بایرن‌‌مونیخ ایرانی با لباس آبی

جایی که شاید مدیران باشگاه و بویژه علی فتح‌الله‌زاده خواهان رفع آن هستند: «ناهماهنگی تیمی»! کسی منکر آن نیست که بازی‌ زیبا، توام با برد و پیروزی، دلچسب،‌ دلنشین و مقبول‌تر است. اما آیا کسی مانند فتح‌الله‌زاده هم چنین خواسته‌ای دارد؟ قطعا او نیز خواهان برد استقلال با نمایشی خیره‌کننده است، اما آنچه او را بیشتر خوشحال و ذوق‌زده می‌کند «پیروزی استقلال تحت هر شرایطی» است. مثل کاری که آبی‌ها در اهواز انجام دادند تا با یک پیروزی ارزشمند، یکه‌تاز لیگ در پایان هفته پنجم شوند. جایی از قول فتح‌الله‌زاده خواندم که گفته بود «آدم بی‌مطالعه‌ای نیست...» با نگاهی به گذشته کاری‌اش در عالم فوتبال و رفت و آمدها‌ی او با آلمان‌ها، این نکته به ذهن متبادر می‌شود که حالا او در آستانه رسیدن به آرزوهای دیرینه‌اش‌، دیگر حاضر به ریسک‌کردن نیست و با سیاست‌های خاص فوتبال آلمانی قصد دارد تیمش را تحت هر شرایطی به سرمنزل مقصود برساند.

برای روشن‌تر شدن موضوع به یک مورد روشن دیگر اشاره می‌کنیم. روزی که او تصمیم گرفت میشائیل هنکه را به خدمت گرفته و او را در نشستی مطبوعاتی به جامعه فوتبال معرفی کند (شنبه 25 تیرماه سال جاری) پیش از سمت دستیاری مظلومی، هنکه را «مشاور فنی مدیر باشگاه» یعنی خودش معرفی کرد. پس از آن نیز ظرف روزهای اخیر شاهد هستیم که پرویز مظلومی‌ بارها در مصاحبه‌هایش با خبرنگاران گفته که اجرای تمرینات را به عهده میشائیل هنکه گذاشته و خودش فقط بر نحوه اجرای آنها نظارت می‌کند. او حتی پیش از بازی با فولاد در پاسخ به خبرنگاری که پرسیده بود: «تا چه زمانی استقلال زیبا بازی نمی‌کند؟» گفته بود: «چون تیم با تفکرات هنکه (بخوانید آلمانی) تمرین داده می‌شود اگر ببینم کار به همین منوال پیش می‌رود خودم تمرینات تیم را در دست خواهم گرفت.» با ارتباط برقرارکردن میان نحوه معرفی هنکه از سوی فتح‌الله‌زاده و صحبت‌های اخیر مظلومی در خبرگزاری فارس می‌توان بخوبی دریافت که استقلال با روشی کاملا محتاط، اما خطرناک قدم به میادین مسابقات در لیگ برتر گذاشته و قصد دارد از هر دیدار به حداکثر امتیازها دست پیدا کند؛ آنچه هر مدیری می‌خواهد.

به یاد داریم روزهای نخست حضور میشاییل هنکه در استقلال را... او در ابتدا رزومه کامل بازیکنان را از باشگاه گرفت و حدود یک هفته فقط در کنار زمین تمرین می‌ایستاد و نظاره‌گر کار مظلومی و فریبا با استقلالی‌ها بود. او آن زمان به درستی اعضای تیم را زیر نظر داشت تا هر آنچه می‌خواهد را با توانایی‌های یک به یک بازیکنان تطبیق داده و آنها را در زمان مناسب در اختیار مظلومی قرار دهد. مظلومی هم از نتایج تیمش راضی است. کدام سرمربی حاضر است تیمش زیبا بازی کند، اما نتیجه نگیرد؟! مطمئن هستیم مظلومی تنگستانی عاشق فوتبال برزیلی و هجومی است، اما او حالا در دومین فصل حضورش روی نیمکت استقلال بیشتر از رقص سامبای برزیلی با بازی هجومی، به حمله وحشیانه طرفداران ناراضی از نتایج ضعیف این تیم کهکشانی می‌اندیشد که هر لحظه (همچون پرسپولیس استیلی)‌ ممکن است رخ بدهد، پس با عقاید فتح‌الله‌زاده همراه می‌شود و اداره تیم را به میشاییل هنکه می‌سپارد تا مربی با دیسیپلین ژرمن‌ها در آرامش کارش را انجام داده و استقلال را به سرمنزل مقصود برساند... و چه چیزی از این بهتر که همه آمارهای موفق (احتمالی)‌ هم به حساب سرمربی تیم یعنی خود مظلومی نوشته خواهد شد.

فتح‌الله‌زاده نیز با این اقدام با یک تیر چند هدف را نشانه رفته است. پیش از همه اعتماد به سرمربی فصل پیش که حتی یک جام از 3 جام ممکن را هم برایش به ارمغان نیاورد، اما او سر حرف خود ایستاد و به قرارداد 2 ساله‌اش با مظلومی پایبند ماند.پس از آن، قراردادن یک مهره آلمانی دیگر (پس از یورگن گده که نیم‌فصل پیش به جمع کادر فنی استقلال در ترکیه اضافه شد)‌ کنار مظلومی برای بالابردن وزن فنی نیمکت مربیگری تیمش.

هدف دیگر فتح‌الله‌زاده که البته از همه مهم‌تر هم هست تثبیت جایگاه خودش است. این که استقلال نتیجه بگیرد و کسی به خود جرات چپ نگاه‌کردن به صندلی‌اش را ندهد. گرچه همه این اهداف در نهایت منجر به شادی هواداران استقلال می‌شود و آنها را در رقابت با سایر رقبا و بویژه پرسپولیس سربلند می‌کند، اما ریزشدن در لایه‌های زیرین تصمیمات مدیران اهل مطالعه و دارای تجربه، نشان می‌دهد که امثال فتح‌الله‌زاده هرگز حاضر نیستند از یک سوراخ 2 بار گزیده شوند.

همگان در نیم‌فصل اول فصل دهم لیگ برتر به این نکته اذعان داشتند که شانس، نقش مهمی در موفقیت استقلال در آن سری از رقابت‌ها داشت، اما با اضافه‌شدن یورگن گده و سپس مجید نامجومطلق به این تیم (فنی)‌ یکباره استقلال جانی تازه گرفت و فتح‌الله‌زاده هم با علم به تمام این مسائل و مشاوره‌هایی که از نزدیکانش، اعم از کارشناسان فوتبالی یا مطبوعاتی دریافت می‌کرد، می‌دانست با «مظلومی تنها» قادر به فتح جام حتی با گردهم آوردن ستارگان بزرگ لیگ برتر در استقلال نیست. فراموش نکنیم میشاییل هنکه همان کسی است که در سایه اوتمار هیتسفلد معروف سال‌ها ایستاد و قهرمانی‌های مکرر بایرن مونیخ را رقم زد، او حالا هم در سایه مظلومی به چنین روزهایی می‌اندیشد.

محمدرضا مدنی / جام‌جم