آینده بازیگران پرکار در ابهام

حامد بهداد یکی از بازیگران پرکار این روزهای سینمای ایران است. از او تا اینجای سال 5 فیلم اکران شده است و امکان اکران 2 فیلم دیگر او تا پایان سال وجود دارد. خبر پیوستن او به پروژه‌های دیگر سینمایی را هم می‌توان در صفحه‌های سینمایی روزنامه‌ها خواند. حتی ماه گذشته شاهد پخش دومین نقش تلویزیونی وی در سریال سقوط آزاد بودیم، اما این پرکاری برای حامد بهداد مضر است؟ برخی بر این باورند که او خودش را در نقش‌ها تکرار می‌کند و این اتهامی است که به بسیاری از بازیگران پرکار زده می‌شود و شاید بتوان بخشی از این نقد را به بهداد وارد دانست. هر چند او ابایی از نقش‌های متفاوت ندارد و این را با بازی در فیلم «شبانه روز» امید بنکدار و کیوان علیمحمدی و همچنین نقش کارآگاه نترس سریال «سقوط آزاد» هم می‌توان متوجه شد. هرچند برخی سازندگان توانسته‌اند از ویژگی‌های کلیشه شده این بازیگر استفاده‌ای متفاوت کنند، مثل بازی خوبش در فیلم سعادت‌آباد، اما می‌توان بخوبی متوجه شد پرکاری حامد بهداد تنها از توانایی‌های این بازیگر می‌کاهد، چرا که نه‌تنها ایفای نقش‌های چندباره چیزی به او در سینمای ایران اضافه نمی‌کند، بلکه تعداد فیلم‌های خوب او را در فهرست بلندبالای بازیگری‌اش به تعداد انگشت‌های دست می‌رساند. این روزها او از بازیگرانی است که می‌تواند نامش تعدادی از مخاطبان را به سینما بکشاند، مانند محمدرضا گلزار و هدیه تهرانی. فقط با این تفاوت که بلیت خریدن و فیلم این دو بازیگر را دیدن چندان دلایلی سینمایی ندارد، اما مخاطب سینمای بهداد را می‌توان مخاطب اهل سینما دانست. هرچند این نگاه بدون اخذ هیچ‌گونه آماری است، اما این نکته را می‌توان از تحسین برخی نویسندگان سینمایی به نوع بازی بهداد هم فهمید.

سال گذشته الناز شاکردوست با بازی در 7 فیلم سلام بر عشق، از ما بهترون، فاصله، ناسپاس، باد در علفزار می‌پیچد، چراغ قرمز و کارناوال مرگ، پرکارترین بازیگر سال بود، اما امسال چندان خبری از این بازیگر در سینما نیست. امین حیایی هم با فیلم‌های پوپک و مش ماشاالله، سلام بر عشق، سن‌پطرزبورگ، بیداری رویاها و یه اشتباه کوچولو، از پرکارهای سال گذشته (و البته امسال) بود. بهاره رهنما و اکبرعبدی نیز به همین ترتیب.

بهنوش بختیاری و علی صادقی با بازی در 14 فیلم کمدی در دو سه سال گذشته (که برای خودش رکوردی محسوب می‌شود) و مهران غفوریان و جواد رضویان هرکدام با بازی در 11 فیلم کمدی و البته مجید صالحی، فتحعلی اویسی و... از بازیگران پرکار سینمای ایران بوده‌اند، اما می‌توان به نقش و ماندگاری آنها در فیلم‌های ساخته شده نگاه کرد تا انگیزه این بازیگران را از بازی در فیلم‌های فراوان متوجه شد. قصد این نوشته، ارزشگذاری بر فیلم‌های این بازیگران نیست و هر سلیقه‌ای با هر طرز تفکری می‌تواند تفاوت این فیلم‌ها را با آنچه ما به آن فیلم می‌گوییم متوجه شود.

اما نگاهی به همین فهرست کوچک پرکارهای سال گذشته و البته با نیم نگاهی به نام فیلم‌های آنها می‌توان فهمید پرکاری از نوع امین حیایی با پرکاری حامد بهداد تفاوت دارد. زمانی این تفاوت می‌تواند برگ برنده بازیگر موفق این روزها باشد که به هر فیلمنامه‌ای تن ندهد تا مخاطب به بازی او عادت نکند و بتواند همواره مخاطب و تماشاگرش را شگفت‌زده کند. هر چند این نکته آنقدر کلیشه‌ای است که حامد بهداد به این راحتی آن را نپذیرد و مهم این است که او به عنوان بازیگری خلاق به مهره سوخته‌ در سینمای ایران تبدیل نشود.