کاری کرده است که قادر به تحمل آن نبودهایم. گاهی اوقات هم از دست خودمان عصبانی میشویم! به دلیل اشتباهاتی که کردهایم یا شاید از قد و قیافه خودمان راضی نیستیم. همین باعث میشود که عصبانی شویم. یادآوری حوادث تلخ هم از دیگر دلایل است. یکی سرخ میشود، یکی چشمهایش از حدقه بیرون میزند، دیگری لبهایش را گاز میگیرد و بعضیها هم فریاد میزنند. از دیگر نشانهها هم میتواند ابروان پایین افتاده و در هم کشیده یا گشاد شدن سوراخهای بینی باشد.
عصبانیت یک حالت هیجانی شدید یا خفیف است. همچنین موجب تغییرات فیزیولوژیکی در بدن ما میشود. مثل افزایش فشار خون، تند شدن ضربان قلب و تنفس وافزایش میزان تولیدانرژی.
وقتی به هر دلیلی عصبانی میشویم، اولین کاری که از دستمان بر میآید پرخاشگریست؛ پرخاشگری نسبت به کسی یا چیزی که ما را عصبانی کرده است. در واقع عصبانیت، رفتار و احساسات ما را تحریک میکند تا در مقابل آن چیزی که ما را به خشم آورده است، دفاع کنیم یا با او بجنگیم.
کار دیگری که شاید انجام دهیم، سرکوب احساس خشم است. سرکوب عصبانیت مقابل احساس ابراز قرار میگیرد. البته ابرازکردن همیشه به روشهای پرخاشگرانه هم نیست. گاهی اوقات در مقابل احساسی که داریم سکوت میکنیم و تا آنجا که از دستمان بر میآید آن را مخفی میکنیم. اما اگر شدت احساساتمان زیاد باشد وبه مرز انفجار برسیم و از طرف دیگر خود را مجبور به سکوت کنیم، باعث بالا رفتن فشارخون، افسردگی و حتی سکته میشود.
ناکام نباشیم
یک باور فرهنگی هست مبنی بر این که هر مشکلی راهحلی دارد، اما گاهی اوقات نمیتوانیم راهحل را پیدا کنیم. همیشه هم بهترین کار یافتن راهحل نیست، بلکه بهتر است بدانیم چگونه با مساله روبهرو شویم و در صورت عصبانیت یاد بگیریم که چگونه رفتارهای خود را کنترل کنیم و عصبانیتمان را کم کنیم و آن را به روشی مناسب نشان دهیم.
شاید بهترین روش این باشد که سعی کنیم آرامش را به خودمان برگردانیم. یعنی خودمان را آرام کنیم. یعنی یک نفس عمیق!با این کار میتوانیم پاسخهای درونی خودمان را هم مهار کنیم. یا اینکه بخندیم!خنده بر هر درد بی درمان دواست!خنده اینجا نیز میتواند در کاهش عصبانیت موثر باشد. اگر هم عوامل محیطی آزارمان داده بهتر است آن محیط را ترک کنیم.
جالب است بدانید عصبانیت علامت بینالمللی هم دارد. نشان دادن دندانها و فشار دادن آنها علامت خشم است.
افرادی که زود عصبانی میشوند احتمال دارد که متعلق به خانوادههای آشفته و از هم گسیخته باشند. دلایل فیزیکی هم بیتاثیر نیست. بعضی از بچهها از بدو تولد کج خلقتر و بداخلاقترند.
اگر فکر میکنید که نباید هیچ وقت عصبانی شوید اشتباه میکنید. هیچ کس نمیتواند از عصبانیت خلاص شود یا از آن دوری کند. همیشه کسانی هستند که ما را عصبانی کنند یا اتفاقاتی که در اطراف ما میافتد باعث عصبانیت ما میشود. این احساس هم مانند حالتهای هیجانی دیگر گاهی اوقات لازم است. البته فقط گاهی اوقات، کاش هر انسانی یک ترمز برای عصبانیتش داشت تا هر وقت میخواست عصبانیتش را نگه دارد و گاهی اوقات هم گازش را بگیرد و برود!
لیلا عابد / جامجم
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: