من بهواسطه فعالیت و حضور در عرصه مستند دوست دارم این رویداد را از چند منظر بررسی کنم؛ ابتدا باید گفت سهگانه مخاطب بیشمار، مدیر و مستندساز با برگزاری این جشنواره در یک چرخه کاملا حرفهای کامل شد و مدتها انتظار نتیجه داد و آرزوی دیرین مستندسازان تلویزیون بهوقوع پیوست تا در کنار تمامی همصنفان، این بار در خانه متولی کنار هم نشسته و به احترام بزرگ این خانواده در یک رقابت سالم شرکت کنند؛ چرا که به زعم آمار سالها جوایز برتر تمام جشنوارههای داخلی و بسیاری از جشنوارههای خارجی از آن مستندسازان و فیلمهای تولید شده در تلویزیون بود.
با این وجود اما در خانواده سیما اثری از تقدیر از آنها نبود. در بعد دوم این تحلیل هم باید گفت خوشبختانه امروز میان مدیران ارشد سیما و مستندسازان خبره در حوزه مستند فرهنگی تفوقی شکل گرفته که همان احترام به ذائقه مخاطب، مخاطبسالاری و ارزش نهادن به کیفیت است؛ بنابراین مخاطب قطعا از این امر استقبال کرده و به آن احترام خواهد گذاشت.
مساله بعدی کلیت برگزاری جشنواره است. به واقع با شناختی که از روند برگزاری، صداقت و پاکی جریان برگزارکننده این جشنواره دارم، معتقدم از معدود جشنوارههایی بود که هیات بازبینی و داوران آن کاملا از صنوف مختلف و اهل فن سینمای مستند ایران بودند؛ هیاتی متشکل از اساتید دانشگاه، تصمیمگیرندگان سینمای مستند ایران و سازندگان خبره آن.
پس این نوید از همان ابتدا داده شد که به هیچ شخصی و هیچ مقامی اجازه دخالت نظر شخصی و اعمال سلیقه داده نمیشود.
اصولی که معتقدم تا انتها پابرجا مانـــد. اما آنچه به نظر من جا دارد در جشنوارههای آتی در سیما به آن توجه بیشتر شود، شیوه تبلیغات و در جریان گذاشتن متصدیان امر مستندسازی در سیماست.
متاسفانه بودند برخی از مستندسازان حرفهای و صاحب نامی که به دلیل عدم شناخت کامل از روند برگزاری این جشنواره، از این مهم دور ماندند. با این وجود به نظر میرسد این نقیصه در دورههای بعدی جشنواره رفع خواهد شد.
سعید نبی - تهیهکننده و مستند ساز
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم