فرهنگ سفر

«گنو» را به خاطر بسپارید

هرمزگان، جنوبی‌ترین استان ایران برای بیشتر مردم ایران گرما و حرارت طاقت‌فرسا را تداعی می‌کند، اما حتی در این ناحیه از کشور هم منطقه‌ای را با آب ‌و هوایی خنک می‌توان یافت که سفری دلپذیر را برای گردشگران فراهم می‌‌کند.
کد خبر: ۴۴۸۶۹۷

منطقه حفاظت‌ شده گنو رشته ‌کوهی در شمال غرب بندرعباس است که از سمت شرق به غرب کشیده شده و با دامنه‌های پرشیب به منطقه‌ای دشتی و تپه ماهور منتهی می‌شود.

برای سفر به گنو چندین انتخاب پیش‌رو دارید. اگر قصد بازدید از چشمه‌های آب گرم گنو را داشته باشید، باید از جاده بندرعباس به سیرجان استفاده کنید.

20 تا 30 کیلومتر پس از شهر بندرعباس 2 راه فرعی به سمت غرب وارد منطقه گنو می‌شود که یکی به چشمه آب گرم گنو و دیگری به روستای تنگ باغ می‌رسد، اما برای دیدن بخش‌های کوهستانی و صعود به قله‌گنو استفاده از جاده بندرعباس به بندر لنگه مناسب‌تر است. چند کیلومتر پس از روستایی به‌نام ایسین یک جاده کوهستانی
32 کیلومتری معروف به‌جاده ایستگاه تلویزیون آغاز می‌شود که تا فرستنده تلویزیونی بندرعباس واقع در قله کوه گنو ادامه دارد. پاسگاه محیط‌بانی مرکزی این منطقه هم در ابتدای این جاده قرار دارد.

مسافران گنو اگر هوس خوردن میوه‌های وحشی را داشته باشند، درختان و درختچه‌های انواع مختلف میوه‌های جنگلی را در این منطقه خواهند یافت. درختان انار، زردآلو، نارنگی، نارنج، انگور، انجیر، لیمو، بادام کوهی و انبه این منطقه را رویشگاه خود ساخته‌اند.

چندین چشمه آب گرم منحصر به فرد با خواص دارویی هم در این منطقه هست که پتانسیل بسیار مناسبی برای جذب گردشگران خارجی دارد.

گردشگری درمانی از شاخه‌های جدید صنعت گردشگری است که قابلیت درآمدزایی بسیار بالایی نیز دارد.

چشمه‌های آب گنو یک ماهی منحصر‌به‌فرد را هم در خود جای داده ‌است. نوعی ماهی که فقط در این چشمه‌های آب گرم دیده شده و به نام علمی «آفانیوس گینوئیس» خوانده می‌شود. جانور آبزی دیگری در گنو وجود ندارد ولی 5 نوع وزغ و قورباغه هم در این چشمه‌ها و برکه‌های منطقه زندگی می‌کنند.

مناطق حفاظت شده پناهگاهی برای حیوانات وحشی هستند که با گسترش شهرها و روستاها و راه‌ها و ساختمان‌ها، کمتر خانه امنی برای خود می‌یابند. با این حال، شکار غیرقانونی حتی در این مناطق هم جانوران را راحت نگذاشته ‌است.

کوه‌های گنو در گذشته‌ای نزدیک سکونتگاه گله‌های بزرگ قوچ و میش و دشت‌های آن منزلگاه جبیر، غزال کوچک و زیبای مناطق گرمسیری بود، اما امروزه یافتن این حیوانات سخت و شاید ناممکن شده‌ است.

البته در قسمت‌های مرتفع و صخره‌ای گنو هنوز می‌توان تعدادی کل و بز را دید. حیوانات گوشتخواری چون گرگ، کفتار، روباه و شغال و همین‌طور خرگوش صحرایی هم در این منطقه زندگی می‌کنند.

محسن کاظم‌پور

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها