حتی در برخی روزها چندین نقطه پارک به طور جداگانه طعمه حریق میشوند. این آتشسوزیها در ظاهر به طور تصادفی بر اثر روشنکردن آتش در کنار جاده یا انداختن تهسیگار روشن آغاز میشوند، اما کاملا آشکار است که این آتشسوزیها به طور عمدی انجام میشود تا ارزش طبیعی منطقه از بین برود و دولت دست از حفاظت از یک منطقه ویران و بیارزش کشیده و اجازه ساخت و ساز را در آن بدهد.
این معضل پارک ملی خجیر از آنجا ریشه میگیرد که از سالها پیش بخشی از زمینهای داخل پارک به مردم فروخته و سند مالکیت نیز برای آنها صادر شد. اما مالکیتی که هیچ حاصلی برای مالکان ندارد چون در داخل پارک ملی هر نوع فعالیت انسانی ممنوع است؛ حتی کندن یک شاخه درخت هم غیر قانونی است چه برسد به ساخت خانه و شهرک و کارخانه. این ماجرای عجیب و تأسفبرانگیز سالهاست که با شکایتهای صاحبان زمینها و سازمان محیطزیست از یکدیگر در دادگاههای مختلف بررسی شده و احکام قضایی متعددی هم برای آن صادر شده، اما هیچ راهحل قطعی که مورد توافق دو طرف قرار بگیرد، برای موضوع پیدا نشده و مساله به صورت یک اختلاف حل نشدنی درآمده که قربانی اصلی آن، طبیعت خجیر است.
همین مشکل در همسایه غربی خجیر یعنی پارک ملی سرخه حصار به طرز وخیمتری مطرح است؛ به طوریکه ۴۲۰۰ نفر در شهرک زیتون که کاملا در داخل سرخه حصار قرار میگیرد، سند رسمی مالکیت زمین در اختیار دارند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم