در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
تغزلی بودن ، مهم ترین ویژگی اشعار به کار رفته در آلبوم سوگ بهار است که البته در میان آنها، رویکردهای طبیعتگرایانه نیز دیده می شود. از این رو این آلبوم را از نظر کلام نیز می توان به کار های دهه های 30 و 40 موسیقی سنتی نزدیک دانست.
علیرضا شاهمحمدی خواننده جوان موسیقی سنتی که با آمدن محمدرضا لطفی به ایران در قالب گروه موسیقی بانوان شیدا به خوانندگی در کنار او پرداخت، در این اثر با نوای ساز هنرمندانی چون پویان بیگلر (تار و سهتار)، نیما جاممحمدی (عود)، زمان خیری (نی)، سحر سخایی (تار و تارباس)، سهیل صادقی (کمانچه)، احمد مستنبط (تنبک)، ماهان نهرودی (سنتور) و ذکریا یوسفی (دف) به خواندن اشعار بزرگان شعر فارسی پرداخته است.
این خواننده که از کودکی آموختن ردیفهای ابتدایی را نزد پدر که خود از شاگردان مرحوم کریمی بوده آغاز کرده، در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی ایران نزد حاتم عسگری فراهانی، فراگیری الحان و سبک قدما را ادامه داده و از محضر استادانی چون علیاصغر بهاری، محمدرضا لطفی و پرویز مشکاتیان بهرهمند شده است.
او فعالیت حرفهای خود را از سال 1375 با پیوستن به گروه آینه به سرپرستی مهدی آذرسینا و همکاری مسعود شناسا آغاز کرد و کنسرتهایی را در تهران، شیراز، بوشهر و چند کشور اروپایی برگزار نمود. او در سالهای اخیر آثاری چون سیاوشانه و سیاهمشق به آهنگسازی مهدی آذر سینا، ذوق مستی به همراه گروه مسیحا و... را منتشر کرده است. سوگ بهار آلبومی است که به تمامی روی خط موسیقی سنتی و ردیف دستگاهی ایران حرکت میکند و در آن از ابداعات متداول این روزها خبری نیست.
در روزهایی که فصل خزان، خود را با سرد شدن هوا و ریزش مداوم باران به رخ میکشد، شنیدن سوگ بهار، مناسبت طبیعی هم پیدا میکند.
سوگ بهار که جدیدترین همکاری بیگلر و شاهمحمدی است، با تکنوازی زمان خیری و پویان بیگلر از سوی موسسه فرهنگی ـ هنری هزار نغمه بسته نگار منتشر شده است.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: