گفتگو با سرمربی ایتالیایی تیم ملی جودو

جیرو: جودو فقط یقه‌گرفتن نیست

نامش جیرو لاموجیوووینازو است، اما خودش می‌گوید در ایتالیا جیرو صدایش می‌زنند. وی که چند ماهی است سکان هدایت تیم ملی جودوی کشورمان را در دست گرفته خیلی امیدوار است بتواند چند سهمیه برای کشورمان برای بازی‌های المپیک لندن کسب کند، ولی به نظر شرایط سخت‌تر از آن چیزی است که در ابتدا فکرش را می‌کرد.
کد خبر: ۴۱۹۱۸۱

جیرو که بعد از رقابت‌های جهانی برزیل در نشستی خبری عنوان کرد، فعلا نیازی به آرش میراسماعیلی ندارد، از نحوه خبررسانی در این باره ناراحت است، چرا که اعتقاد دارد آرش اسطوره جودوی ایران بوده و از این حیث جایگاهش برای وی با اهمیت است و هرگاه توانست خودش را به شرایط ایده‌آل برساند، در تیم ملی روی پرافتخارترین جودوکار ایران و جهان باز است.

در همین رابطه با وی به صحبت نشستیم تا بیشتر از شرایط جودوی کشورمان در رقابت‌های پیش رو برای کسب سهمیه المپیک لندن با خبر شویم.

درست است که شما در المپیک سیدنی با آرش میراسماعیلی مبارزه کرده و وی را شکست داده بودید، ولی در کل آیا شناخت کاملی نسبت به جودوی ایران داشتید؟

بله، من جدای از مبارزه با میراسماعیلی بارها مبارزه جودوکاران ایرانی را از نزدیک دیده و از نحوه مبارزه و ایرادهای فنی جودوکاران شما با خبر بودم. در واقع جودوی شما پتانسیل خوبی دارد و علاقه‌مندان آن هم کم نیستند و اگر نگاهم مثبت نبود، اصلا هدایت تیم ملی جودوی ایران را قبول نمی‌کردم.

به نظر می‌رسد هنوز نتوانستید آن طور که انتظار داشتیم به قول ما ایرانی‌ها بر کار سوار شوید؟

قبول دارم من تازه یک ماه است که به طور جدی تمرینات تیم ملی را در دست گرفته و بر نحوه مبارزه و بدنسازی ملی‌پوشان نظارت دارم. در واقع من در این مدت داشتم پازل‌های مورد نظرم را می‌چیدم تا بتوانم با شناخت کامل‌تری تا زمان بازی‌های المپیک، تیم را آماده کنم.

امکانات جودوی مارا چگونه دیدید؟

فدراسیون از امکانات خوبی برخوردار است، ولی یک‌سری مشکلات هم داریم. مثلا فیزیوتراپ و پزشک باید در همه حال چه در تمرین و چه در مبارزه کنار تیم ملی باشد، متاسفانه فکر می‌کنم این مساله در ورزش شما جا نیفتاده که یک پزشک یا فیزیوتراپ جزئی از تیم است. جودو سنگین‌ترین رشته رزمی‌ است پس هر اتفاقی در آن ممکن است و ما هم باید همیشه آماده باشیم.

اصلا جودوکاران ما در حد المپیک هستند؟

بله، ولی متاسفانه بعضی‌ها فکر می‌کنند سهمیه یا مدال المپیک گرفتن یک رویاست، ولی من می‌گویم برای جودوی ایران این یک واقعیت است و باید برای رسیدن به این هدف انگیزه داشت. تمام تلاش من این بود که ابتدا این انگیزه به جودوکاران حاضر در اردو تزریق شود که هم می‌توانند سهمیه المپیک بگیرند هم مدال، ولی مشکلات دیگری هم هست که البته دست من نیست که بخواهم آن را برطرف کنم.

مثلا چه مشکلاتی؟

وقتی با ملی‌پوشان خودمانی صحبت می‌کنم اکثر آنها از مشکلات اقتصادی و حقوق نگرفتن صحبت می‌کنند، این نشان می‌دهد فدراسیون برای تامین هزینه و برگزاری اردو و اعزام‌های برون‌مرزی مشکل اقتصادی دارد. شاید به من نگویند، ولی می‌فهمم وقتی 14 نفر را به اردو دعوت می‌کنیم تا برای مدت طولانی در اردو بوده و به مسابقات برون‌مرزی اعزام شوند، اینها همه پول می‌خواهد.

کم پولی جای خود، اما آیا برنامه خودتان را به مسوولان فدراسیون ارائه داده‌اید؟

بله، من برنامه‌ام را تا پایان ماه دسامبر تحویل دادم و تمام تلاشم این است که بتوانم در مسابقات جهانی سهمیه لازم را برای جودوی ایران به دست آورم.

آیا به همان روش گذشته که کادرفنی بچه‌ها را تمرین می‌داد در حال اجرا هستید؟

سیستم آماده‌سازی تیم ملی جودو به نوعی قدیمی ‌بود، یعنی دیگر با این روش نمی‌شد در عرصه بین‌المللی نتیجه گرفت. به همین دلیل در نخستین گام در صدد تغییر رویه تمرینی برآمدم، چون این جزو وظایف من است. به همین دلیل تمرینات سفت و سختی را برای تیم ملی در نظر گرفتم، ولی باید زمان داشته باشم.

منظورتان از سیستم قدیمی ‌چیست؟ مگر جودوکاران ما در مبارزه چه تفاوتی با جودوکاران دیگر کشورها دارند؟

جیرو: شما نمی‌توانید 500 دلار به بازیکنان خود در اردو بدهید، اگر این کار را بکنیم آن وقت چطور می‌توانید با فدراسیونی که فقط 5 میلیون یورو برای تیم ملی‌اش کنار گذاشته، مبارزه کنید و در این مبارزه موفق شوید؟

ببینید جودوکاران شما برای موفقیت در عرصه بین‌المللی انگیزه قوی می‌خواهند، از طرفی در ایتالیا وقتی قرار است کاری انجام شود از شما می‌پرسند به چه دلیل می‌خواهید این کار را انجام دهید؟ مزایایش چیست؟ دلیلش چیست؟ اصلا چرا این‌کار، روش دیگری وجود ندارد؟ و شما باید برای همه آنها جواب قانع‌کننده داشته باشید. یعنی شما یاد می‌گیرید برای کارخودتان دلیل داشته و به هنگام عمل فقط به برنامه و مغزتان تکیه کنید. به همین دلیل آرام‌آرام تمام کارها سیستماتیک می‌شود. ولی در اینجا نه، جودوکار در میدان مسابقه تمرکز یا برنامه ندارد یک لحظه فکر می‌کند باید این تکنیک را بزند و می‌زند و دلیلی برای این کارش ندارد. در حالی که جودو مثل یک شطرنج است باید فکر کرد بعد تکنیک زد.

چرا این توضیح را دادید؟

ببینید وقتی چیزی از ابتدا و از سنین کودکی سیستماتیک باشد باعث می‌شود یک جودوکار وقتی تمرین می‌کند به حرف مربی‌اش گوش داده و وقتی روی تاتامی ‌می‌رود خوب مبارزه کرده و خود به اجرای سیستم مورد نظر برای پیروزی یا برد پرداخته و منتظر فریادهای مربی یا دوستانش از این طرف و آن طرف نباشد. جودو فقط یقه‌گیری نیست، جنگ تفکر است.

شما یک‌بار گفتید 3تا سهمیه می‌گیریم، یک بار گفتید 4 یا 5 سهمیه، به هر حال شانس گرفتن چند سهمیه المپیک لندن را داریم؟

ببینید من حرفم را طبق شرایط می‌زنم، اگر در مسابقات پیش رو بتوانیم شرکت کنیم می‌توان حداقل 4 تا سهمیه گرفت، البته با این پتانسل موجود و اگر کمی‌خوش شانس باشیم می‌شود روی سهمیه پنجمی‌ هم حساب کرد.

من بر اساس داشته‌ها و شرایط حرف می‌زنم و کاری به گذشته ندارم، این که چی بود و چرا این‌جوری شد. من به حال و آینده توجه دارم.

آقای جیرو جودوی ما همزمان که در آسیا و جهان مدال می‌گرفت ضعف‌هایی در خود داشت. در حال حاضر و با توجه به تغییر قوانین داوری و خداحافظی تعدادی از ملی‌پوشان، وضعیت تیم ملی را چگونه می‌بینید؟

ایران جودوکاران خوبی دارد، ولی باید روی موارد تکنیکی و بدنسازی جودوکاران شما بیشتر کار کرد. در حال حاضر از جودوی دنیا عقب هستید، ولی هنوز زمان داریم. در واقع اگر می‌خواهیم جودوی روز دنیا را داشته باشیم باید در مسابقات مطرح جهانی شرکت کنیم؛ یعنی تیم ملی جودوی ایران به همان اندازه که مسابقه معتبر بین‌المللی را از دست می‌دهد به همان اندازه از جودوی دنیا عقب می‌افتد.

فکر می‌کنید بتوانید به جودوی ایران کمک کنید؟

شک نکنید، چرا که نمی‌خواهم عمرم را تلف کنم. تعارف که ندارم ولی اینجا یک مساله پیش می‌آید؛ وقتی من به تیم ملی جودوی ایران آمدم همزمان یکی از دوستانم هدایت تیم ملی جودوی روسیه را به عهده گرفت که بعد از یک هفته تمرین در کنار جودوکاران از سوی آقای پوتین یک میلیون یورو برای تیم ملی جودوی روسیه در نظر گرفته شد تا آنها برای المپیک 2012 لندن آماده شوند. حالا با این تفاسیر شما می‌خواهید عملکرد مرا با این مربی مقایسه کنید، طبیعی است که وی خیلی راحت‌تر و بهتر از من عمل می‌کند.

فدراسیون شما نمی‌تواند 500 دلار به بازیکنان خود در اردو بدهد، آن وقت چطور می‌تواند با فدراسیونی که فقط 5 میلیون یورو برای تیم ملی‌اش کنار گذاشته مبارزه کند و موفق شود؛ البته من کار در شرایط سخت را یاد گرفتم، ولی حداقل یک بازیکن که ماه‌ها در اردوست باید تامین شود تا در تمرینات تمرکز داشته باشد و با خیال راحت به اردو بیاید.

حسین رامادان
جام‌جم

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها