آقای استیلی بپذیر اشتباه کردی!

این را نیز به این خاطر مورد اشاره قرار می‌دهیم که حمید استیلی فردی ناآشنا با مسائل تیمی پرسپولیس نیست و فرض مسلم بر این است که او با علم و اشراف به نقاط قوت و ضعف پرسپولیس در فصل گذشته، سکان هدایت این تیم را برای فصل یازدهم لیگ برتر پذیرفته است تا به قول خود هم ارائه گر فوتبال زیبایی باشد و هم این‌که در کنار این بازی زیبا و تماشاگرپسند، به نتایج لازم دست یابد. از این منظر واقف هستیم که بازی با ملوان دیدار نخست سرخ‌ها در لیگ به حساب می‌آمد و نباید چندان از بابت عبور از اولین 3 امتیاز خانگی، خم به ابرو آورد و به کار این تیم خرده گرفت، اما یقینا اگر به این نکته توجه داشته باشیم که در فصل قبل هم همین امتیازهای دیدارهای خانگی، تیم سرخ را از قهرمانی در لیگ محروم کرد، آن وقت به این نتیجه می‌رسیم که برای هر تیم مدعی قهرمانی، دستیابی به 3 امتیاز بازی خانگی، واجب‌تر از نان شب به حساب می‌آید.

پرسپولیس در مقابل ملوان اگر به نتیجه مساوی 1-1 رسید، این را باید نتیجه اشتباه در ترکیب تیمی و استفاده نادرست از توان بازیکنانی چون علی کریمی، محمد نوری، غلامرضا رضایی و... به حساب آورد. بیش از آن‌که در پیچ و خم این بازی ریز شویم باید بگوییم پرسپولیس هنوز هم از بابت در اختیار نداشتن دو مدافع کناری کلاسیک رنج می‌برد و ابراهیم شکوری و علیرضا محمد، بازیکنانی نیستند که پرسپولیس برای هجوم به آنان نیاز دارد. بازیکنان یادشده بیشتر با خاصیت دفاعی همراه هستند، آن هم نه به عنوان مدافعانی مستحکم که منطقه خود را برای مهاجمان عبور ممنوع جلوه دهند. این در شرایطی است که اصولا برای تیمی در حد پرسپولیس که می‌خواهد در عرصه سه جام موفق عمل کند، داشتن دو مدافع کناری کلاسیک، حیاتی به نظر می‌رسد. البته شیث رضایی که در بازی با ملوان کنار محمد نصرتی در دفاع وسط به کار گرفته شد، سابقه بازی در دفاع راست را داراد، با این توضیح که شیث در کنار تکنیک فردی، زیرکی‌های خاص خود را نیز از این بابت دارد که در صورت نیاز تیمی می‌تواند به عنصری تهاجمی تبدیل شود و در کار تغذیه مهاجمان ایفای نقش کند. شاید حمید استیلی اگر هوشمندانه عمل می‌کرد، می‌توانست با قراردادن رضا نورمحمدی در کنار نصرتی به عنوان دو مدافع میانی، از شیث رضایی بازی بهتری بگیرد که پنداری وی از این مساله غافل بود. در کنار این موضوع، استیلی از قدرت تهاجمی و عنصر خلاقیت علی کریمی بدرستی استفاده نکرد و زمانی او را یک خط جلوتر فرستاد که پرسپولیس تلاش داشت گل خورده را جبران کند و از فشار روانی هواداران و اعتراض‌های آنان رهایی یابد. کریمی زمانی که از پیله دفاعی خارج شد و حواسش را بیشتر به دروازه ملوان متمرکز کرد، به دفعات دفاع فشرده ملوان را دور زد تا صحنه‌های زیبایی را به تصویر کشیده و فضای ورزشگاه را به نفع پرسپولیس تغییر دهد.

نکته دیگری که متوجه عملکرد استیلی است به نیمکت‌نشین کردن دو بازیکن با تجربه تیم (حسین بادامکی و مازیار زارع) بر می‌گردد. در حقیقت به جای استفاده از این دو بازیکن با سابقه، به سامان آقازمانی اعتماد شد تا این جوان، فشار زیادی را متوجه خود ببیند و در اواسط نیمه دوم نیز به واسطه آسیب‌دیدگی تعویض شود. این مساله در شرایطی بود که زارع و بادامکی از زمانی که وارد جریان بازی شدند، نبض میانه زمین پرسپولیس بهتر به تپش درآمد تا با فراغت علی کریمی از دفاع تیمی و نزدیک‌تر شدنش به دروازه ملوان، حملات سرخ‌ها نظم بهتری به خود بگیرد. حسین بادامکی با شلیک تماشایی خود، گل تساوی پرسپولیس را به ثمر رساند و زارع نیز به شوتی سنگین، توپ را به دیرک افقی دروازه ملوان کوبید تا یخ بازی شکسته شود.

موضوع دیگری که می‌تواند در روند بازی‌های تهاجمی پرسپولیس موثر واقع شود به چگونگی استفاده از بازیکنان همترازی چون غلامرضا رضایی، مهرداد اولادی و رضا نوروزی برمی‌گردد. در بازی با ملوان از توان تهاجمی این بازیکنان بخوبی استفاده نشد تا مشخص شود که استیلی هنوز در استفاده درست از توان و تکنیک فردی این بازیکنان در روند کارهای تیمی و تاکتیکی تصمیمی قطعی نگرفته است. بگذریم از این‌که این مساله در رابطه با هافبک خلاقی چون محمد نوری نیز وجود داشت و این بازیکن بیش از آن‌که در خدمت کارهای تیمی باشد، در طول دقایق بازی سردرگم بود تا بویژه بازی اش برای 20 دقیقه، از دقیقه 75 تا پایان بازی اصلا به چشم نیاید. این‌که گفته شود پرسپولیس بتازگی از فصل بدنسازی خارج شده و هنوز بازی این تیم شکل و آهنگ مناسبی به خود نگرفته نیز معمولا از آن ادله‌هایی است که در فوتبال ایران مورد توجه قرار می‌گیرد. اصولا وقتی تیمی وارد دوره بدنسازی و تدارکاتی پیش فصل می‌شود و اردوی خارجی ترکیه در دستور کارش قرار می‌گیرد، آن هم با انجام چند بازی دوستانه، جملگی به خاطر این است که کادر فنی با انجام برنامه‌های مورد نظر،‌ تیمش را از هر حیث آماده حضور در رقابت‌های فرسایشی لیگ کند. متاسفانه با نمایشی که از پرسپولیس در مقابل ملوان متوسط و کم‌ادعا دیدیم، باید نسبت به نتایج آتی این تیم احساس خطر کنیم. مگر آن‌که استیلی با قبول واقعیت‌ها، ترکیب بهتری از مهره‌هایش داشته باشد و از توان آنان بدرستی استفاده کند.