زبان تاتی احیا می‌شود

شاید بتوان علت زنده ماندن این زبان را در کرینگان در نداشتن راه ارتباطی دانست. به گفته برخی منابع تا یکی دو دهه پیش این روستا فارغ از هر گونه راه ارتباطی بود تا این که با کشیدن جاده خاکی پرپیچ و خم کوهستانی به طرف روستا تنها خودروهای مخصوص مناطق کوهستانی توانستند از آنجا تردد کنند و این امر باعث شد بتدریج زبان آذری آنجا رایج شود.دبیر کارگروه میراث فرهنگی و گردشگری استان آذربایجان شرقی بقایای این زبان کهن را در شرف نابودی دانست و گفت: با توجه به افزایش تردد وسایل ارتباطی لازم است برای گردآوری و مطالعات زبان‌شناختی آن اقدامات موثری صورت گیرد.

تراب محمدی افزود: با توجه به مطالعات مردم‌شناسی انجام شده، عناصر فرهنگی گوناگونی که در این روستا وجود دارد تفاوت چندانی با روستاهای ترک‌زبان ندارد و تنها عنصر فرهنگی زبان است که مردمان این آبادی را با مردم روستاهای پیرامون جدا می‌کند.محمدی خاطرنشان کرد: در آذربایجان شرقی علاوه بر کرینگان در روستای گلین قیه نیز با اندکی تفاوت این زبان تا پنج شش دهه قبل رواج داشته ولی امروزه یکی دو پیرمرد 70 ساله آن را بلد هستند که با مرگ این دو نفر زبان گلین قیه‌ای هم از دنیا خواهد رفت.

کرینگان از روستاهای دهستان دیرماز شرقی بخش ورزقان از توابع شهرستان اهر است که در شمال تبریز قرار دارد و در 60 کیلومتری ورزقان واقع شده است. هم‌اکنون روستای کرینگان تقریبا 25 خانوار و 130 نفر جمعیت دارد.تمامی اطراف روستای کرینگان را کوه‌های پوشیده از جنگل مصفا و دیدنی فراگرفته است. چنان که از گفته‌های اهالی منطقه برمی‌آید این جنگل‌ها زیستگاه انواع حیوانات وحشی است.جمعیت روستا قبلا بیشتر از این مقدار بوده است، اما به خاطر سختی معیشت و نبود امکانات رفاهی، برخی روستاییان به شهرهای ارومیه، تبریز و تهران کوچ کرده‌اند.

خانه‌های این روستا بسیار جالب و دیدنی است. این منازل ساخته شده از چوب و سنگ مانند پازلی هستند که روی هم چیده شده باشند و از طریق دالان‌هایی به هم مربوطند. طوری که حیاط خانه‌ای پشت‌بام خانه همسایه‌اش است. تردد از این دالان‌ها بدون این که کوچک‌ترین مزاحمتی به وجود آید امکان‌پذیر است.این روستا تا چندی پیش فاقد مدرسه رسمی بود و یکی دو معلم در دو اتاق غیراستاندارد که از طرف اهالی تعیین شده تا کلاس پنجم ابتدایی به امر آموزش و پرورش مشغول بودند تا این که پارسال و با حضور وزیر آموزش و پرورش مدرسه‌ای در آن افتتاح شد.

با این حال به دلیل صعب‌العبور بودن و نبود راه‌های ارتباطی مناسب هنوز که هنوز است این روستا از امکانات رفاهی، بهداشتی و خدماتی قابل قبول بی‌بهره است و توجه بیشتر و بهتر مسوولان را می‌طلبد.

سعیده دلال علیپور ‌/‌ جام‌جم تبریز