زنگ خطر برای شعر و داستان به صدا درآمده است

از سوی دیگر با نگاهی اجمالی به بیانات مقام معظم رهبری در حوزه فرهنگ، که نشان‌دهنده مقصد درست و چراغ راه مسیر است برای اهالی فرهنگ، بسادگی می‌شود دریافت که ادبیات تا چه اندازه برای پیشبرد اهداف نظام مقدس اسلامی، ارتقای سطح باورها و ارزش‌های دینی و اسلامی و پیراستن جامعه از کژی‌ها مهم است.

با توجه به چنین جایگاهی، آموزش و تربیت نویسندگان و شعرا هم اهمیتی دوچندان می‌یابد؛ اهمیتی که به دلیل شکل‌دادن بدنه ادبیات در سال‌های آینده حاصل می‌شود.

اگرچه بعضی نویسندگان و شاعران معتقدند که آموزش در حوزه شعر و داستان چندان مهم نیست و نویسنده باید جوهر و ظرفیت نویسندگی و شاعری داشته باشد، اما با این وجود کلاس‌های آموزشی این حوزه‌ها از 2 حیث اهمیت بسیار زیادی دارند؛ اول آن که در این کلاس‌ها گروهی که استعدادی نسبی دارند به ادبیات و هنر هدایت می‌شوند و بخش زیادی از جامعه شعرا و نویسندگان در این کلاس‌ها تربیت می‌شوند. نکته دوم هم که حتی مهم‌تر از اولی است، این است که در کلاس‌هایی اینچنینی با توجه به جایگاه و وجهه «استاد» آن کلاس، سلایق و دیدگاه‌های او معمولا با اقبال و پذیرش مخاطبان یا «شاگردان» مواجه می‌شود و اندیشه و نگاه آنها در ادبیات رفته رفته با محوریت نگاه این اساتید شکل می‌گیرد. طبیعتا اگر ارزش‌های اسلامی و ملی نزد این اساتید چندان مهم نباشد؛ این رویکرد به بخش قابل‌توجهی از شاگردان انتقال می‌یابد. با این اوصاف می‌توان به‌اهمیت دوچندان کلاس‌های آموزشی شعر و داستان و از آن مهم‌تر اهمیت انتخاب اساتید این کلاس‌ها پی برد. اما با تمام این بحث‌ها، متاسفانه این روزها اخباری پیرامون کلاس‌‌های آموزشی داستان و شعر به گوش می‌رسد که نه‌تنها چندان خوشایند نیست که اتفاقا هشداردهنده و نگران‌کننده است.

اخباری که دلالت دارد بر ساده‌انگاری برخی مسوولان و متولیان فرهنگ و هنر در مورد انتخاب اساتید چنین کلاس‌هایی که البته توجیهات و بهانه‌هایی برای این انتخاب‌ها وجود دارد که نه پذیرفتنی‌اند و نه قابل توجیه.

برای مثال در برخی فرهنگسراها به بهانه خودگردانی و با این استدلال که «استاد باید طوری باشد که مخاطبان، علاقه‌مند شوند و ثبت‌نام کنند» به جذب بعضی اشخاص می‌پردازند که اصلا شایسته تدریس داستان و شعر در نظام اسلامی نیستند؛ اشخاصی که شاید به خودی خود، به عنوان نویسنده و شاعر محترم باشند و آثارشان قابل تامل. اما به‌عنوان استادی که قرار است گروهی شاعر و نویسنده را پرورش و اندیشه آنها را شکل دهد، موجبات دوری بدنه ادبیات نسل آینده را از آرمان و ارزش‌های نظام مقدس اسلامی فراهم می‌سازد.

کیوان امجدیان/ دبیر گروه فرهنگ و هنر