داغی که نمی‌دانم چگونه با آن برخورد کنم

او با این مدال خودش را به عنوان یکی از امیدهای اصلی ورزش ایران مطرح کرد و همان جا بود که بارقه مدال‌آوری ایران در بازی‌های مهم‌تر، حتی المپیک نیز در بین خانواده قایقرانی جان گرفت.تلاش شادی برای حضور در رقابت‌های کسب سهمیه المپیک لندن بهانه خوبی است برای این‌که از حوادث زندگی‌اش بشنویم اما وقتی پرسش ما را می‌شنود، لحظه‌ای سکوت می‌کند و بعد با همان لحن که حالا غمگین‌تر به نظر می‌رسد، می‌گوید: «من همیشه با مسائل زندگی‌ام طوری برخورد می‌کنم که اگر تا همین چند روز پیش تماس می‌گرفتید، می‌گفتم مساله‌ای نبوده اما حالا شرایطم فرق می‌کند.» شادی با این جمله از اتفاق تلخی که برایش افتاده، حرف می‌زند و آن را تلخ‌ترین خاطره زندگی‌اش می‌داند: «همین چند روز پیش خواهرم را از دست دادم که این اتفاق خیلی برایم گران تمام شد. البته این داغ هنوز خیلی تازه است و نمی‌دانم باید با آن چطور برخورد کنم.» این قهرمان قایقرانی که به نظر می‌رسد برای بازگشت دوباره و تلاش برای ورود به لندن باید روزهای سختی را پشت سر بگذارد، خیلی کوتاه درباره خواهرش صحبت می‌کند: «خواهرم 17 ساله بود که چند روز پیش به علت بیماری از بین ما رفت.»