فارسی، زبان بین المللی می شود

البته این نخستین بار نیست که یک مقام فرهنگی از ضرورت تلاش برای ثبت زبان فارسی در یونسکو می‌گوید. چندی پیش محمدباقر خرمشاد، رئیس سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی نیز از تصمیم این سازمان برای همکاری با نهادهای سیاستگذار در دو کشور دیگر فارسی‌زبان برای نیل به این مقصود خبر داده بود؛ اقدامی که مورد توجه حسن بانو غضنفر، سرپرست وزارت زنان افغانستان هم قرار گرفت. این مقام مسوول افغانی در همان زمان خواستار اقدامات جدی کشورهای فارسی‌زبان برای ثبت این زبان در یونسکو به عنوان زبانی بین‌المللی شده بود. با وجود آن که از زبان فارسی در افغانستان با واژه دری یاد می‌شود و اهالی شهرهای دوشنبه، بخارا و سمرقند آن را به عنوان تاجیکی می‌شناسند، اما همه اهالی فلات ایران زمین که امروز مرزهای جغرافیایی آنان را از هم جدا کرده است، ‌در واقع به یک زبان سخن می‌گویند و حرف دل هم را بخوبی درک می‌کنند.

با توجه به آن که ثبت یک زبان با صفت رایج و فراگیر در جهان، راهی دشوار را باید در یونسکو طی کند، برای نیل به این هدف، همکاری تمام نخبگان و علاقه‌مندان به زبان و ادبیات فارسی ضروری است. از آنجا که جمعیت و گستره جغرافیایی 3 کشور ایران، افغانستان و تاجیکستان برای ثبت یک زبان جهانی در یونسکو کافی به نظر نمی‌رسد، همکاری با کشورهایی چون پاکستان و هند که روزگاری از قطب‌های اصلی فارسی زبان دنیا بوده‌اند، می‌تواند بسیار راهگشا باشد.

البته در این میان نباید از مذاکره با کشورهایی چون ترکیه، ترکمنستان، ازبکستان، جمهوری آذربایجان، عراق و کشورهای حوزه خلیج فارس که یا دارای پیشینه رواج فرهنگ و ادبیات ایرانی هستند یا اقلیت بزرگ فارسی‌زبان را میزبانی می‌کنند، غفلت کرد. در حال حاضر زبان‌های انگلیسی، عربی، اسپانیایی، ایتالیایی، روسی و فرانسوی 6 زبان رایج بین‌المللی هستند و در ادامه باید دید در رقابت میان ایران و کشورهای پرتغال و ترکیه، کدامیک زودتر می‌توانند زبان رایج خود را در یونسکو به ثبت برسانند.

رضا عظیمی /‌ جام‌جم