گفت‌وگو با یان راش، اسطوره باشگاه لیورپول

جام قهرمانی با داگلیش به آنفیلد بازمی‌گردد

شکی نیست که فوتبال نسبت به دهه 1980 تغییرات زیادی به خود دیده و بازیکنان دیگر شخصیت‌های عادی در جامعه نیستند. آنها مولتی میلیونرهایی هستند که می‌توانند هر ماه خودروی شخصی‌شان را عوض کنند و جواهرات و الماس داشته باشند و ساعت‌های گرانقیمت به دست کنند. اما کنی داگلیش با بازیکنانش در سال 2011 همان برخوردی را دارد که در دهه 1980 در تیم لیورپول داشت. با این‌که بیش از 20 سال از حضورش روی نیمکت مربیگری در آنفیلد می‌گذرد، اما هنوز همان مربی جدی و مصمم قبلی است.
کد خبر: ۴۲۸۶۴۰

شاید بی‌دلیل نباشد که یان راش یکی از اسطوره‌های باشگاه لیورپول اصرار دارد داگلیش می‌تواند افتخار را به آنفیلد بازگرداند.

او گفته‌هایش درباره داگلیش را این‌طور آغاز می‌کند: «فکر نمی‌کنم «کنی» با روزهایی که در باشگاه همبازی بودیم تفاوت زیادی داشته باشد. او می‌داند نیاز بازیکنان چیست و چطور باید به آنها پاسخ دهد.

تصور نمی‌کنم او شوخ‌طبعی گذشته‌اش را از دست داده باشد، او هنوز هم می‌تواند با تصمیمات سریع ولی درستش به شما از بابت نتایج اطمینان دهد. او دقیقا می‌داند از تیم چه می‌خواهد و خواسته‌هایش را با شیوه قابل درکی به تمامی بازیکنان منتقل می‌کند. هر بازیکنی هم که بخواهد با او مشاجره کند می‌داند در انتها تنها یک نفر برنده خواهد بود و اوکسی به جز کنی داگلیش نیست».

لیورپول برای این فصل چند بازیکن انگلیسی از جمله استوارت داونینگ (از استون ویلا)، چارلی آدام (از استوک) و جوردن هندرسون (از ساندرلند) را به خدمت گرفته و یان راش نسبت به تمام این انتقال‌ها امیدوار است: «وقتی می‌شنوم بعضی‌ها می‌گویند او مدت زیادی از نیمکت مربیگری دور بوده و آمادگی کار در این سطح را ندارد، خنده‌ام می‌گیرد. آنها نمی‌دانند که او بیش از اندازه به باشگاه علاقه‌مند است و در 2 سال اخیر تمام بازی‌های تیم را در داخل و خارج خانه تماشا کرده و با تمام استعدادهای جوان در آکادمی لیورپول آشناست.

او بخشی از تاریخ باشگاه است و اگر بازیکنان فعلی اهمیتی به تاریخ نمی‌دهند باید بدانند که داگلیش اهمیت زیادی برای گذشته باشگاه قائل است. به نظرم آلکس فرگوسن هم به این شیوه کار می‌کند و بازیکنان را مجبور می‌کند تا با تاریخ و گذشته باشگاه و افتخاراتی که کسب کرده آشنا شوند. این موضوع مهمی است و بازیکنان باید درک کنند بازی برای لیورپول از حضور در یک باشگاه فراتر است و هواداران و جامعه ورزشی شهر لیورپول با حساسیتی خاص عملکرد آنان را زیر نظر دارند. او به همه بازیکنان می‌گوید که از باشگاه مهم‌تر نیستند و تمامی بازیکنان خوب باشگاه در دهه‌های گذشته هم چنین نظری داشتند.»

البته یان راش هم می‌داند هواداران لیورپول امسال از چند چیز ناراضی هستند. یکی این‌که باشگاه برای اولین بار در 12 سال اخیر در اروپا بازی نمی‌کند. از سوی دیگر منچستر یونایتد به نوزدهمین قهرمانی‌اش دست پیدا کرده است. اما با این همه راش به کار داگلیش امیدوار است و تصور نمی‌کند این موضوعات تاثیری بر کار او داشته باشد: «شاید اگر داگلیش عمر بیشتری در نیمکت باشگاه داشت، حالا یونایتد به اینجا نرسیده بود.

کنی داگلیش از لیورپول رفت چون می‌خواست برود، ولی او کار ناتمامی دارد که باید به بهترین شکل تمام کند. او می‌خواهد لبخند رضایت را به چهره هواداران برگرداند. کنی افتخار را به باشگاه برگردانده و ستاره‌های جدید باشگاه به این خاطر قرارداد امضا می‌کنند که می‌دانند کنی داگلیش در باشگاه است. لیورپول هنوز باشگاه بزرگی است و در سفری که به چین و مالزی داشت بیش از 40 هزار نفر فقط برای تماشای تمرینات می‌آمدند.»

اما کنی داگلیش در تابستان بیش از 50 میلیون پوند برای خرید بازیکنان جدید هزینه کرد و اندی کارول و لوئیز سوارز هم از میانه‌های فصل قبل به باشگاه پیوسته بودند.

راش معتقد است حتی با وجود این‌که جرارد در ترکیب تیم نیست، بازیکنان جانشین توانسته‌اند بخوبی جای کاپیتانشان را پر کنند.

او در ادامه می‌گوید: «یکی از بهترین نکته‌‌ها در مورد تیم فعلی استفاده مناسب از تمام بازیکنان حاضر در ترکیب است. جرارد از ابتدای فصل به خاطر عملی که روی پایش داشت در ترکیب نیست، اما تیم 3 برد و یک تساوی داشته و بدون جرارد گل‌های زیادی زده است. استیوی (جرارد) بزودی به تیم ملحق می‌شود، ولی عجله‌ای در این کار ندارد، چون می‌داند بازیکنان جانشین کار خودشان را بخوبی انجام می‌دهند. در خط حمله هم مطمئن هستم اندی کارول و سوارز بزودی زوج آرمانی خواهند بود و پتانسیل این را دارند که بتوانند گل‌های زیادی را به ثمر برسانند. اندی با مصدومیت در فصل قبل به ما ملحق شد و برای رسیدن به بهترین فرم به زمان نیاز دارد.»

دیلی میرور‌ /‌ ترجمه: امیررضا نوری‌زاده

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها