کورش باقری ، قهرمان وزنه برداری جهان در گفتگو با جام جم
کورش باقری شجاعانه جنگید و بر پولاد سخت و سرد غلبه کرد تا نفس ایران و ایرانی را گرم کند جوان رعنای کرمانشاهی یک تنه جور تیم وزنه برداری را کشید تاسه بار پرچم سه رنگ ایران برافراشته شود و وزنه برداری ایران در دنیا بدرخشد
کد خبر: ۴۵۷۶
کورش حالا برای 3 سال بعد یک هدف بزرگتر دارد: المپیک 2004 آتن و قهرمانی المپیک . او گفت : از قول من بنویسید حتما طلای المپیک . ما هم قبول کردیم . گفتگوی "جام جم" را با قهرمان جهان بخوانید.میزبانی ترکیه راضی کننده بود؛ چرا که با توجه به فرصت کمی که ترکیه داشت 2 ) ماه (، مسابقات از لحاظ میزبانی شرایط خوبی داشت . قبلا قرار بود کشورهای نائورو و گوام میزبان باشند، اما به لحاظ نداشتن توانایی و امکانات مناسب ، میزبانی این دو کشور لغو شد و فدراسیون جهانی از میان فرانسه ، ترکیه و آلمان ، کشور ترکیه را میزبان مسابقات قهرمانی جهان کرد که نفوذ ترکها در فدراسیون جهانی در کسب میزبانی خیلی مناسب بود.مسابقات از لحاظ کمی پایین تر از دوره گذشته بود و بسیاری از تیم ها و ورزشکاران پیش از آغاز مسابقات ، انصراف دادند؛ اما از لحاظ کیفی ، در بعضی از وزنها، سطح رقابت ها از المپیک هم بالاتر بود. من در وزن 94 کیلو، برای کسب مدال طلا،5/407 کیلو را بالای سر بردم ؛ در حالی که قهرمان المپیک وزنه 405 کیلوگرمی را بلند کرده بود به هر حال غیبت بعضی از قهرمانان المپیک باعث بروز چنین تفاوتهای کیفی شده بود.مهمترین حریف من ، کولسکی از لهستان بود که در سیدنی ، نایب قهرمان شده بود و پاشایف از آذربایجان - که قهرمانی جهان را یدک می کشید - رقبای اصلی من بودند آذربایجانی ها با استخدام یک مربی بزرگ روسی ، بسیار عالی ظاهر شدند. پاشایف در مدت 3 ماه 5 کیلو رکوردش را ترقی داده بود، که یک کار بزرگ در دنیای وزنه برداری است.من در حرکت یک ضرب با185 کیلوگرم قهرمان شدم ؛ پاشایف دوم شد و وزنه بردار ارمنستانی الاصل استرالیا هم و به خاطر اضافه وزن ، مقام سوم را کسب کرد. در دو ضرب ، کولسکی با230 کیلو اول شد؛ پاشایف با5/222 کیلو دوم و من هم با همین وزنه و به خاطر اضافه وزن ، سوم شدم . در مجموع نیز من با5/407 کیلو، قهرمان دنیا شدم و پاشایف با405 کیلو و کولسکی با5/402 عناوین دوم و سوم دنیا را کسب کردند. رکورد مجموع من در این رقابت ها،5 کیلو بیشتر از رکوردم در المپیک بود؛ بنابراین اگر من در سیدنی با مشکل اضافه وزن روبه رو نمیشدم، حتما مدال می گرفتم.به نظر خودم ، انگیزه بالا و آمادگی روحی و روانی باعث موفقیت من شد؛ ضمن این که تمرینات سنگین و منظمی هم داشتم و تنها وزنه برداری بودم که پس از المپیک به خاطر حضور در مسابقات لیگ ، تمریناتم را قطع نکردم . علاوه بر این ، شرایط اردو نیز بسیار خوب و مطلوب بود و حتی می توانم بگویم که از اردوهای پیش از المپیک نیز بهتر بود.شک و تردید در اردوی تیم ملیپس از رفتن ایوانف ، تیم دچار بحران شد؛ دلیلش هم این بود که بعضی از مربیان و اعضای تیم می گفتند ایوانف باید بماند و عده ای دیگر از مربیان و بچه ها عقیده داشتند که نیازی به ایوانف نیست . این تردیدها بچه ها را از تمرین دور کرد و در مسائل روحی تیم هم اثرات نامطلوب گذاشت . به نظر من تیم ما آمادگی حضور در مسابقات جهانی را نداشت.من هم حضور ایوانف و نقش ایشان را انکار نمی کنم . وی در مدت 5 سالی که در کنار بچه ها بود، با آخرین روشهای تمرینی با تیم کار می کرد و تیم را واقعا متحول کرده بود؛ اما نباید فراموش کرد که آقای مدد نصیری نیا هم زحمت زیادی کشید؛ اما نتیجه نگرفت . باید دلایل ناکامی تیم ، به صورت کارشناسانه بررسی شود. این که گناه شکست را بر گردن این و آن بیندازیم ، درست نیست . به نظر من همه بچه ها باید خودشان یک ایوانف باشند. مساله شکست های تیم ملی به خود بچه ها هم برمیگردد.فدراسیون هیچ چیزی کم نگذاشت . اردوی ما بهتر از اردوهای گذشته بود؛ ما حتی بهتر از المپیک هم اردو داشتیم ؛ پس ما همه چیز در اختیار داشتیم - از مربی ، فدراسیون ، اردو و امکانات - اما نتیجه نگرفتیم . ایوانف هم به خاطر ما ایرانی ها، شد ایوانف . موفقیت های وزنه برداری دو طرفه است.تیم ما در سبک وزنها و فوق سنگین ، نماینده ای نداشت . حسین رضازاده اگر می بود، کسب مدال طلا حتمی بود. در آنجا همه از ما سراغ قوی ترین مرد جهان را گرفتند. آسیب دیدگی رضازاده ، یک مدال مسلم را از ایران گرفت . سایر بچه ها هم زحمت خودشان را کشیدند.حسین توکلی می توانست قهرمان شود، اما آمادگی روحی نداشت ؛ حسین برخواه هم فقط بدشانسی آورد او خیلی آماده بود، اما بهتر از چهارمی کسب نکرد با این طلا، مسوولیتم بیشتر شده است ؛ باید این مقام و مدال را حفظ کنم . از امروز برای طلای المپیک تلاش می کنم و امیدوارم بتوانم ناکامی المپیک 2000 سیدنی را با طلای المپیک 2004 آتن جبران کنم . از قول من بنویسید: باقری حتما در آتن طلا می گیرد قول می دهم در پایان هم از روزنامه وزین و مردمی جام جم تشکر و قدردانی می کنم.