رابطه صمیمی‌ در‌فصل بازنشستگی

نرگس خانم انگار غم دنیا توی دلش افتاده بود و حفظ متانت و غرور مادری هم نمی‌گذاشت که هر روز به خانه بچه‌ها برود.

روزها می‌نشست پای تلویزیون و پلک نمی‌زد.همسرش هم ساعت‌ها توی مغازه می‌ماند و حتی اگر کاری هم نداشت زودتر از ساعت 11 شب به خانه نمی‌آمد و آن‌وقت هم می‌خوابید.

نرگس خانم حتی آشپزی هم نمی‌کرد. اگر چیزی می‌پخت فقط زمانی بود که بچه‌ها می‌خواستند به خانه آنها بیایند.

شوهرش هم از او توقعی نداشت. حاجی امان 10 سال از نرگس خانم بزرگتر بود و مدتها بود که دیگر به روابط گرم زناشویی علاقه‌ای نشان نمی‌داد و با این‌که نرگس خانم هنوز دوست داشت کسی از نظر عاطفی به او توجه نشان دهد، اما او این کارها را مال روزهای اول زندگی می‌دانست و نرگس خانم هم عارش می‌آمد اصرار کند.

میزان رابطه آنها به حدی رسیده بود که تقریبا می‌شد گفت فقط همزیستی مسالمت‌آمیز دارند و کاری به کار یکدیگر ندارند.

بعد از آن با هم مثل کارد و پنیر شده بودند و تحمل یکدیگر را نداشتند.

این وضع آنقدر ادامه یافت تا دختر خانواده آنها را به بهانه‌ای نزد یک مشاور برد.

گرچه حاجی امان می‌گفت: این چیزها بچه بازی است، اما بی‌سرو صدا به توصیه‌های مشاور گوش کرد.

برای روابطش یک حد اقل و حداکثری در نظر گرفت که استاندارد رابطه زناشویی را حفظ کند.

برای احیای عشق دوران جوانی طبق توصیه مشاور سعی کرد کارهایی که باهم تجربه کرده‌اند و جاهایی را که با هم دیده‌اند دوباره بازدید کنند و در تمام آن مکان‌ها عکس یادگاری بگیرند و کنار عکس‌های جوانی‌شان بگذارند و سعی کنند هر روز یکی از علاقه‌مندی‌های یکدیگر را عملی کنند و زمان بیشتری را باهم بگذرانند.

قرار شد دیدن تلویزیون محدود شود و به جای آن به هم فرصت حرف زدن بدهند.

خیلی زود با اجرای این دستورات روابط این زوج سالمند مثل روزهای اول گرم و صمیمی شد.

اکنون سال‌ها از آن موقع می‌گذرد و بچه‌ها برای سرزدن به والدینشان باید وقت قبلی بگیرند زیرا آنها در خانه منتظر آمدن کسی نمی‌مانند.

حالا دیگر نیاز نیست برای درخواست یک ارتباط زناشویی هیچ یک از آن دو به زحمت بیفتند. روابط آن دو به صورت منظم و طبیعی پیش می‌رود.

محققان می‌گویند برخلاف تصور رایج، زنان حتی بعد از یائسگی هم به روابط جنسی سالم با همسرشان نیاز دارند، حتی اگر تمایل به کتمان آن داشته باشند.

در این مطالعه، بیش از 2500 نفر از زنان شرکت داشتند. بررسی‌ها نشان داد که 84 درصد از این زنان به داشتن روابط جنسی فعال با همسرشان احساس نیاز می‌کردند. این در حالی بود که تقریبا نیمی از آنان علائم کمبود استروژن را نشان می‌دادند؛ علائمی همچون خشکی واژن، که می‌تواند برقراری رابطه جنسی را با مشکل و حتی درد مواجه کند.

درحالی که 73 درصد از این زنان، هیچ‌گاه در مورد این موضوع با پزشک خود صحبت نکرده بودند و 92 درصدشان هم هیچ درمانی برای بهبود روابط زناشویی‌شان، دریافت نکرده بودند.

توجه کنید این آمار مربوط به انگلیس است.اگر در نظر بگیرید که در ایران با این فرهنگ توام با حجب و حیا چه تعداد از سالمندان مشکل خود را با پزشک مطرح نمی‌کنند تصدیق می‌کنید که موضوع می‌تواند بسیار بغرنج باشد.

داشتن روابط زناشویی سالم و رضایت‌بخش، نه تنها از جنبه‌های روانی سلامت فرد را تامین می‌کند، بلکه موجب ارتقای سلامت جسمی و اجتماعی فرد و بهبود کارکرد شغلی او هم می‌شود؛ چه در سن جوانی و چه در سن میانسالی و سالمندی.

حتی گرفتن دست همسر، باعث کاهش استرس می‌شود. رابطه سالم و مثبت با همسر، می‌تواند اثرات نامطلوب فیزیکی اضطراب را در بدن کم کند. بعد از هر بار رابطه زناشویی، هورمون‌هایی از قبیل اکسی‌توسین و اندورفین در بدن ترشح می‌شود که سبب متعادل شدن فشار خون و نیز رشد احساس خوب و نگرش مثبت می‌شود. اعتماد به نفس فرد را افزایش می‌دهد و به تقویت سایر جنبه‌های ارتباط فرد با همسرش نیز کمک می‌کند.

مشکلات جنسی در سالمندان اغلب دلایل جسمی دارد نه روانی و بررسی آن متخصصان مجربی می‌خواهد که لازم است برای رفع این نیاز سالمندان در این زمینه کلینیک‌های مجهزی تاسیس شود.

گرچه آمار ارائه شده در انگلیس نشان از رغبت بیشتر زنان به ارتباط زناشویی دارد، اما در ایران عمده نارضایتی ایجاد شده توسط مردان گزارش می‌شود. در برخی موارد حتی ریشه اختلافات بین زوجین در این سنین، به مساله روابط جنسی برمی‌گردد و باید توسط درمانگران کشف و درمان شود.

رسیدن به سن یائسگی، داشتن تعداد کافی فرزندان و بستن لوله‌های جنسی برای جلوگیری از بارداری روابط جنسی را در این سنین به همراه آرامش و دور از نگرانی می‌سازد.

بیماری قندخون، مصرف برخی داروها، مصرف سیگار و الکل و مشکلات هورمونی و برخی بیماری‌ها می‌تواند مانع رابطه زناشویی راحت و معمولی شود که نیاز به مداخلات پزشکی دارد.

با بالاتر رفتن سن مردان، این سوال مطرح می‌شود که آیا روابط زناشویی یک فعالیت مجاز است یا فشار بیش از حدی به قلب وارد می‌کند؟

خوب است بدانید مقایسه فعالیت روی تردمیل و فشار ناشی از رابطه زناشویی نشان داده است که تردمیل فشار بیشتری بر یک فرد مبتلا به مشکلات قلبی ـ عروقی وارد می‌کند تا یک رابطه معمول زناشویی.

روابط زناشویی میانگین در رده فعالیت جسمی با شدت ملایم تا متوسط رده‌بندی می‌شود. فعالیت جنسی حدود ۵ کالری در دقیقه یعنی معادل یک پیاده‌روی آرام است.

اگر مردی بتواند ۳ طبقه ساختمان را بدون مشکل بالا رود، از لحاظ جسمی برای انجام روابط زناشویی آماده است.

اما فعالیت زناشویی آدرنالین بیشتری آزاد می‌کند، ولی بررسی‌های دقیق نشان می‌دهند کمتر از یک مورد از هر ۱۰۰ حمله قلبی به روابط زناشویی مربوط است و فقط یک مورد از ۲۰۰ مورد اختلال‌های مرگبار ریتم قلب با فعالیت جنسی ارتباط دارد. به عبارت دیگر، برای یک مرد ۵۰ ساله سالم، خطر ابتلا به حمله قلبی در هر ساعت معین یک در میلیون است؛ فعالیت جنسی این خطر را ۲ برابر می‌کند، اما این خطر هنوز خیلی کم و در حد ۲ در میلیون است. برای مردان مبتلا به بیماری قلبی این خطر ۱۰ برابر افزایش می‌یابد، اما حتی در این گروه مردان احتمال حمله قلبی هنگام برقراری روابط زناشویی ۲۰ در میلیون است. این احتمال‌ها بسیار کم هستند.

اما روابط گرم زناشویی می‌تواند عمر شما را دراز کند. تحقیقات نشان می‌دهد مردانی که ۳ یا تعداد بیشتری رابطه موفق در هفته را تجربه کرده بودند نسبت به کسانی که کمتر از این میزان فعالیت داشتند 50 درصد کمتر خطر مرگ آنها را تهدید می‌کرد.

تحقیق دیگری نشان می‌داد سالمندان و میانسالانی که ماهی یک بار یا کمتر فعالیت جنسی داشتند، نسبت به مردانی که ۲ بار یا تعداد بیشتری روابط زناشویی در ماه داشتند، ۴۵ درصد بیشتر در معرض بیماری قلبی ـ عروقی بودند.

پس اگر پا به سن گذاشته‌اید و فقط به خاطر ترس از به خطر افتادن سلامتی‌تان از روابط جنسی گریزانید با مشورت با پزشکتان می‌توانید گرمی روابط را چون سال‌های جوانی دوباره از سر بگیرید. طبیعی بودن چیزی نیست که از آن خجالت بکشید. پنهان کردن چیزهای ساده قابل حل، شرمندگی بیشتری به همراه می‌آورد.

زهره زیارتی