بازی با حروف در «مسیر انحرافی»

این سریال به دلیل شخصیت‌های زیادش باید به نوبت هر کدام شخصیت‌پردازی شوند. چنین کاری در مرحله اول دشوار است، چون اگر شخصیت‌‌پردازی‌ها ضعیف باشد، به کلیت سریال لطمه سنگینی وارد می‌شود. البته خیلی از شخصیت‌ها در اصل تیپ‌های مختلفی هستند که به نمایش در‌می‌آیند و از این نظر کار کارگردان برای معرفی آنها کمی ساده شده است.

ایده محوری تیتراژ همان‌طور که گفته شد بر همین روال پیش می‌رود. یعنی در تیتراژ سعی می‌شود شخصیت‌پردازی تا حدودی انجام شود. هر قسمت که سریال شروع می‌شود، یک دور به طور کامل شخصیت‌ها به نمایش در می‌آیند و هر یک با عمل خاصی، بخشی از شخصیت خود را معرفی می‌کند.

ایده اصلی تیتراژ یک فضای سفید در پس زمینه است که افراد یکی یکی براساس نامشان حضور می‌یابند و مقابل دوربین کار خاصی انجام می‌دهند. یعنی به بیان دیگر، ایده با اسامی‌ای که قرار است در تیتراژ‌ به نمایش درآید همراه شده و درهم آمیخته است؛ چرا که بازی‌های مختلفی را در خلال این نمایش شاهد هستیم، مثلا جایی که دو زن ایستاده‌اند و نام‌ها و فامیلی‌هایشان (در دنیای واقعی) جابه‌جا نوشته شده است، با نگاه ناراحتی که به هم می‌کنند، اسامی جایشان را تغییر می‌دهند و در مکان درست قرار می‌گیرند. در اینجا می‌بینیم اگر بخواهیم حرکت‌های افراد را جدای از اسامی در نظر بگیریم، کاملا فاقد منطق می‌شود و هیچ معنایی را به ذهن متبادر نمی‌کند، اما در این وضعیت، نوعی حس حسادت در شخصیت‌ها منتقل می‌شود که در نوع خود جالب است یا همچنین در جایی دیگر وقتی نام بازیگر از بالای تصویر پایین می‌افتد و او سعی می‌کند آن را به بالا برگرداند. از این دست بازی‌های با حروف و اسامی را زیاد می‌توان در تیتراژ یافت.

از نظر اجرایی باید گفت مسیر انحرافی تیتراژ نسبتا خوش‌سلیقه‌ای دارد، اسامی و فونت آن با وجود این که سریال طنز است، اما آنچنان فانتزی نیست که اذیت کند و خواناست و سعی نشده چون تیتراژ سریال طنز است از رنگ‌های جیغ استفاده شود.

همچنین رنگ غالب در تیتراژ همان سیاه و سفید است و اگر تغییر کند، رنگ لباس‌هایی است که بازیگران به تن دارند که البته عمده آنها تیره است که کنتراست زیادی با فضای سفید پشت سر ایجاد می‌کند.

خوشبختانه موسیقی تیتراژ خیلی سبک با ضرب تند نیست. موسیقی معمولی است و سعی نمی‌کند به زور فریاد بزند که این سریال، یک سریال طنز است و همین مساله باعث می‌شود مخاطب رغبت کند هر بار که سریال شروع می‌شود از ابتدای تیتراژ، آن را تماشا کند و با سریال همراه شود.

در آخر باید گفت تیتراژ سریال مسیر انحرافی، نسبتا استاندارد است که هم از ایده مناسبی بهره می‌گیرد و هم در اجرا خوش‌سلیقه ظاهر شده است.