فرانسه ، مارتینیک را تصرف کرد

اشغال این جزایر درچارچوب اراده کاردینال دوریشولیو ، صدراعظم فرانسه برای اشغال و مستعمره کردن جزایر آنتیل در دریای کارائیب صورت گرفت.

جزیره مارتینیک در روز 11 نوامبر سال 1493 میلادی توسط کریستف کلمب در جریان سفر دوم او کشف شده بود. نام کنونی این جزیره آتشفشانی برگرفته از نام اولیه سرخپوستی آن « ماتینینو » است.

از سال 1636 میلادی پس از قتل عام سرخپوستان کارائیب ، ساکنان اولیه این جزیره ، فرانسوی ها و کمپانی جزایر آمریکا به منظور کشت نیشکر بردگان سیاهپوست را از سنگال و آنگولا به مارتینیک آوردند.

منازعات میان مهاجرنشینان ، شورش های بردگان و جنگ با سایر قدرت های استعماری ، انگلستان و هلند برای مدت های طولانی از وقایع روزمره جزیره مارتینیک بودند.

برده داری یکبار در سال 1794 میلادی لغو شد اما در سال 1802 میلادی دوباره توسط ناپلئون بناپارت برقرار گردید.

در آن زمان جزیره مارتینیک که وسعت آن 1100 کیلومتر مربع است 100000 نفر جمعیت داشت که 90 درصد آنها بردگان سیاه پوست یا دورگه بودند.

تا اینکه سرانجام در سال 1848 میلادی برده داری نه تنها در مارتینیک بلکه در مجموعه مستعمرات فرانسه برای همیشه ملغی شد.

در روز 8 مه سال 1902 میلادی ، جزیره مارتینیک قربانی فوران آتش فشان پله می گردد و در این فاجعه شهر سن پیر و 28000 نفر اهالی آن از بین می روند.

در سال 1946 میلادی ، جزیره مارتینیک به یک استان ماوراء البحار جمهوری فرانسه تبدیل شد.

به این ترتیب در روز 15 سپتامبر سال 1635 میلادی پیر بولن دو سنامبوک دریانورد فرانسوی پا به جزیره مارتینیک گذاشت و این جزیره را به نام لویی سیزدهم پادشاه فرانسه تصرف کرد. اشغال جزایر آنتیل در دریای کارائیب به دستور کاردینال ریشولیو صدراعظم فرانسه صورت گرفت.

جزیره مارتینیک پس از چند قرن استعمار و سپری کردن دورانی پر فراز و نشیب سرانجام به یک استان ماوراء البحار جمهوری فرانسه تبدیل شد و امروز این جزیره با وسعت 1100 کیلومتر مربع و اندکی بیش از 400 هزار نفر جمعیت جزیی لاینفک از خاک فرانسه است.

بهرام افتخاری